Η Ουάσιγκτον φέρεται να συνδέει τη στρατιωτική υποστήριξη με τον τερματισμό των ουκρανικών επιθέσεων στα ρωσικά διυλιστήρια, ενώ το Κίεβο ζητά αμοιβαία διακοπή των πληγμάτων.
Νέα ένταση στις σχέσεις Ουάσιγκτον και Κιέβου προκαλούν οι πληροφορίες ότι η κυβέρνηση Τραμπ απειλεί να αναστείλει κρίσιμους μηχανισμούς στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, επιδιώκοντας να σταματήσουν οι επιθέσεις εναντίον ρωσικών ενεργειακών εγκαταστάσεων.
Σύμφωνα με τους Financial Times, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι περιγράφουν αμερικανικές παρεμβάσεις προς το Κίεβο και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Στο επίκεντρο βρίσκονται η ανταλλαγή πληροφοριών και ο μηχανισμός PURL, μέσω του οποίου προμηθεύεται η Ουκρανία αμερικανικά όπλα. Πρόκειται για αναφορές περί απειλής αναστολής, χωρίς ανακοίνωση ότι η διακοπή έχει ήδη εφαρμοστεί.
Οι πιέσεις συμπίπτουν με την ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ, την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, ότι Ρωσία και Ουκρανία συμφώνησαν σε άμεση «ενεργειακή εκεχειρία». Ωστόσο, η ανακοίνωση δεν συνοδεύτηκε από συγκεκριμένους όρους, ενώ δεν υπήρξε άμεση επιβεβαίωση από τη Μόσχα.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε στη συνέχεια ότι η Ουκρανία υποστηρίζει την εκεχειρία και αναμένει λεπτομέρειες από την αμερικανική πλευρά. Παράλληλα, πηγή με γνώση της υπόθεσης επιβεβαίωσε στο Reuters ότι είχαν διατυπωθεί αμερικανικές απειλές για περιορισμό της υποστήριξης. Ο Λευκός Οίκος δεν απάντησε άμεσα στο αίτημα σχολιασμού του πρακτορείου.
Η ουκρανική θέση παραμένει ότι η διακοπή των επιθέσεων πρέπει να είναι αμοιβαία: το Κίεβο δηλώνει έτοιμο να σταματήσει τα πλήγματα στις ρωσικές ενεργειακές υποδομές, εφόσον η Μόσχα πράξει το ίδιο.
Την ίδια ώρα, ο Ζελένσκι κατήγγειλε ότι οι ρωσικές επιθέσεις συνεχίστηκαν. Σύμφωνα με την ουκρανική προεδρία, ενεργειακή εγκατάσταση στο Χάρκοβο χτυπήθηκε μετά την ανάρτηση Τραμπ για την εκεχειρία, γεγονός που εντείνει τα ερωτήματα για την εφαρμογή της.
Το βασικό ζήτημα πλέον είναι εάν η αμερικανική πρωτοβουλία θα οδηγήσει σε πραγματική, αμοιβαία προστασία των ενεργειακών υποδομών. Για να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο, χρειάζονται σαφείς δεσμεύσεις, καθορισμένοι όροι και δυνατότητα ελέγχου της τήρησής τους. Μέχρι τότε, η απόσταση ανάμεσα στη διπλωματική ανακοίνωση και στην πραγματικότητα των επιθέσεων παραμένει καθοριστική.