Πολιτική σάτιρα
Το αποφάσισα. Έχω πολύ σοβαρούς λόγους να ψηφίσω Νέα Δημοκρατία. Με έκανε άνθρωπο μετρημένο. Τόσο μετρημένο, που μετράω τα κέρματα πριν μπω στον φούρνο και τις μέρες μέχρι να πληρωθώ.
Κάποτε είχα κακές συνήθειες. Έβγαινα, συναντούσα φίλους, αγόραζα κανένα ρούχο, έκανα ένα δώρο. Είχα φτάσει στην ασυδοσία να πιστεύω ότι ο μισθός μου πρέπει να φτάνει και για λίγη χαρά.
Ευτυχώς, συνήλθα.
Πρώτα έκοψα το τσιγάρο. Μετά το φαγητό απ’ έξω. Ύστερα τις εξόδους. Η οικονομική μου εξυγίανση προχωρούσε θαυμάσια: κάθε μήνα εξαφανιζόταν και κάτι που μου άρεσε.
Έκοψα και το αυτοκίνητο. Στην αρχή το άφηνα παρκαρισμένο, για να μη χαλάω βενζίνη. Μετά το πούλησα, για να μη με κοιτάζει και στενοχωριόμαστε και οι δύο. Πήρα 4.000 ευρώ και ένιωσα επενδυτής. Βέβαια, το αυτοκίνητο μπορώ να το πουλήσω μόνο μία φορά. Για του χρόνου πρέπει να δω τι άλλο έχει απομείνει.
Τους φίλους τούς βλέπω πια από την οθόνη. Ο καφές στο σπίτι είναι φθηνότερος και, άμα κολλήσει η σύνδεση, τελειώνει νωρίτερα και η κοινωνική υποχρέωση. Στο κινητό έβαλα κάρτα. Κάνω αναπάντητες, ώστε να συμμετέχει και ο συνομιλητής στην προσπάθεια χρηματοδότησης της επικοινωνίας μας.
Ρούχα δεν αγοράζω. Περιμένω να επιστρέψει στη μόδα ό,τι έχω στην ντουλάπα. Δώρα επίσης τέλος. Στις γιορτές προσφέρω τις ευχές μου, που ευτυχώς παραμένουν μέσα στις οικονομικές μου δυνατότητες.
Με χώρισε και η σύντροφός μου. Δεν άντεξε τόση δημοσιονομική πειθαρχία. Εγώ το πέρασα στις περικοπές δαπανών, για να μη χρειαστεί να το αντιμετωπίσω ως στενοχώρια.
Στο σατιρικό τεφτέρι, τα ποσά βγάζουν 14.903 ευρώ. Από αυτά, τα 4.000 είναι η εφάπαξ πώληση του αυτοκινήτου. Τα υπόλοιπα είναι έξοδα που υποτίθεται ότι κόπηκαν, πριν υπολογιστούν τα κόστη όσων τα αντικατέστησαν. Αλλά ποιος ασχολείται με τέτοιες λεπτομέρειες όταν ο τίτλος γράφει «νοικοκύρεμα»;
Το καλύτερο είναι ότι απέκτησα ελεύθερο χρόνο. Δεν πηγαίνω πουθενά, δεν κανονίζω τίποτα και δεν χρειάζεται να διαλέξω πού θα περάσω το Σαββατοκύριακο. Η απόφαση έχει ληφθεί από το υπόλοιπο του λογαριασμού μου.
Κι εδώ τελειώνει το αστείο. Η δυνατότητα να αποταμιεύεις έχει αξία όταν περισσεύουν χρήματα αφού καλύψεις τις ανάγκες σου. Όταν αφαιρείς διαδοχικά τη μετακίνηση, την παρέα, την ξεκούραση και κάθε μικρή απόλαυση, αυτό που μικραίνει είναι η ίδια σου η ζωή.
Ας το κρατήσουν λοιπόν το ευχαριστήριο: με έμαθαν να κάνω οικονομία σε όλα. Στην κάλπη, πάντως, λέω να κάνω οικονομία και στην ευγνωμοσύνη.