Η αντιπαράθεση για τους «κακομοίρηδες» και τους «νοικοκύρηδες» φέρνει στο προσκήνιο την ευθύνη των κυβερνητικών στελεχών απέναντι σε όσους δυσκολεύονται οικονομικά.
Πολιτική αντιπαράθεση προκάλεσε η τοποθέτηση του υφυπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη, ο οποίος, σε τηλεοπτική συζήτηση για την οικονομία στο Action24, χρησιμοποίησε έναν διαχωρισμό που δικαιολογημένα απαιτεί εξηγήσεις: «Έχουμε τα κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη. Υπάρχουν όμως και νοικοκύρηδες». [1]
Η Τόνια Αντωνίου αντέδρασε, θέτοντας το ερώτημα αν με αυτόν τον χαρακτηρισμό περιγράφονται οι πολίτες που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Στη συνέχεια, ο κ. Θεοχάρης υποστήριξε ότι η Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί και ανθρώπους που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, υπερασπιζόμενος τον λαϊκό χαρακτήρα του κόμματός του. Η διευκρίνιση είναι ουσιώδης για την πλήρη αποτύπωση της συζήτησης. Δεν αναιρεί, ωστόσο, την προβληματική αρχική αντιπαραβολή.
Το ΠΑΣΟΚ αντέδρασε με ανακοίνωση, καταλογίζοντας στον υφυπουργό απαξίωση των πολιτών που επιλέγουν άλλα κόμματα και κατηγορώντας κυβερνητικά στελέχη ότι ενισχύουν τις κοινωνικές διαιρέσεις. Πρόκειται για την πολιτική ερμηνεία της αντιπολίτευσης, η οποία πρέπει να διακρίνεται από την ίδια τη διατύπωση του κ. Θεοχάρη.
Το ζήτημα υπερβαίνει μια λεκτική αστοχία. Όταν η οικονομική δυσκολία μπαίνει στην ίδια πρόταση με έναν μειωτικό χαρακτηρισμό, ο δημόσιος διάλογος απομακρύνεται από τις αιτίες του προβλήματος. Ο εργαζόμενος που μετρά τα χρήματα μέχρι τον επόμενο μισθό, ο συνταξιούχος που περιορίζει τις αγορές του και ο επαγγελματίας που προσπαθεί να κρατήσει την επιχείρησή του έχουν δικαίωμα να ζητούν απαντήσεις με αξιοπρέπεια.
Η οικονομική αντοχή ενός νοικοκυριού δεν αποτελεί μέτρο προσωπικής αξίας. Ούτε η πολιτική του προτίμηση δίνει σε οποιονδήποτε υπουργό το δικαίωμα να το κατατάσσει σε περισσότερο ή λιγότερο αξιοσέβαστες κατηγορίες. Η ευθύνη της εξουσίας απέναντι στον πολίτη ισχύει ανεξάρτητα από την κάλπη που επέλεξε.
Η «Εστία», στο πρωτοσέλιδό της, συνδέει την υπόθεση με την παλαιότερη απαξιωτική αναφορά της Χίλαρι Κλίντον σε υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ. Η σύγκριση λειτουργεί ως πολιτικό σχόλιο για την απόσταση που μπορεί να δημιουργήσει ανάμεσα στους κυβερνώντες και στην κοινωνία μια περιφρονητική διατύπωση.
Η κυβέρνηση δικαιούται να υπερασπίζεται τις επιδόσεις της και να αντικρούει την αντιπολίτευση με στοιχεία. Χρειάζεται, όμως, να εξηγεί πώς οι επιδόσεις αυτές μεταφράζονται σε μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη και καλύτερη καθημερινότητα. Οι χαρακτηρισμοί δεν προσθέτουν τίποτε σε αυτή τη συζήτηση.
Ο κ. Θεοχάρης οφείλει να αποσαφηνίσει την τοποθέτησή του χωρίς να μεταφέρει την ευθύνη σε όσους ενοχλήθηκαν. Η αξιοπρέπεια του πολίτη δεν εξαρτάται από το εισόδημά του. Και ο σεβασμός της αποτελεί στοιχειώδη υποχρέωση κάθε δημόσιου αξιώματος.