Η καθημερινή εγκατάλειψη δεν κρύβεται πίσω από φωτογραφίες. Και δεν αντιμετωπίζεται με εκθέσεις ιδεών.
Στον Δήμο Χαλκιδέων πρέπει επιτέλους να χαλάσει η βολική συζήτηση. Εκείνη που επιτρέπει στη Δημοτική Αρχή να παρουσιάζει την παρουσία της ως έργο και σε αντιπολιτευτικές φωνές να παρουσιάζουν τις γενικόλογες διακηρύξεις ως πολιτική παρέμβαση.
Ο δημότης δεν πληρώνει δημοτικά τέλη για να συντηρεί το φωτογραφικό άλμπουμ κανενός. Ούτε για να περιμένει πότε θα ωριμάσουν τα οράματα των επίδοξων σωτήρων του.
Πληρώνει και δικαιούται καθαριότητα. Ασφαλείς δρόμους. Φωτισμό. Πεζοδρόμια στα οποία μπορεί να περπατήσει. Υποδομές που λειτουργούν. Υπηρεσίες που ανταποκρίνονται.
Όταν αυτά παραμένουν ζητούμενα, οι πανηγυρικές αναρτήσεις γίνονται πρόκληση.
Η Δημοτική Αρχή έχει την πρώτη και βαρύτερη ευθύνη. Διοικεί. Διαχειρίζεται χρήματα. Καθορίζει προτεραιότητες. Έπειτα από τόσα χρόνια, οφείλει να απολογείται για όσα παραμένουν άλυτα.
Η παρατεταμένη αδυναμία να εξασφαλιστούν τα στοιχειώδη έχει πολιτικό όνομα: αποτυχία διοίκησης.
Κάθε σακούλα που παραμένει στον δρόμο, κάθε λακκούβα, κάθε σκοτεινό σημείο και κάθε απροσπέλαστο πεζοδρόμιο ακυρώνουν στην πράξη τις ωραιοποιημένες περιγραφές. Η δυσοσμία δεν εξαφανίζεται με λεζάντες. Οι βλάβες δεν επισκευάζονται με χαμόγελα. Τα καθυστερημένα έργα δεν ολοκληρώνονται επειδή φωτογραφήθηκαν οι αρμόδιοι.
Και η αντιπολίτευση;
Όποιος διεκδικεί να διοικήσει οφείλει πρώτα να αποδείξει ότι μπορεί να ελέγξει. Να απαιτήσει απαντήσεις. Να πιέσει για λύσεις. Να παρακολουθήσει πού πηγαίνουν τα χρήματα και τι αποδίδουν.
Η αντιπολίτευση δεν είναι προθάλαμος υποψηφιοτήτων. Είναι καθημερινή υποχρέωση απέναντι στον πολίτη.
Όταν η συζήτηση απογειώνεται σε μεγαλόπνοα σενάρια, ενώ ο δημότης σκοντάφτει στο διαλυμένο πεζοδρόμιο, η απόσταση από την πραγματικότητα γίνεται πολιτικό πρόβλημα.
Ας απαντήσουν συγκεκριμένα: Ποιο πρόβλημα; Ποια παρέμβαση; Με ποια χρηματοδότηση; Σε ποια προθεσμία; Και ποιος λογοδοτεί όταν η δέσμευση μένει στα χαρτιά;
Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν μπορούν να περιμένουν την επόμενη προεκλογική εξαγγελία για να αποκτήσουν πρόσβαση στην πόλη τους. Οι γειτονιές και τα χωριά δεν μπορούν να θυμίζουν εκλογικές περιφέρειες που αποκτούν ενδιαφέρον μόνο όταν πλησιάζει η κάλπη.
Η δική μας θέση είναι αδιαπραγμάτευτη: πρώτα ο δημότης. Πρώτα η αξιοπρέπεια της καθημερινής ζωής.
Με καθαρές προτεραιότητες, επίμονο έλεγχο και μετρήσιμο αποτέλεσμα. Με ίσα δικαιώματα σε κάθε Δημοτική Ενότητα. Με έργα που παραδίδονται και ευθύνες που αναλαμβάνονται.
Όποιος διοικεί και δεν λύνει, αποτυγχάνει. Όποιος αντιπολιτεύεται και δεν ελέγχει, αφήνει τη διοίκηση στο απυρόβλητο.
Και ο δημότης έχει κάθε λόγο να απαιτεί περισσότερα και από τους δύο.