Στο κολυμβητήριο πηγαίνεις για να βραχείς στην πισίνα. Στη Χαλκίδα, όμως, σύμφωνα με μαρτυρία για την κατάσταση της εισόδου μετά τη βροχή, η επαφή με το νερό ξεκινά πριν ακόμη φτάσεις στα αποδυτήρια.
Η περιγραφή είναι συγκεκριμένη: μεγάλες λακκούβες γεμάτες νερό και λάσπη σε διάφορα σημεία της εισόδου, μέσα από τις οποίες αναγκάζονταν να περάσουν αθλητές, συνοδοί και προπονητές για να μπουν και να βγουν από την εγκατάσταση. Φωτογραφία δεν υπάρχει, καθώς, όπως αναφέρεται στη μαρτυρία, εκείνη την ώρα έβρεχε.
Η απουσία φωτογραφίας, πάντως, δεν εμποδίζει τον Δήμο να πάει μέχρι εκεί και να ελέγξει την κατάσταση.
Δεν περιγράφεται κάποια πολυτελής απαίτηση. Μια είσοδος χωρίς λακκούβες και λασπόνερα είναι στοιχειώδης προϋπόθεση λειτουργίας ενός αθλητικού χώρου. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν την εγκατάσταση δικαιούνται να φτάνουν στην πισίνα χωρίς να αναζητούν πού θα πατήσουν.
Στην ίδια μαρτυρία μεταφέρεται, ως πληροφορία από τρίτους και όχι ως προσωπική διαπίστωση, αντίστοιχη εικόνα συγκεντρωμένων νερών στην πρόσφατα ανακαινισμένη Βενιζέλου. Η αναφορά χρειάζεται επιβεβαίωση. Εφόσον ισχύει, προκύπτει εύλογο ερώτημα για το πώς απομακρύνονται τα όμβρια από έναν δρόμο που μόλις αναμορφώθηκε.
Για το κολυμβητήριο, όμως, δεν χρειάζεται να περιμένουμε τη συζήτηση για τη Βενιζέλου. Η καταγγελία είναι αρκετά συγκεκριμένη ώστε να γίνει αυτοψία και, εάν επιβεβαιωθούν τα προβλήματα, να ακολουθήσει αποκατάσταση.
Η δημοτική φροντίδα κρίνεται και στις εισόδους των αθλητικών εγκαταστάσεων, εκεί όπου δεν γίνονται καθημερινά εγκαίνια και φωτογραφίσεις.
Το κολυμβητήριο δεν δικαιούται λιγότερη προσοχή επειδή έχει λιγότερη προβολή. Και οι αθλητές χρειάζονται καθαρή πρόσβαση στην πισίνα — όχι προπόνηση στην αποφυγή λακκουβών.