Η πολιτική της φιλοδοξία είναι θεμιτή. Οι επικριτές της οφείλουν να απαντήσουν με επιχειρήματα και οι αρμόδιοι να κρίνουν με στοιχεία.
Η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε ότι θεωρεί «απόλυτα εφικτό» να φτάσει στην εξουσία η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», με πρόγραμμα και χωρίς αλαζονεία. Πρόκειται για μια καθαρή πολιτική τοποθέτηση. Η διεκδίκηση της διακυβέρνησης αποτελεί δικαίωμα κάθε πολιτικής δύναμης που ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών. Κανένα από τα κόμματα που κυβέρνησαν δεν διαθέτει τίτλο ιδιοκτησίας πάνω στη χώρα.
Η Καρυστιανού δικαιούται να παρουσιάσει τις προτάσεις της, να οργανώσει την πολιτική της παρουσία και να κριθεί από τους ψηφοφόρους. Η ουσιαστική αντιπαράθεση αρχίζει από εκεί: τι προτείνει για την υγεία, τη δικαιοσύνη, την οικονομία και τη λειτουργία του κράτους. Όποιος θεωρεί ανεπαρκείς τις θέσεις της οφείλει να εξηγήσει συγκεκριμένα πού διαφωνεί. Η προσωπική απαξίωση δεν απαντά σε κανένα από αυτά τα ερωτήματα.
Στη συνέντευξή της στον 102FM, η ίδια απέδωσε πολιτικά κίνητρα στις παρεμβάσεις του Άδωνι Γεωργιάδη και της Ματίνας Παγώνη για το ιατρείο της. Υποστήριξε ότι δεν είχε ενημερωθεί για έλεγχο πριν από τις δημόσιες αναφορές και κατήγγειλε προσπάθεια εκφοβισμού. Η καταγγελία της χρειάζεται συγκεκριμένη απάντηση από όσους αφορά. Ένας υπουργός έχει αυξημένη ευθύνη για την ακρίβεια και το βάρος των δημόσιων τοποθετήσεών του, ιδιαίτερα όταν αφορούν και πολιτικό του αντίπαλο.
Υπάρχει, μάλιστα, μια δήλωσή της που πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο της συζήτησης: «Δεν έχω κανένα πρόβλημα να έρθει και να με ελέγξει κάποιος». Με αυτή τη θέση αποδέχεται δημόσια τον έλεγχο. Το εύλογο αίτημα είναι να αξιολογηθεί η υπόθεση από τους αρμοδίους, με συγκεκριμένα στοιχεία, σαφή κριτήρια και σεβασμό στην επαγγελματική της υπόσταση. Η δημόσια καχυποψία δεν μπορεί να υποκαθιστά το αποτέλεσμα μιας τέτοιας διαδικασίας.
Για το μηχάνημα βιοανάδρασης, η Καρυστιανού υποστήριξε ότι δεν χρειάζεται άδεια και ότι ανάλογες συσκευές διατίθενται και σε ιδιώτες. Επέμεινε επίσης στις θέσεις της για την «κβαντική ιατρική». Αυτοί είναι δικοί της ισχυρισμοί και η αξιολόγησή τους απαιτεί τεχνική και επιστημονική τεκμηρίωση για τη συγκεκριμένη συσκευή και χρήση. Η πολιτική στήριξη στο πρόσωπό της δεν προϋποθέτει να αναγορεύσουμε κάθε επιστημονική της τοποθέτηση σε δεδομένο. Προϋποθέτει, όμως, να απαιτήσουμε δίκαιη κρίση και τεκμηριωμένη απάντηση.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται τα ερωτήματα που έθεσε για τον Γιώργο Πατούλη και τις διαδικασίες αδειοδότησης. Δεν αποδεικνύουν από μόνα τους παρατυπίες, δικαιούνται όμως απάντηση επί της ουσίας. Η αξιοπιστία των θεσμών ενισχύεται όταν εξηγούν πώς λειτουργούν και πώς εξασφαλίζουν ίση μεταχείριση. Το ίδιο μέτρο οφείλει να εφαρμόζεται σε όλους, ανεξάρτητα από αξίωμα, γνωριμίες ή πολιτική διαδρομή.
Η δυσπιστία που εξέφρασε για την απόδοση δικαιοσύνης στα Τέμπη είναι επίσης θέση με την οποία μπορεί κανείς να διαφωνήσει. Χρειάζεται όμως να ακουστεί με τη σοβαρότητα που απαιτεί η υπόθεση. Οι θεσμοί μπορούν να απαντήσουν στη δυσπιστία με διαφάνεια, αιτιολογημένες αποφάσεις και ουσιαστική λογοδοσία. Η απαίτηση εμπιστοσύνης γίνεται πειστική όταν συνοδεύεται από πράξεις που την οικοδομούν.
Ανάλογα πρέπει να αντιμετωπιστεί και η αμφισβήτησή της προς τις δημοσκοπήσεις. Η δήλωσή της δεν αποδεικνύει ότι οι μετρήσεις είναι αναξιόπιστες. Ούτε, όμως, μια μέτρηση μπορεί να λειτουργεί ως απαγόρευση πολιτικής φιλοδοξίας. Η τελική κρίση ανήκει στους πολίτες, οι οποίοι έχουν δικαίωμα να εξετάσουν νέες προτάσεις και να αλλάξουν τους συσχετισμούς.
Η θέση υπέρ της Καρυστιανού μπορεί να είναι σαφής και απαιτητική: να έχει χώρο να παρουσιάσει το πρόγραμμά της, να απαντήσει στις ερωτήσεις και να διεκδικήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Απέναντί της χρειάζονται επιχειρήματα ανάλογα με τις θέσεις που καταθέτει. Η εξουσία παραμένει ανοιχτή στη δημοκρατική διεκδίκηση και κανείς δεν οφείλει να ζητήσει την άδεια των σημερινών διαχειριστών της για να την αμφισβητήσει.