Μια έκκληση για ανοιχτό διάλογο, με επίκεντρο την αλληλεγγύη, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη συμμετοχή στα κοινά.
Την ιδέα μιας συνάντησης πολιτών της Χαλκίδας, στο θέατρο Παπαδημητρίου ή σε άλλο αμφιθέατρο, καταθέτει με ανάρτησή του ο Λάμπρος Κουτρουμπής. Στόχος της πρότασής του είναι να ανοίξει μια συζήτηση για την πόλη και την κοινωνία της, με τους ίδιους τους κατοίκους να παίρνουν τον λόγο και να αναζητούν όσα μπορούν να κάνουν μαζί.
«Έχω ένα όνειρο», γράφει, περιγράφοντας την επιθυμία του να συναντηθούν συμπολίτες και φίλοι, να μιλήσουν με ειλικρίνεια και να βάλουν στο επίκεντρο την αγάπη και την αλληλεγγύη. Αυτή τη δυνατότητα συνάντησης και ουσιαστικής επικοινωνίας χαρακτηρίζει ως τη σημερινή «επανάσταση».
Στον πυρήνα της παρέμβασής του βρίσκεται το ερώτημα εάν οι πολίτες μπορούν να εκφράζονται και να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες στον δήμο τους χωρίς κομματική καθοδήγηση. Με την αιχμηρή αναφορά σε «κομματικούς και ιδεολογικούς νταντάδες», αμφισβητεί την ανάγκη μεσολάβησης μηχανισμών στη δημόσια συζήτηση και υπερασπίζεται την αυτονομία της σκέψης και της συμμετοχής.
Η αναφορά του στην Εκκλησία του Δήμου λειτουργεί ως συμβολική επίκληση της άμεσης παρουσίας των πολιτών στα κοινά. Το ζητούμενο που θέτει είναι συγκεκριμένο: να ακουστούν οι άνθρωποι της πόλης και να εξεταστεί πώς οι σκέψεις τους μπορούν να μετατραπούν σε πράξη.
Σε συμπληρωματικό σχόλιό του, ο Λάμπρος Κουτρουμπής προσδιορίζει και τις αξιακές αναφορές της πρότασής του. Συνδέει την ελληνική παιδεία και τη χριστιανική σκέψη με την αγάπη, τον σεβασμό, την ειρήνη, την αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Επικαλείται την κληρονομιά του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, καθώς και τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, ως προσωπική βάση για μια κοινωνία ανοιχτή στη γνώση και την πρόοδο.
Παράλληλα, ασκεί κριτική σε κόμματα και ιδεολογικές διακηρύξεις όταν αποσυνδέονται από αρχές και αξίες. Η παρέμβασή του αποκτά έτσι και έναν ευρύτερο χαρακτήρα: θέτει το ζήτημα της συνέπειας ανάμεσα σε όσα δηλώνονται δημόσια και σε όσα εφαρμόζονται στην καθημερινή ζωή.
Η πρόταση βρίσκεται στο στάδιο της δημόσιας πρόσκλησης σε διάλογο. Στο κείμενο της ανάρτησης δεν προσδιορίζονται ημερομηνία, οριστικός χώρος ή οργανωτικό πλαίσιο συνάντησης.
Το επόμενο βήμα θα κρίνει και την προοπτική της: αν θα υπάρξουν άνθρωποι που θα ανταποκριθούν, θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και θα διαμορφώσουν συγκεκριμένες προτάσεις για τη Χαλκίδα. Μια τέτοια συζήτηση αποκτά ουσία όταν δίνει χώρο και στη διαφορετική άποψη, με ισότιμο λόγο και αμοιβαίο σεβασμό. Εκεί μπορεί να αρχίσει η μετάβαση από την επιθυμία για μια ομορφότερη πόλη στη συλλογική προσπάθεια για να γίνει πραγματικότητα.