Konstantinos Dimitrios Triantaphyllidis
Νέα ανάλυση καταρρίπτει τον ισχυρισμό του James Watson ότι ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε τη σημασία της περίφημης φωτογραφίας.
Μόλις είδα τη φωτογραφία, έμεινα άναυδος και οι σφυγμοί μου άρχισαν να ανεβαίνουν». Αυτά έγραψε ο Τζέιμς Γουάτσον στο βιβλίο του -Η Διπλή Έλικα: Μια προσωπική εξιστόρηση της ανακάλυψης της δομής του DNA- την αμφιλεγόμενη περιγραφή του για το πώς ο ίδιος και ο Φράνσις Κρικ αποκρυπτογράφησαν τη δομή του DNA το 1953. Η εικόνα, γνωστή πλέον ως «Φωτογραφία 51», απεικόνιζε ένα κομψό, συμμετρικό μοτίβο κηλίδων, οι οποίες σχηματίζονταν από ακτίνες Χ που υφίσταντο περίθλαση καθώς διέρχονταν μέσα από κλώνους DNA —αποτελούσε, ουσιαστικά, το «αποτύπωμα» της ελικοειδούς δομής του μορίου. Η Ρόζαλιντ Φράνκλιν, ειδική στην κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ στο King’s College του Λονδίνου, είχε δημιουργήσει τη συγκεκριμένη εικόνα την άνοιξη του 1952. Ωστόσο, το βιβλίο του Γουάτσον, που εκδόθηκε το 1968, άφηνε να εννοηθεί —ανάμεσα σε άλλες προσβολές και σεξιστικές εκφράσεις εις βάρος της Φράνκλιν— ότι η στιγμή της καθοριστικής έμπνευσης ανήκε αποκλειστικά στον ίδιο.
Διάφορες αφηγήσεις εξακολουθούν να υποστηρίζουν συστηματικά ότι η Φράνκλιν (που δεν τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ) δεν αντιλήφθηκε τη σημασία της φωτογραφίας. Δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να αμφισβητήσει την υποτιμητική εκδοχή του Γουάτσον· πέθανε από καρκίνο το 1958, μια δεκαετία πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο των απομνημονευμάτων του και γίνει μπεστ σέλερ. Ωστόσο, μια νέα ανάλυση των σημειώσεών της σχετικά με μια άλλη ακτινογραφία —την οποία είχε πραγματοποιήσει μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα χρησιμοποιώντας το ίδιο δείγμα DNA— παρέχει μια ισχυρή διάψευση. Ο ιστορικός της επιστήμης Alistair Sponsel, από το Science History Institute, και ο κρυσταλλογράφος Brian Sutton, από το King’s College του Λονδίνου, υποστηρίζουν με άρθρο τους στο περιοδικό Science https://www.science.org/…/
