Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026 σήμερα και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Κυριακού του Αναχωρητή και του Αγίου Γοβδελαά, μαζί με τους άλλους μάρτυρες που συνδέονται με την ομολογία του στην Περσία. Την ονομαστική τους εορτή έχουν όσοι ονομάζονται Κυριάκος και τιμούν τον συγκεκριμένο όσιο.
Η πορεία του Κυριακού ξεκίνησε από την Κόρινθο και συνδέθηκε με τα μεγάλα μοναστικά κέντρα της Παλαιστίνης. Γιος του ιερέα Ιωάννη και της Ευδοξίας, μεγάλωσε σε εκκλησιαστικό περιβάλλον και από νεαρή ηλικία αφοσιώθηκε στη μελέτη των Γραφών.
Πριν ακόμη συμπληρώσει τα δεκαοκτώ του χρόνια, αποφάσισε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και να ταξιδέψει στους Αγίους Τόπους. Η επιθυμία του να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο τον οδήγησε στον Μέγα Ευθύμιο, ο οποίος τον έκειρε μοναχό και τον παρέπεμψε στον Άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη. Εκεί ασκήθηκε στην υπακοή, στην εργασία, στη νηστεία και στην προσευχή.
Μετά την κοίμηση του Γερασίμου επέστρεψε στη Λαύρα του Ευθυμίου. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Λαύρα του Σουκά, που συνδέεται με τον Άγιο Χαρίτωνα, όπου χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και ανέλαβε μοναστηριακά διακονήματα. Οι συναξαριακές αφηγήσεις υπογραμμίζουν ιδιαίτερα την πραότητά του και τον ειρηνικό τρόπο με τον οποίο συναναστρεφόταν τους άλλους μοναχούς.
Σε ηλικία περίπου εβδομήντα ετών αναζήτησε μεγαλύτερη απομόνωση στην έρημο Νατουφά, έχοντας μαζί του έναν μαθητή του. Ακολούθησαν μετακινήσεις σε ακόμη πιο ερημικές περιοχές, καθώς η φήμη του προσέλκυε ανθρώπους που ζητούσαν τη βοήθεια και την ευλογία του.
Ο βίος του συνδέεται επίσης με την αντίσταση στον Ωριγενισμό, σε μια περίοδο έντονων θεολογικών αντιπαραθέσεων στα μοναστήρια της Παλαιστίνης. Ο Κύριλλος ο Σκυθοπολίτης διέσωσε την παρουσία και τη δράση του. Ο όσιος επέστρεψε προς το τέλος της ζωής του κοντά στη μοναστική αδελφότητα και κοιμήθηκε σε βαθύ γήρας, έχοντας ξεπεράσει τα εκατό χρόνια.
Στη μνήμη της Εκκλησίας παραμένει ως μορφή υπομονής και ταπείνωσης. Η ασκητική του πορεία αναδεικνύει την προσευχή και την εγκράτεια ως καθημερινό αγώνα που συνοδεύεται από πραότητα απέναντι στον συνάνθρωπο.
Την ίδια ημέρα τιμάται ο Άγιος Γοβδελαάς, γνωστός και ως Γοβδέλαος. Σύμφωνα με τη συναξαριακή παράδοση, ήταν γιος του Πέρση βασιλιά Σαβωρίου και γνώρισε τη χριστιανική πίστη μέσω του Δάδα, αξιωματούχου της βασιλικής αυλής.
Η διήγηση του μαρτυρίου αναφέρει ότι ο Γοβδελαάς συγκλονίστηκε όταν είδε τον Δάδα να διασώζεται θαυματουργικά από τη φωτιά. Ομολόγησε τότε δημόσια την πίστη του στον Χριστό, προκαλώντας την οργή του πατέρα του.
Ακολούθησαν φυλάκιση και σκληρά βασανιστήρια, χωρίς να εγκαταλείψει την πίστη του. Η Εκκλησία τιμά μαζί του τον Δάδα, τον Κάσδοο και την αδελφή του Κασδόα, η οποία, κατά το συναξάρι, ασπάστηκε επίσης τον Χριστιανισμό και υπέστη μαρτυρικό θάνατο.
Στο εορτολόγιο της ημέρας περιλαμβάνονται ακόμη η Αγία Πετρωνία, οι 150 Μάρτυρες της Παλαιστίνης, οι Μάρτυρες που θανατώθηκαν στις Στροφάδες και ο Όσιος Θεοφάνης ο Φιλεύσπλαχνος. Σε ορθόδοξα αγιολόγια μνημονεύονται επίσης ο Όσιος Κυπριανός του Ούστιουγκ και ο Όσιος Ονούφριος της μονής του Αγίου Δαβίδ Γκαρέτζι στη Γεωργία.
Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν, με υγεία, δύναμη και ειρήνη.
