82 χρόνια από την εκτέλεση της αγωνίστριας από τη Λίμνη – Η μητέρα επτά παιδιών που οργάνωσε τη «Μπουμπουλίνα» και στάθηκε απέναντι στη ναζιστική Κατοχή.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1944, στο Δαφνί, οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν τη Λέλα Καραγιάννη μαζί με άλλους αγωνιστές της Αντίστασης. Η γυναίκα από τη Λίμνη Ευβοίας, που είχε μετατρέψει την καθημερινότητά της σε αγώνα διάσωσης ανθρώπων και αντίστασης, δεν πρόλαβε να ζήσει την ελευθερία. Η Αθήνα απελευθερώθηκε στις 12 Οκτωβρίου, 34 ημέρες αργότερα.
Γεννημένη το 1898 στη Λίμνη, η Καραγιάννη έζησε στην Αθήνα και έγινε μητέρα επτά παιδιών. Με την Κατοχή, η οικογένειά της αποτέλεσε τον πρώτο πυρήνα της αντιστασιακής της δράσης. Η ευθύνη για τα παιδιά της συνυπήρξε με την απόφαση να βοηθήσει ανθρώπους που καταδιώκονταν.
Η οργάνωση «Μπουμπουλίνα», που συγκροτήθηκε το 1941, ανέλαβε τη φυγάδευση Συμμάχων προς τη Μέση Ανατολή, τη συγκέντρωση και διαβίβαση πληροφοριών και δράσεις κατά των κατοχικών δυνάμεων. Στην πορεία ξεπέρασε τα εκατό μέλη. Το αρωματοπωλείο του συζύγου της στην Πατησίων υπήρξε αρχηγείο της δράσης της.
Πίσω από τη λέξη «φυγάδευση» υπήρχε μια ολόκληρη αλυσίδα ανθρώπων και επικίνδυνων μετακινήσεων. Η Καραγιάννη οργάνωσε καταφύγια στην Αθήνα και στον Πειραιά, εξασφάλιζε τροφή και ρουχισμό και, μέσω συνεργατών, θέσεις σε καΐκια που πραγματοποιούσαν κρυφά δρομολόγια. Το δίκτυό της βοήθησε επίσης αιχμαλώτους να αποδράσουν από την Κοκκινιά. Κάθε ασφαλές σπίτι και κάθε διαδρομή διαφυγής απαιτούσαν εμπιστοσύνη μέσα σε συνθήκες διαρκούς κινδύνου.
Στις 11 Ιουλίου 1944 συνελήφθη στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού, όπου νοσηλευόταν. Ακολούθησαν ανακρίσεις και βασανιστήρια στην οδό Μέρλιν. Παρά τα βασανιστήρια, δεν αποκάλυψε τα μέλη της οργάνωσής της. Μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου και από εκεί οδηγήθηκε στον τόπο εκτέλεσης στο Δαφνί.
Η καταστολή χτύπησε και την οικογένειά της. Πέντε από τα παιδιά της συνελήφθησαν και βασανίστηκαν, αλλά επέζησαν. Η μαρτυρία του Γιώργου Καραγιάννη διασώζει μαζί με τη δράση της και την ανθρώπινη πλευρά της: τη μητέρα που συναντούσε κρυφά για τις ανάγκες του αγώνα.
Για την Εύβοια, η καταγωγή της από τη Λίμνη δίνει στη μνήμη της μια ιδιαίτερη εγγύτητα. Ο τόπος που τη γέννησε συνδέεται με μια ιστορία στην οποία ο πατριωτισμός πήρε συγκεκριμένο περιεχόμενο: καταφύγιο στον κυνηγημένο, βοήθεια στον εγκλωβισμένο, αντίσταση στον κατακτητή.
Ογδόντα δύο χρόνια μετά, η ουσιαστική τιμή στη Λέλα Καραγιάννη βρίσκεται στη γνώση αυτής της διαδρομής. Στη διατήρηση των μαρτυριών, στη διδασκαλία της ιστορίας της και στην κατανόηση του κόστους που είχε η επιλογή να αντισταθεί. Η ελευθερία που εκείνη δεν πρόλαβε να ζήσει παραμένει το μέτρο της θυσίας της.