Το αεροπλανοφόρο έφτασε στην Ταϊλάνδη ύστερα από ανάπτυξη 286 ημερών, με εμφανή σημάδια διάβρωσης και ένα εξαντλημένο πλήρωμα – Η σκουριά δεν αποδεικνύει επιχειρησιακή ανικανότητα, αποκαλύπτει όμως το κόστος της αμερικανικής υπερέκτασης
Το ισχυρότερο Πολεμικό Ναυτικό του πλανήτη έφτασε στην Ταϊλάνδη φορώντας τη στολή της υπερέκτασης.
Το USS Abraham Lincoln, ένα πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο μήκους περίπου 335 μέτρων, μπήκε στο λιμάνι γεμάτο σκουριά, θαλασσινό αλάτι και τα σημάδια μιας εξαντλητικής ανάπτυξης 286 ημερών.
Περισσότεροι από 5.000 ναύτες και πεζοναύτες περίμεναν να πατήσουν στεριά.
Η Ουάσιγκτον, πάλι, έβλεπε ακόμη μία «ιστορική αποστολή».
Γιατί στις αυτοκρατορίες η εξάντληση βαφτίζεται αντοχή, η υπερέκταση στρατηγική και η σκουριά… αισθητικό πρόβλημα.
Η σκουριά δεν είναι ήττα – Είναι προειδοποίηση
Ας μη γράφουμε ανοησίες.
Η εξωτερική διάβρωση δεν σημαίνει ότι το αεροπλανοφόρο έπαψε να είναι αξιόμαχο ή ότι κινδυνεύει να βυθιστεί. Οι ειδικοί εξηγούν ότι τέτοια εικόνα είναι αναμενόμενη σε ένα τεράστιο πολεμικό πλοίο που επιχειρεί επί μήνες, χωρίς κανονική παραμονή σε λιμάνι και χωρίς τη δυνατότητα ολοκληρωμένης συντήρησης.
Το κύτος δέχεται καθημερινά αλάτι, υγρασία, κύματα και τεράστια μηχανική καταπόνηση. Ορισμένες εργασίες μπορούν να πραγματοποιηθούν εν πλω. Η ουσιαστική αντιμετώπιση της διάβρωσης στην ίσαλο γραμμή, όμως, απαιτεί ακινητοποίηση, εξειδικευμένο προσωπικό και πολλές ημέρες δουλειάς.
Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι ότι ένα πλοίο σκούριασε.
Το πρόβλημα είναι ότι η μεγαλύτερη στρατιωτική μηχανή του κόσμου χρειάζεται να εξαντλεί πλοία και ανθρώπους για να αποδεικνύει καθημερινά πως παραμένει η μεγαλύτερη στρατιωτική μηχανή του κόσμου.
Η βιτρίνα της ισχύος και ο λογαριασμός του πληρώματος
Το Abraham Lincoln πέρασε 264 συνεχόμενες ημέρες χωρίς πλήρη στάση σε λιμάνι, συμμετέχοντας σε επιχειρήσεις υψηλής έντασης στη Μέση Ανατολή.
Στην Ουάσιγκτον μετρούν εξόδους αεροσκαφών, επιχειρησιακές αποστολές και στρατηγικά μηνύματα.
Πάνω στο πλοίο, όμως, οι ναύτες μετρούν ημέρες μακριά από τις οικογένειές τους, ώρες χωρίς ύπνο, ελλείψεις, ψυχική πίεση και την επόμενη βάρδια.
Αυτή είναι η πλευρά της στρατιωτικής ισχύος που δεν χωρά εύκολα στις επίσημες φωτογραφίες.
Το αεροπλανοφόρο μπορεί να μεταφέρει δεκάδες μαχητικά, προηγμένα ραντάρ και οπλικά συστήματα αξίας δισεκατομμυρίων. Δεν διαθέτει, όμως, τεχνολογία που να καταργεί την ανθρώπινη εξάντληση.
Ούτε υπάρχει αντισκωριακό χρώμα για το πεσμένο ηθικό.
Ο Τραμπ θέλει καθαρά πλοία και μεγαλύτερες αποστολές
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει απαιτήσει επανειλημμένα από την ηγεσία του Ναυτικού να βελτιώσει την εμφάνιση των αμερικανικών πολεμικών πλοίων και να εξαφανίσει τη σκουριά από τον στόλο.
Ταυτόχρονα, όμως, θεωρεί ότι η ανάπτυξη του Abraham Lincoln δεν διήρκεσε αρκετά.
Εδώ βρίσκεται όλη η πολιτική παράνοια μέσα σε δύο γραμμές.
Στείλτε τα πλοία παντού.
Κρατήστε τα στη θάλασσα περισσότερο.
Ζητήστε από τα πληρώματα να αντέξουν κι άλλο.
Και όταν επιστρέψουν καταπονημένα, απαιτήστε να γυαλίζουν για τις κάμερες.
Η σκουριά ενοχλεί όχι επειδή αποκαλύπτει απαραίτητα επιχειρησιακή αδυναμία, αλλά επειδή χαλά τη βιτρίνα της αψεγάδιαστης υπερδύναμης.
Υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πυρηνοκίνητα σύμβολα ισχύος έχουν όρια.
Το ίδιο και οι άνθρωποι που υπηρετούν πάνω τους.
Το USS Abraham Lincoln θα καθαριστεί, θα βαφτεί και θα επιστρέψει στη θάλασσα. Η Αμερική διαθέτει τα χρήματα, τα ναυπηγεία και το προσωπικό για να αποκαταστήσει το ατσάλι.
Το πραγματικό ερώτημα είναι διαφορετικό:
Όταν μια υπερδύναμη αρχίζει να σκουριάζει από την ανάγκη της να βρίσκεται παντού, ποιος θα συντηρήσει την ίδια;