Λίμνη μπροστά στην Εθνική. Λίμνη προς τα δικαστήρια. Λίμνη μπροστά στην αστυνομία. Λίμνη, λίμνη, λίμνη… Και μιλάμε για καινούργιο δρόμο!
Αυτή είναι η εικόνα που καταγγέλλεται στη Χαλκίδα και γεννά ένα απολύτως συγκεκριμένο ερώτημα: Ο δρόμος έχει παραληφθεί ή πρόκειται να παραληφθεί; Και με αυτά τα προβλήματα, τι ακριβώς παραλαμβάνουν;
Γιατί ένας καινούργιος δρόμος δεν κρίνεται μόνο από το πώς φαίνεται στεγνός. Κρίνεται και όταν βρέχει. Από το αν απομακρύνονται τα νερά, αν μπορεί να περάσει ο πεζός, αν μπορεί ο πολίτης να προσεγγίσει μια υπηρεσία χωρίς να ψάχνει πού θα πατήσει.
Κυρία δήμαρχε, οι πολίτες δικαιούνται συγκεκριμένες απαντήσεις. Έχει ελεγχθεί η απορροή των ομβρίων; Έχουν καταγραφεί τα σημεία όπου συγκεντρώνονται νερά; Πρόκειται για φραγμένα φρεάτια, για πρόβλημα κατασκευής ή για κάτι άλλο; Ποιος θα το διαπιστώσει και πότε θα αποκατασταθεί;
Αν το έργο δεν έχει παραληφθεί, να εξηγηθεί ποιες διορθώσεις θα απαιτηθούν πριν από την παραλαβή του. Αν έχει ήδη παραληφθεί, να δοθούν στη δημοσιότητα τα σχετικά έγγραφα και οι τυχόν παρατηρήσεις. Το «παραλήφθηκε ή δεν παραλήφθηκε» έχει συγκεκριμένη απάντηση, με ημερομηνίες και υπογραφές.
Δεν γίνεται ο πολίτης να βλέπει συγκεντρωμένα νερά σε νέο δρόμο και να πρέπει ο ίδιος να κυνηγά εξηγήσεις. Πληρώνει για έργα που λειτουργούν και δικαιούται να απαιτεί έλεγχο, αποκατάσταση και λογοδοσία.
Ντροπή; Ναι, είναι ντροπή να χρειάζεται να διεκδικείται ως χάρη το αυτονόητο: ένας καινούργιος δρόμος στον οποίο να μπορείς να περπατήσεις και μετά τη βροχή.
