Όταν το κυβερνητικό στρατόπεδο επιστρατεύει ανύπαρκτες συνεργασίες με την Κωνσταντοπούλου για να πλήξει τον πρώην πρωθυπουργό, δεν δείχνει αυτοπεποίθηση· αποκαλύπτει φόβο για την επόμενη ημέρα
Όχι, δεν πρόκειται για μια ακόμη πολιτική γελοιότητα.
Είναι μέγας πανικός.
Η δήλωση του Μάκη Βορίδη ότι ο Αντώνης Σαμαράς «θέλει να γίνει πρωθυπουργός κι ας συγκυβερνήσει με την Κωνσταντοπούλου» δεν είναι μια τυχαία υπερβολή της στιγμής. Είναι μέρος μιας οργανωμένης προσπάθειας του κυβερνητικού στρατοπέδου να εμφανίσει τον πρώην πρωθυπουργό ως άνθρωπο χωρίς αρχές, χωρίς πολιτικό σχέδιο και με μοναδικό στόχο την επιστροφή του στην εξουσία.
Μόνο που για το συγκεκριμένο σενάριο δεν παρουσιάστηκε κανένα πραγματικό στοιχείο.
Ούτε ο Αντώνης Σαμαράς δήλωσε ότι επιδιώκει συνεργασία με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ούτε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έχει προαναγγείλει κάποια τέτοια κυβερνητική σύμπραξη.
Η κυβερνητική επίθεση στηρίχθηκε σε τοποθέτηση του Θανάση Σκορδά, ο οποίος υποστήριξε ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα μπορούσε να ηγηθεί κυβέρνησης συνεργασίας. Από αυτή τη γενική πολιτική εκτίμηση μέχρι την υποτιθέμενη συγκυβέρνηση με την Κωνσταντοπούλου υπάρχει μια απόσταση που ο Μάκης Βορίδης κάλυψε μόνος του. Η πλήρης δήλωση Βορίδη στα Παραπολιτικά 90,1
Κατασκευάζουν το σενάριο και μετά το καταγγέλλουν
Η μέθοδος είναι παλιά και απολύτως αναγνωρίσιμη.
Πρώτα αποδίδεις στον πολιτικό αντίπαλο μια θέση που δεν έχει διατυπώσει. Στη συνέχεια τη συνδέεις με ένα πρόσωπο που θεωρείς απωθητικό για το ακροατήριό του. Τέλος, καταγγέλλεις ως πολιτική ασυνέπεια το σενάριο που εσύ ο ίδιος κατασκεύασες.
Για ένα συντηρητικό και πατριωτικό ακροατήριο, η αναφορά στη Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν έγινε τυχαία. Χρησιμοποιήθηκε ως πολιτικό σκιάχτρο, με στόχο να ακυρώσει εκ των προτέρων οποιαδήποτε κίνηση Σαμαρά και να συγκρατήσει τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτό δεν αποδεικνύει πολιτική ισχύ. Αποδεικνύει ότι στο κυβερνητικό στρατόπεδο γνωρίζουν πως υπάρχει πραγματική διαρροή προς τα δεξιά και ότι ακόμη και μια περιορισμένη εκλογική απώλεια μπορεί να απομακρύνει την αυτοδυναμία.
Η αντίφαση του Βορίδη
Το εντυπωσιακό είναι ότι στην ίδια συνέντευξη ο Μάκης Βορίδης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μετεκλογικών συνεργασιών της Νέας Δημοκρατίας.
Όταν ρωτήθηκε για πιθανή συνεργασία με τον Κυριάκο Βελόπουλο, απάντησε ότι, εάν ο λαός δεν δώσει αυτοδυναμία στη ΝΔ, το κόμμα θα εξαντλήσει τα περιθώρια συνεργασιών.
Άρα οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι θεμιτές όταν αναζητούνται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά μετατρέπονται σε απόδειξη προσωπικής φιλοδοξίας όταν αποδίδονται υποθετικά στον Αντώνη Σαμαρά.
Αυτή είναι η πραγματική πολιτική αντίφαση.
Ο Βορίδης κατηγορεί τον Σαμαρά για μια συνεργασία που δεν έχει ανακοινωθεί, ενώ ταυτόχρονα δηλώνει ότι η σημερινή Νέα Δημοκρατία θα εξετάσει τις δικές της συνεργασίες εάν δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία.
Εγκατέλειψαν τους χαμηλούς τόνους
Το κλίμα πανικού δεν προκύπτει μόνο από μία δήλωση.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στο κυβερνητικό στρατόπεδο έχει ληφθεί η απόφαση να εγκαταλειφθούν οι χαμηλοί τόνοι και να μη μένει αναπάντητη καμία παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά ή των συνεργατών του. Κυβερνητικές εκτιμήσεις αναγνωρίζουν ότι μπορεί να προσφέρει πολιτική διέξοδο σε ένα δυσαρεστημένο τμήμα της παραδοσιακής βάσης της ΝΔ.
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο.
Εάν ο Σαμαράς ήταν πραγματικά αδιάφορος, πολιτικά τελειωμένος και κοινωνικά απομονωμένος, δεν θα χρειαζόταν να επιστρατεύονται διαδοχικά υπουργοί και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη για να του απαντούν.
Δεν θα χρειαζόταν να του αποδίδονται ανύπαρκτες συμμαχίες.
Δεν θα υπήρχε η εντολή να απαντώνται τα πάντα.
Η κριτική στον Σαμαρά δεν απαγορεύεται
Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι ο Αντώνης Σαμαράς βρίσκεται αυτομάτως στο σωστό πολιτικό μονοπάτι ούτε ότι διαθέτει ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα.
Οφείλει να εξηγήσει καθαρά τι προτείνει, με ποιους σκοπεύει να προχωρήσει και ποια είναι η εναλλακτική κατεύθυνση που προσφέρει στη χώρα. Η κριτική απέναντί του είναι απολύτως θεμιτή.
Άλλο, όμως, η πολιτική κριτική και άλλο η κατασκευή σεναρίων.
Όσο το στρατόπεδο Μητσοτάκη προσπαθεί να παρουσιάσει τον Σαμαρά ως καρικατούρα, τόσο περισσότερο αποδεικνύει ότι τον υπολογίζει ως πραγματική απειλή.
Γι’ αυτό η δήλωση Βορίδη δεν είναι απλώς γελοία.
Είναι ο θόρυβος που κάνει ο πανικός όταν προσπαθεί να μεταμφιεστεί σε πολιτική αυτοπεποίθηση.