Σημαντική δικαστική δικαίωση πέτυχαν 14 συμβασιούχοι εργαζόμενοι στον Δήμο Παιανίας, οι οποίοι παραμένουν στις θέσεις εργασίας τους μετά από προσωρινή διαταγή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Η υπόθεση αφορά εργαζόμενους που απασχολούνται μέσω του προγράμματος της ΔΥΠΑ για μακροχρόνια ανέργους ηλικίας 55 ετών και άνω, δηλαδή ανθρώπους που βρίσκονται πλέον πολύ κοντά στη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, οι 14 εργαζόμενοι υπηρετούν στον Δήμο Παιανίας σε κρίσιμες ειδικότητες, όπως οδηγοί, διοικητικοί υπάλληλοι, εργάτες καθαριότητας, ελαιοχρωματιστές, λογιστές και βοηθητικό προσωπικό σιδηρουργικών εργασιών.
Το δικαστήριο έλαβε υπόψη την ηλικία των εργαζομένων, το γεγονός ότι τους απομένουν λίγα χρόνια μέχρι τη συνταξιοδότηση, αλλά και τη δυσκολία —αν όχι αδυναμία— να βρουν νέα εργασία σε αυτή τη φάση της ζωής τους.
Με την προσωρινή διαταγή, ο Δήμος Παιανίας υποχρεώνεται να αποδέχεται την εργασία τους με τους ίδιους όρους που παρεχόταν μέχρι σήμερα και να τους καταβάλλει τις νόμιμες αποδοχές τους.
Η προσωρινή αυτή προστασία θα ισχύει μέχρι την έκδοση απόφασης επί των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων, οι οποίες έχουν προσδιοριστεί να συζητηθούν στις 4 Νοεμβρίου 2026.
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια σημαντική ανάσα για τους εργαζόμενους, αλλά και ένα ακόμη μήνυμα προς τους Δήμους και την Πολιτεία ότι οι άνθρωποι που κρατούν όρθιες βασικές υπηρεσίες της Αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι αριθμοί.
Πρόκειται για εργαζόμενους που καλύπτουν πραγματικές ανάγκες, σε υπηρεσίες όπου συχνά υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού. Την ίδια στιγμή, η εργασιακή τους ομηρία συνεχίζεται, καθώς αντί για σταθερή λύση, οδηγούνται ξανά και ξανά στις δικαστικές αίθουσες για να διασφαλίσουν το αυτονόητο: το δικαίωμα στην εργασία και στην αξιοπρεπή πορεία προς τη σύνταξη.
Η υπόθεση των 14 συμβασιούχων του Δήμου Παιανίας δεν είναι μεμονωμένη. Είναι μέρος ενός ευρύτερου προβλήματος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπου εργαζόμενοι μεγάλης ηλικίας, με χρόνια ανεργίας πίσω τους και ελάχιστο χρόνο μέχρι τη σύνταξη, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της απόλυσης.
Το ερώτημα πλέον είναι σαφές: θα υπάρξει επιτέλους πολιτική λύση για αυτούς τους ανθρώπους ή θα συνεχίσουν να ζουν με την αγωνία κάθε προσωρινής διαταγής και κάθε δικαστικής απόφασης;