Η συζήτηση για τον ποδηλατόδρομο της Βενιζέλου αποκαλύπτει κάτι πολύ ευρύτερο από μια διαφωνία για το παρκάρισμα: την αγανάκτηση πολιτών που περιγράφουν δυσκολίες στην καθημερινή τους μετακίνηση και καταλήγουν να στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου.
Αφορμή, ανάρτηση που καταγγέλλει σταθμευμένα αυτοκίνητα κατά μήκος του ποδηλατόδρομου. Στα σχόλια ακολουθεί πραγματική σύγκρουση. Οδηγοί αναρωτιούνται πού θα αφήσουν το αυτοκίνητό τους για μια συναλλαγή στην τράπεζα ή μια επίσκεψη σε διαγνωστικό κέντρο. Άλλοι επισημαίνουν τον κίνδυνο για τους ποδηλάτες. Κάποιοι υπερασπίζονται την κατάληψη του χώρου, ενώ άλλοι απαντούν με ειρωνείες και χαρακτηρισμούς.
Και κάπου ανάμεσα στις αλληλοκατηγορίες χάνεται το βασικό ερώτημα: ποιο είναι το ολοκληρωμένο σχέδιο για να λειτουργεί η πόλη;
Οι δυσκολίες στάθμευσης που περιγράφουν οι πολίτες αξίζουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Ιδιαίτερα όταν αφορούν ηλικιωμένους, ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες και ασθενείς. Η πρόσβαση στις υπηρεσίες δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με ένα πρόχειρο «περπάτα λίγο». Δεν έχουν όλοι τις ίδιες δυνατότητες.
Αυτό, όμως, δεν μετατρέπει τον ποδηλατόδρομο σε διαθέσιμο πάρκινγκ. Το «για πέντε λεπτά» του οδηγού μπορεί να αναγκάσει έναν ποδηλάτη να βγει μέσα στην κυκλοφορία. Και το επιχείρημα «δεν περνούν ποδήλατα» δεν απαντά στο αυτονόητο: πώς θα χρησιμοποιηθεί μια διαδρομή όταν καταγγέλλεται ότι είναι κατειλημμένη από αυτοκίνητα;
Στα σχόλια τίθενται και ζητήματα για την ίδια την υποδομή. Πολίτης αναφέρει ξεθωριασμένο χρώμα σε τμήμα της διαδρομής, ενώ άλλοι αμφισβητούν τη σύνδεσή της με ασφαλείς προσβάσεις από τις γειτονιές. Πρόκειται για αναφορές που χρειάζονται επιτόπιο έλεγχο και δημόσια απάντηση. Μια βαμμένη λωρίδα, από μόνη της, δεν αρκεί για να αισθανθεί ασφαλής ένας γονιός που θέλει να κυκλοφορήσει με το παιδί του.
Η δημοτική αρχή οφείλει να εξηγήσει τι έχει προβλέψει για κάθε χρήστη του δρόμου.
Πού προβλέπεται ολιγόλεπτη στάση; Πώς εξυπηρετούνται οι άνθρωποι με περιορισμένη κινητικότητα; Πού γίνεται η τροφοδοσία των καταστημάτων; Ποιες επιλογές στάθμευσης και συγκοινωνίας υπάρχουν για εκείνον που χρειάζεται να κατέβει στο κέντρο; Πώς εξασφαλίζονται η συνέχεια, η συντήρηση και η προστασία της ποδηλατικής διαδρομής;
Αυτά είναι ερωτήματα διοίκησης. Δεν λύνονται ούτε με προσβολές προς τους οδηγούς ούτε με χλευασμό όσων ζητούν ελεύθερο ποδηλατόδρομο.
Η Βενιζέλου δεν μπορεί να αξιολογείται μόνο ως έργο που κατασκευάστηκε. Πρέπει να αξιολογείται καθημερινά ως δρόμος που χρησιμοποιείται. Και οι καταγγελίες, οι δυσκολίες και οι συγκρούσεις που καταγράφονται στη συγκεκριμένη συζήτηση απαιτούν απαντήσεις με στοιχεία και παρεμβάσεις.
Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλον έναν καβγά στο Facebook. Χρειάζονται μια δημοτική αρχή που να εξηγεί τις επιλογές της, να ελέγχει το αποτέλεσμα και να διορθώνει όσα δεν λειτουργούν.