Η Άγκυρα επιδιώκει το SAMP/T NG και υποβρύχια Type 212CD, ζητώντας συμμετοχή στην παραγωγή. Η γαλλική άρνηση και οι γερμανικοί περιορισμοί δυσκολεύουν τις διαπραγματεύσεις.
Πρόσβαση σε προηγμένα ευρωπαϊκά οπλικά συστήματα και στην τεχνογνωσία κατασκευής τους επιδιώκει η Τουρκία, αναπτύσσοντας παράλληλες επαφές με τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ισπανία. Στο επίκεντρο βρίσκονται η αντιαεροπορική άμυνα και τα υποβρύχια, με την Άγκυρα να διεκδικεί συμφωνίες που θα ενισχύσουν και τη δική της αμυντική βιομηχανία.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Βασίλη Νέδου στην «Καθημερινή», η τουρκική πλευρά έχει ζητήσει τη μεσολάβηση της Ρώμης για να ξεπεραστούν οι αντιρρήσεις του Παρισιού στην προμήθεια του αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού συστήματος SAMP/T, της ιταλογαλλικής κοινοπραξίας EUROSAM. Η Ιταλία εμφανίζεται θετική, ωστόσο η Γαλλία διατηρεί τις ενστάσεις της και οι συζητήσεις παραμένουν σε αδιέξοδο.
Η τουρκική επιδίωξη αφορά την προηγμένη έκδοση SAMP/T NG και περιλαμβάνει βιομηχανική συμμετοχή και μεταφορά τεχνογνωσίας. Αυτό δίνει στη διαπραγμάτευση ευρύτερη σημασία: μια ενδεχόμενη συμφωνία θα μπορούσε να ενισχύσει τόσο τις στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας όσο και την παραγωγική της βάση.
Οι επαφές με το Παρίσι συνδέονται, κατά το ίδιο δημοσίευμα, με το ευρύτερο πλέγμα των ευρωτουρκικών σχέσεων, στο οποίο περιλαμβάνονται το ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο άμυνας SAFE και ο εκσυγχρονισμός της τελωνειακής ένωσης.
Παράλληλα, η Άγκυρα φέρεται να έχει υποβάλει επίσημο αίτημα στο Βερολίνο για συνεργασία στα υποβρύχια Type 212CD της TKMS. Η πρότασή της προβλέπει να πραγματοποιηθεί μέρος της ναυπήγησης στις εγκαταστάσεις του Γκιόλτσουκ, ώστε η απόκτηση των νέων υποβρυχίων να συνοδευτεί από έργο για την τουρκική βιομηχανία.
Η γερμανική πλευρά, σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Καθημερινής», δεν απορρίπτει επί της αρχής τη συζήτηση. Θέτει, όμως, περιορισμούς ως προς τη μεταφορά παραγωγής και τεχνολογίας εκτός χώρας, γεγονός που προμηνύει μακρά διαπραγμάτευση.
Στο ίδιο πλαίσιο, το δημοσίευμα αναφέρει ότι το Βερολίνο εμπόδισε προσπάθεια της Baykar να εξαγοράσει σημαντική γερμανική εταιρεία αμυντικής καινοτομίας, χωρίς να κατονομάζει την επιχείρηση. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τα όρια που συναντούν οι τουρκικές επιδιώξεις όταν αγγίζουν τεχνολογίες και επιχειρήσεις στρατηγικού ενδιαφέροντος.
Περισσότερο πρόσφορο έδαφος περιγράφεται στις σχέσεις με την Ιταλία και την Ισπανία. Με τη Ρώμη, το ενδιαφέρον εστιάζεται και στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που προορίζονται να συνεργάζονται με επανδρωμένα μαχητικά, με αναφορά στο τουρκικό Kızılelma και στο ιταλικό M-346.
Στην περίπτωση της Μαδρίτης, το ρεπορτάζ καταγράφει συζητήσεις για απόκτηση πυραύλων SM-1 από ισπανικά αποθέματα, με πιθανό προορισμό τις τουρκικές φρεγάτες κλάσης Gabya. Παράλληλα, ξεχωρίζει το πρόγραμμα των εκπαιδευτικών αεροσκαφών Hürjet, με προοπτική αξιοποίησής τους για την εκπαίδευση Ισπανών πιλότων.
Η εικόνα που προκύπτει είναι μια τουρκική στρατηγική με πολλούς διαύλους: προμήθειες, συμπαραγωγές και εξαγορές επιχειρήσεων χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας. Οι διαφορετικές στάσεις των ευρωπαϊκών πρωτευουσών δείχνουν, ωστόσο, ότι κάθε διαπραγμάτευση έχει ξεχωριστά πολιτικά και βιομηχανικά όρια.
Για την Ελλάδα, ιδιαίτερη σημασία έχουν οι τελικοί όροι μιας ενδεχόμενης συμφωνίας, από τις επιχειρησιακές δυνατότητες των συστημάτων έως το εύρος της τεχνογνωσίας που θα μεταφερθεί. Οι επαφές που περιγράφονται παραμένουν διαπραγματεύσεις και δεν ισοδυναμούν με ολοκληρωμένες προμήθειες.
Πηγή: «Καθημερινή», ρεπορτάζ Βασίλη Νέδου.