Η επίκληση της «στείρας αντιπολίτευσης» δεν κλείνει λακκούβες, δεν αποκαθιστά αγωγούς και δεν μαζεύει σκουπίδια – Η δημοτική αρχή κρίνεται από τις δεσμεύσεις που υλοποιεί, όχι από το πόσο ενοχλείται από την κριτική
Κάθε φορά που αναδεικνύεται ένα πρόβλημα της Χαλκίδας, η συζήτηση κινδυνεύει να καταλήξει στο ίδιο βολικό σημείο.
Όχι στο πότε θα δοθεί λύση.
Όχι στο ποιος έχει την αρμοδιότητα.
Όχι στο ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη.
Αλλά στο εάν η αντιπολίτευση είναι «στείρα», «μη παραγωγική», υπερβολική ή ενοχλητική.
Ο Χαράλαμπος Σταματούκος, με δημόσια παρέμβασή του, έθεσε το ζήτημα στη σωστή του βάση: οι αντιδήμαρχοι δεν ανέλαβαν θέσεις ευθύνης για να αξιολογούν την αντιπολίτευση ή να αντιδικούν με τους πολίτες. Ανέλαβαν για να λύνουν προβλήματα.
Και αυτή είναι μία διάκριση που στη Χαλκίδα φαίνεται ότι πρέπει να επαναλαμβάνεται συχνά.
Η βολική καραμέλα της «στείρας αντιπολίτευσης»
Η φράση «στείρα αντιπολίτευση» έχει εξελιχθεί σε πολιτικό καταφύγιο για κάθε διοίκηση που δυσκολεύεται να απαντήσει επί της ουσίας.
Όταν αναδεικνύεται μία λακκούβα, αντί για ημερομηνία αποκατάστασης συζητείται ο τόνος της καταγγελίας.
Όταν σπάει ένας αγωγός, αντί για τεχνική ενημέρωση αναζητείται ο «υποκινητής» της κριτικής.
Όταν τα σκουπίδια συσσωρεύονται, αντί για σχέδιο καθαριότητας εξετάζεται εάν η φωτογραφία αδικεί τη δημοτική αρχή.
Και όταν οι πολίτες αγανακτούν, κάποιοι αντιμετωπίζουν την αγανάκτηση όχι ως προειδοποίηση, αλλά ως προσωπική προσβολή.
Μόνο που η αντιπολίτευση δεν υπάρχει για να δημιουργεί ένα ευχάριστο περιβάλλον εργασίας στη διοίκηση. Υπάρχει για να ελέγχει, να αποκαλύπτει παραλείψεις, να καταθέτει προτάσεις και να απαιτεί λογοδοσία.
Όπως επισημαίνει ο Χαράλαμπος Σταματούκος, στο δημόσιο πεδίο δεν υπάρχει μόνο καταγγελία. Υπάρχει ανάδειξη προβλημάτων, αναγνώριση θετικών αποτελεσμάτων και διατύπωση προτάσεων.
Το ότι ορισμένοι επιλέγουν να βλέπουν μόνο την κριτική δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα δεν υπάρχουν.
Σημαίνει ότι η κριτική τούς ενοχλεί περισσότερο από όσο τους ενδιαφέρει το περιεχόμενό της.
Ο αντιδήμαρχος δεν είναι σχολιαστής της αντιπολίτευσης
Ένας αντιδήμαρχος έχει ασφαλώς δικαίωμα να απαντά, να υπερασπίζεται το έργο του και να διορθώνει ανακριβείς ισχυρισμούς.
Δεν έχει, όμως, ως κύρια αποστολή να συμμετέχει σε καθημερινές διαδικτυακές μονομαχίες ούτε να αντιμετωπίζει κάθε πολίτη που διαμαρτύρεται ως αντίπαλο της δημοτικής αρχής.
Η απάντηση ενός ανθρώπου που διοικεί δεν είναι η ειρωνεία.
Είναι τα στοιχεία.
Τι έγινε;
Γιατί καθυστέρησε;
Πότε θα αποκατασταθεί;
Ποιος έχει την ευθύνη;
Πόσο κοστίζει;
Ποια προσωρινά μέτρα λαμβάνονται μέχρι την οριστική λύση;
Αυτή είναι παραγωγική διοίκηση. Όλα τα υπόλοιπα είναι επικοινωνιακός θόρυβος.
Ο Σταματούκος σημειώνει ότι ο ρόλος του αντιδημάρχου είναι να εργάζεται «αθόρυβα και ουσιαστικά».
Αθόρυβα, όμως, δεν σημαίνει αδιαφανώς.
Σημαίνει χωρίς παραστάσεις, χωρίς αλαζονεία και χωρίς την ανάγκη να παρουσιάζεται κάθε αυτονόητη παρέμβαση ως ιστορικό επίτευγμα.
Οι δημότες δεν ζητούν σιωπή. Ζητούν ενημέρωση, λογοδοσία και αποτέλεσμα.
Οι αντιδράσεις των πολιτών δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά
Τα σχόλια που ακολούθησαν την ανάρτηση αποτυπώνουν ένα βαθύτερο έλλειμμα εμπιστοσύνης προς τη δημοτική διοίκηση.
Πολίτες αναφέρονται σε σκουπίδια και υπερχειλισμένους κάδους, κατεστραμμένα οδοστρώματα, επικίνδυνες λακκούβες, διαλυμένα πεζοδρόμια, μπάζα εργολάβων, εγκαταλελειμμένους κοινόχρηστους χώρους, προβλήματα στο αποχετευτικό δίκτυο, λύματα, κυκλοφοριακή ασφυξία και έργα που προχωρούν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.
Δεν ανήκουν όλα τα προβλήματα στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δήμου. Αυτό είναι αυτονόητο και πρέπει να λέγεται καθαρά.
Η δημοτική αρχή, όμως, δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωση να ενημερώνει, να συντονίζει, να πιέζει τους αρμόδιους φορείς και να εξηγεί δημόσια τι έκανε για κάθε ζήτημα.
Η αναρμοδιότητα δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μόνιμο άλλοθι αδράνειας, ιδίως όταν η καθημερινότητα των κατοίκων επιβαρύνεται.
Και κυρίως, οι πολίτες που καταγγέλλουν ένα πρόβλημα δεν είναι εχθροί της πόλης.
Είναι οι άνθρωποι που ζουν μέσα σε αυτό.
Ο χρόνος της διοίκησης δεν είναι απεριόριστος
Η επισήμανση του Χαράλαμπου Σταματούκου ότι «ο χρόνος τελειώνει» δεν αποτελεί απειλή. Είναι η απλή πολιτική πραγματικότητα.
Κάθε δημοτική αρχή εκλέγεται με συγκεκριμένες δεσμεύσεις και διαθέτει συγκεκριμένο χρόνο για να τις υλοποιήσει.
Δεν μπορεί να περνά το μεγαλύτερο μέρος της θητείας της επικαλούμενη όσα παρέλαβε και, όταν πλησιάζει η ώρα του απολογισμού, να παρουσιάζει ως θρίαμβο έργα που καθυστέρησαν επί χρόνια.
Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν, δέσμευση προς δέσμευση:
- τι ολοκληρώθηκε,
- τι βρίσκεται σε εξέλιξη,
- τι εγκαταλείφθηκε,
- τι καθυστέρησε και για ποιον λόγο,
- ποιο είναι το μετρήσιμο αποτέλεσμα στην καθημερινότητά τους.
Αυτός είναι ο απολογισμός που έχει αξία.
Όχι οι φωτογραφίες, οι αναρτήσεις και οι αυτοθαυμαστικές ανακοινώσεις.
Λιγότερη ενόχληση, περισσότερη διοίκηση
Η αντιπολίτευση μπορεί να υπερβάλλει. Μπορεί να κάνει λάθη. Μπορεί να ασκεί άδικη ή αποσπασματική κριτική. Η δημοτική αρχή έχει κάθε δικαίωμα να το αποδεικνύει με γεγονότα.
Δεν μπορεί, όμως, να απαιτεί πολιτική ασυλία ούτε να βαφτίζει «στείρα» κάθε φωνή που χαλά την εικόνα της.
Εάν το μεγαλύτερο καθημερινό πρόβλημα ορισμένων αντιδημάρχων είναι ο τρόπος με τον οποίο τους ασκείται κριτική, τότε θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της πόλης έχουν λυθεί.
Οι δρόμοι, οι κάδοι, τα πεζοδρόμια, οι αγωγοί και η εικόνα της Χαλκίδας, δυστυχώς, λένε κάτι διαφορετικό.
Γι’ αυτό η προτροπή του Χαράλαμπου Σταματούκου είναι απολύτως συγκεκριμένη:
Μην ασχολείστε τόσο με το τι κάνει η αντιπολίτευση.
Ασχοληθείτε με το τι θα κάνετε εσείς.
Γιατί στο τέλος της θητείας κανείς δεν θα κριθεί για τις εύστοχες απαντήσεις που έδωσε στο Facebook.
Θα κριθεί για τις λύσεις που έδωσε στην πόλη.