Η δικηγόρος δημοσιοποίησε αποφάσεις των Πρωτοδικείων Χαλκίδας και Αθηνών που ακυρώνουν πλειστηριασμό και δύο διαταγές πληρωμής για διαφορετικές νομικές πλημμέλειες
Τρεις σημαντικές δικαστικές αποφάσεις για δανειολήπτες έδωσε στη δημοσιότητα η δικηγόρος Αθανασία Γεωργοσοπούλου.
Πρόκειται για την απόφαση 459/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας και τις αποφάσεις 9072/2026 και 8343/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Η πρώτη ακυρώνει πλειστηριασμό ακινήτου και την κατακύρωσή του λόγω κατάχρησης δικαιώματος. Οι άλλες δύο ακυρώνουν διαταγές πληρωμής, η μία λόγω μη έγγραφης απόδειξης της πληρεξουσιότητας για την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και η δεύτερη λόγω αόριστου περιορισμού του ποσού της απαίτησης.
Η Αθανασία Γεωργοσοπούλου δηλώνει ότι δημοσιοποιεί τις αποφάσεις όχι για ιδιοτελείς σκοπούς, αλλά για «την ενίσχυση του φρονήματος των καταφρονημένων δανειοληπτών».
Χαλκίδα: Ακυρώθηκαν πλειστηριασμός και κατακύρωση
Με την απόφαση 459/2026 το Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας έκανε δεκτή την ανακοπή δανειολήπτριας και ακύρωσε τον πλειστηριασμό που είχε διενεργηθεί στις 20 Ιουνίου 2025.
Ακυρώθηκε επίσης η περίληψη της κατακυρωτικής έκθεσης, η οποία είχε καταχωριστεί στο Κτηματολογικό Γραφείο Χαλκίδας.
Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα αποσπάσματα, πριν από τον συγκεκριμένο πλειστηριασμό είχαν προηγηθεί τρεις άγονες προσπάθειες. Στο μεταξύ είχε εμφανιστεί ενδιαφερόμενος, ο οποίος φέρεται να μίσθωνε το ακίνητο για περισσότερα από δέκα χρόνια και να επιθυμούσε να το αγοράσει έναντι 220.000 ευρώ.
Το σχετικό αίτημα απορρίφθηκε από την εταιρεία διαχείρισης ως αόριστο ως προς τον τρόπο και τον χρόνο εξόφλησης. Η διαδικασία του πλειστηριασμού συνεχίστηκε, ενώ η τιμή πρώτης προσφοράς είχε ήδη μειωθεί στο 65% της αρχικής.
Το δικαστήριο έκρινε, σύμφωνα με την παρουσίαση της δικηγόρου, ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχε κατάχρηση δικαιώματος. Εκτός από την ακύρωση του πλειστηριασμού και της κατακύρωσης, επιβλήθηκαν σε βάρος των καθ’ ων δικαστικά έξοδα 400 ευρώ.
Αναπόδεικτη πληρεξουσιότητα για την καταγγελία
Διαφορετικό είναι το σκεπτικό της απόφασης 9072/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Το δικαστήριο εξέτασε εάν τα πρόσωπα που προχώρησαν στην καταγγελία της δανειακής σύμβασης διέθεταν την αναγκαία εξουσιοδότηση από την αρχική πιστώτρια τράπεζα.
Στο απόσπασμα της απόφασης αναφέρεται ότι δεν προσκομίστηκε έγγραφο από το οποίο να αποδεικνύεται η σχετική πληρεξουσιότητα των υπαλλήλων. Δεν προέκυψε εάν ενεργούσαν ως υποκατάστατοι του διοικητικού συμβουλίου ή ως εντολοδόχοι τρίτου, ούτε κατατέθηκε μεταγενέστερη έγκριση της καταγγελίας από τους νόμιμους εκπροσώπους της τράπεζας.
Δεν προσκομίστηκε, επίσης, το καταστατικό από το οποίο θα μπορούσε να διαπιστωθεί εάν το διοικητικό συμβούλιο είχε δικαίωμα να αναθέσει τις συγκεκριμένες εξουσίες σε άλλα πρόσωπα.
Με βάση αυτές τις ελλείψεις, το δικαστήριο έκανε δεκτή την ανακοπή και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής 6525/2021, επιδικάζοντας δικαστικά έξοδα 1.092 ευρώ υπέρ των ανακοπτόντων.
Ακυρώθηκε διαταγή πληρωμής λόγω αόριστου ποσού
Η απόφαση 8343/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αφορά τον τρόπο με τον οποίο προσδιορίζεται το ποσό της απαίτησης.
Όταν μια δανειακή απαίτηση αποτελείται από κεφάλαιο, συμβατικούς τόκους, τόκους υπερημερίας, έξοδα και άλλες επιβαρύνσεις, ο πιστωτής δεν μπορεί να ζητά διαταγή πληρωμής για περιορισμένο συνολικό ποσό χωρίς να εξηγεί σε ποια επιμέρους κονδύλια αφορά ο περιορισμός.
Το δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει είτε να προσδιορίζονται συγκεκριμένα τα ποσά που περιορίζονται είτε η μείωση να εφαρμόζεται αναλογικά σε όλα τα κονδύλια.
Η σαφής ανάλυση είναι απαραίτητη, καθώς ο οφειλέτης που προσβάλλει τη διαταγή πληρωμής οφείλει να αμφισβητήσει συγκεκριμένα το κεφάλαιο, τους τόκους ή τα έξοδα. Εάν δεν γνωρίζει πώς σχηματίστηκε το απαιτούμενο ποσό, περιορίζεται ουσιαστικά η δυνατότητα δικαστικής άμυνάς του.
Για τον λόγο αυτό έγινε δεκτή η ανακοπή και ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής 2668/2023. Τα δικαστικά έξοδα που επιδικάστηκαν υπέρ των ανακοπτόντων ορίστηκαν στις 3.000 ευρώ.
«Είναι η ώρα οι δικαστές να υπερασπιστούν την κοινωνία»
Η δικηγόρος Αθανασία Γεωργοσοπούλου συνοδεύει τη δημοσιοποίηση των αποφάσεων με μια ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβαση για την κατάσταση των δανειοληπτών και τη δράση αλλοδαπών εταιρικών σχημάτων που διαχειρίζονται απαιτήσεις και ακίνητα.
«Είναι η ώρα οι δικαστές να υπερασπιστούν την ελληνική κοινωνία», αναφέρει, κλείνοντας την ανάρτησή της με τη φράση: «Έρρωσθε, συνέλληνές μου».
Οι τρεις αποφάσεις δεν σημαίνουν ότι κάθε πλειστηριασμός ή διαταγή πληρωμής είναι αυτομάτως άκυρη. Αφορούν συγκεκριμένες υποθέσεις, με ιδιαίτερα πραγματικά και αποδεικτικά δεδομένα, ενώ από τα δημοσιοποιημένα αποσπάσματα δεν προκύπτει η εξέλιξη ενδεχόμενων ένδικων μέσων.
Αποδεικνύουν, όμως, ότι η δικαστική άμυνα δεν είναι μάταιη όταν στηρίζεται σε συγκεκριμένες πλημμέλειες. Απέναντι σε μια διαδικασία που μπορεί να καταλήξει στην απώλεια κατοικίας ή περιουσίας, καμία πληρεξουσιότητα, κανένας υπολογισμός και καμία πράξη εκτέλεσης δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ασήμαντη λεπτομέρεια.