Όσο περνούν τα χρόνια, σκέφτομαι περισσότερο τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή μου πραγματικά πολύτιμη. Τι με στηρίζει όταν δυσκολεύομαι, τι μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω και τι θέλω να έχω δίπλα μου όταν τελειώνει μια κουραστική ημέρα.
Τα χρήματα έχουν τη σημασία τους. Το γνωρίζει καλά όποιος έχει αγωνιώσει για έναν λογαριασμό, για τις ανάγκες των παιδιών του, για μια δόση που πλησιάζει ή για ένα απρόβλεπτο έξοδο. Η οικονομική ασφάλεια σου επιτρέπει να αναπνέεις πιο ελεύθερα, να κάνεις σχέδια, να αντιμετωπίζεις δυσκολίες και να προσφέρεις στους δικούς σου ανθρώπους. Η ανάγκη για μια αξιοπρεπή ζωή είναι απολύτως δικαιολογημένη.
Όταν, όμως, αναρωτιέμαι ποιος είναι ο μεγαλύτερος πλούτος για εμένα, στο μυαλό μου έρχονται πρόσωπα. Άνθρωποι με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου. Να μιλήσω χωρίς να διαλέγω προσεκτικά κάθε λέξη. Να παραδεχτώ ότι φοβάμαι, ότι κουράστηκα, ότι σήμερα χρειάζομαι βοήθεια.
Πλούτος είναι να υπάρχει κάποιος που να ακούει την απάντηση όταν σε ρωτά «πώς είσαι;».
Να θυμάται κάτι που σε απασχολεί και να σε ξαναρωτά. Να χαίρεται με τη χαρά σου, να σε στηρίζει στην προσπάθειά σου και να έχει την ειλικρίνεια να σου μιλήσει όταν βλέπει πως κάνεις λάθος. Να αισθάνεσαι ότι η θέση σου στη ζωή του έχει βάθος και διάρκεια.
Για εμένα, η αγάπη αποκτά αξία μέσα στην καθημερινότητα. Στον χρόνο που αφιερώνουμε, στην υπομονή που δείχνουμε, στον τρόπο που φερόμαστε όταν είμαστε κουρασμένοι ή πιεσμένοι. Σε ένα τηλεφώνημα, σε μια επίσκεψη, σε μια μικρή βοήθεια που προσφέρεται την κατάλληλη στιγμή. Εκεί φαίνεται πόσο χώρο έχουμε δώσει ο ένας στον άλλον μέσα στη ζωή μας.
Πλούτος είναι και η δυνατότητα να προσφέρω αυτή την αγάπη. Να είμαι διαθέσιμος όταν κάποιος με χρειάζεται. Να μπορώ να ζητώ συγγνώμη, να αναγνωρίζω όσα κάνουν οι άλλοι για εμένα και να λέω ένα ουσιαστικό «ευχαριστώ». Οι σχέσεις χρειάζονται αμοιβαιότητα. Χρειάζονται τη δική μας φροντίδα για να μείνουν ζωντανές.
Σκέφτομαι ακόμη την υγεία, τη σωματική και την ψυχική, και την ανάγκη να τη φροντίζουμε όσο μπορούμε. Τον χρόνο που συχνά παραχωρούμε σε υποχρεώσεις και αναβάλλουμε για όσα αγαπάμε. Την ηρεμία να καθίσουμε σε ένα τραπέζι με τους ανθρώπους μας, να συζητήσουμε, να γελάσουμε, να μοιραστούμε ένα απλό απόγευμα χωρίς να κοιτάζουμε διαρκώς το ρολόι.
Σημαντικός πλούτος είναι για εμένα και η αξιοπρέπεια. Να μπορώ να υποστηρίζω τις επιλογές μου, να αναλαμβάνω την ευθύνη των λαθών μου και να προσπαθώ να ζω σύμφωνα με όσα πιστεύω. Να διατηρώ τον σεβασμό προς τον εαυτό μου και προς τους άλλους, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες.
Ξέρω ότι η αγάπη από μόνη της δεν λύνει κάθε πρόβλημα. Οι δυσκολίες χρειάζονται πράξεις, αποφάσεις, δουλειά και πολλές φορές οικονομικούς πόρους. Η παρουσία, όμως, ενός ανθρώπου που στέκεται δίπλα σου μπορεί να σου δώσει τη δύναμη να κάνεις το επόμενο βήμα.
Αυτόν τον πλούτο θέλω να φροντίζω: τους ανθρώπους μου, τον χρόνο μας, την εμπιστοσύνη και την αγάπη που χτίζουμε μαζί.
Να τους δείχνω σήμερα ότι τους αγαπώ. Να βρίσκω χρόνο να τους ακούσω. Να είμαι παρών στις στιγμές που έχουν σημασία — και στις απλές, καθημερινές στιγμές που κάποτε θα θυμόμαστε με τη μεγαλύτερη τρυφερότητα.