Τρεις ήταν οι μεγάλες επαναστάσεις που διαμόρφωσαν τη φυσιογνωμία της Ευρώπης και γενικότερα της Δύσεως. Η Ιταλική Αναγέννηση τον 15ο και τον 16ο αιώνα. Η Βιομηχανική Επανάσταση στη Βρετανία, περί τα μέσα του 18ου αιώνα. Και τέλος, η Γαλλική Επανάσταση του 1789, που ανέδειξε την αστική τάξη κυρίαρχη στην πολιτική σκηνή.
Από αυτές τις χώρες μόνο η Γαλλία εξακολουθεί να είναι κατά καιρούς η μήτρα της πολιτικής διεγέρσεως, που εκδηλώθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου, για να ακολουθήσουν ογκώδεις μαθητικές κινητοποιήσεις και σφοδρότατες συγκρούσεις, με το φαινόμενο να εξαπλώνεται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης με διαφορετικά αιτήματα. Οι διαφορές, ωστόσο, μεταξύ της αναταραχής των ημερών μας και της εξεγέρσεως στη Γαλλία τον Μάιο του 1968 είναι σημαντική. Πριν από 58 χρόνια τα αιτήματα των εξεγερθέντων φοιτητών είχαν μια πολιτιστική και ουτοπιστική διάσταση, καθώς απαιτούσαν αναθεώρηση του πανεπιστημιακού συστήματος, σεξουαλική απελευθέρωση. Και φυσικά, παραίτηση του προέδρου Σαρλ ντε Γκωλ, που συμβόλιζε το αυταρχικό, πατριαρχικό παρελθόν. Ηταν μια εξέγερση ολικής ανατροπής.
Στις μέρες μας το αίτημα της αναταραχής αφορά πρωτίστως την οικονομική επιβίωση των νέων, σταθερές θέσεις εργασίας και βεβαίως στρέφονται εναντίον του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για τις περικοπές στην παιδεία και στο κοινωνικό κράτος. Τα εργατικά συνδικάτα μετέχουν στις διαδηλώσεις, αλλά πόρρω απέχει η συμμετοχή τους σε σύγκριση με το ’68, όταν 10 εκατ. εργάτες κήρυξαν απεργία διαρκείας.
Το αδιέξοδο ήταν πλήρες και η Γαλλία είχε αποδιοργανωθεί. Και στις 29 Μαΐου 1968 ο πρόεδρος Ντε Γκωλ μετέβη με ελικόπτερο και απόλυτη μυστικότητα στη γαλλική βάση στο Μπάντεν Μπάντεν της Γερμανίας, όπου έπειτα από δραματική συνομιλία με τον διοικητή των εκεί δυνάμεων, στρατηγό Ζακ Μασού, εξασφάλισε τη στήριξη του στρατού σε περίπτωση που θα ασκούσε βία για την αποκατάσταση της τάξεως. Την επομένη επέστρεψε στο Παρίσι, προκήρυξε πρόωρες εκλογές και τον Ιούνιο επανεξελέγη με σαρωτική πλειοψηφία. Στις μέρες μας, ο πολιτικός κύκλος του προέδρου Μακρόν κλείνει την άνοιξη. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Μαρίν Λεπέν θα επικρατήσει άνετα του Μελανσόν, που υποστηρίζει εκθύμως τους διαδηλωτές, στις εκλογές του Απριλίου. Και αν έτσι πάνε τα πράγματα, αυτή θα είναι όντως μείζων ανατροπή για τη Γαλλία και την Ευρώπη.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ