Του Γιώργου Κράλογλου
Βαδίζουμε στην 12ετία με την πολιτική να παρεμβαίνει στην οικονομία για να την κάνει ανταγωνιστική και να την σώζει με κουπόνια. Το ζούμε ακόμη αυτό.
Πώς να το βιώσουμε αλλιώς, αφού ήταν μόνο λόγια. Μπαρούφες, σχέδια στα λόγια και οράματα. Τα οράματα κάποιων που ξέρουν μεν τι έπρεπε να γίνει. Τα είπαν σε αυτούς που τους τα ζήτησαν. Και εκεί τελείωσαν όλα.
Τι είπαν: Φέρτε επενδύσεις και επενδυτές γιατί η οικονομία δεν θα τα βγάλει πέρα με τον ανταγωνισμό της, αλλά και τις πιέσεις από τον Βορρά της ΕΕ να μπει τάξη στα “πορτοφόλια” του Νότου. Ειδικά σε εκείνα που έχουν χρέη, όπως η Ελλάδα.
Τι φέραμε εμείς εκτός από κάποιες συμφωνίες της προκοπής να γεμίσουμε τις αποθήκες μας καύσιμα και ενέργεια; Ως εκεί ήταν. Τίποτε άλλο. Τίποτε που να δείχνει πρόοδο και ανταγωνιστικότητα.
Τι άλλα μας είπαν για να βάλουν μπροστά την προκοπή μας και να σηκώσουμε κεφάλι στην αγορά της ΕΕ;
Κόψτε κράτος όπου δεν σας χρειάζεται και ξεκινήσετε να χτίζετε υποδομές για να τις δουν αυτοί που διαθέτουν κεφάλαια και να κοπιάσουν.
Τι κάναμε και εδώ;
Τίποτε. Τα πρώτα 5 χρόνια της 12ετίας μελετούσαμε το χωροταξικό να ανοίξουμε δρόμους στους επενδυτές. Το τελειώσαμε; Ούτε για δείγμα. Το χωροταξικό είναι το πρώτο που έχουμε βάλει και τώρα στους στόχους για το νέο παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας.
Αλλά για ποιο νέο παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας μπορούμε να μιλάμε όταν είναι σε 12ετή εκκρεμότητα και το σύστημα αδειοδοτήσεων των επενδύσεων που θέλουμε να φέρουμε για να συμπληρώσουμε και να εκσυγχρονίσουμε την παραγωγή μας. Ποιο νέο μοντέλο όμως όταν δεν μπορούμε να καλύψουμε τις προϋποθέσεις για ανταγωνιστικό κόστος παραγωγής;
Ποιο νέο παραγωγικό μοντέλο της οικονομία; Αυτό που μελετήσαμε την δεύτερη 5ετία της 12ετίας μας και υποτίθεται ότι έχει μπει στο αυλάκι της ανταγωνιστικότητας την οποία ακόμη αναζητούμε να βρούμε… αλλά από πουθενά δεν προκύπτει;
Στο μεταξύ, ψαχνόμαστε και στο επενδυτικό σκέλος, ενώ υποτίθεται ότι με τις ενεργειακές συμφωνίες και την προσαρμογή μας προς τις οδηγίες των Βρυξελλών είμαστε καλυμμένοι και θωρακισμένοι στις νέες τιμές και το ενρεγειακό κόστος που θα επηρεάσουν στην παραγωγή.
Ποια είναι η αλήθεια; Θα την ακούσουμε απόψε το βράδυ ανάμεσα στα (πάντα δεδομένα) καλούδια για την πορεία της οικονομίας και τον δρόμο προς την σωστή κατεύθυνση που έχουν (όπως πάντα) όλα τα μέτρα πάρθηκαν.
Στην Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ ο πρωθυπουργός θα πει τα δικά του και θα χαϊδέψει αυτιά. Θα ακούσει και τα κενά της πολιτικής του και τις αντιπολιτευτικές ατάκες που τελικά θα “δέσουν” με τον κεντρικό στόχο. “… Ψηφίστε μας για καλύτερες μέρες.” Θα τα ακούσουμε από όλες τις πολιτικές πλευρές και έτσι θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε… ως τις επόμενες εκλογές. “‘ Ψηφίστε μας…”.