Με απουσίες και διαφορετικές τοποθετήσεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας απορρίφθηκαν, στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, τα αιτήματα άρσης ασυλίας του Λευτέρη Αυγενάκη και του Μακάριου Λαζαρίδη. Και στις δύο περιπτώσεις καταγράφηκαν 151 ψήφοι κατά της άρσης. Για τον Αυγενάκη ψήφισαν υπέρ 122 βουλευτές, ενώ για τον Λαζαρίδη 121, με έναν να δηλώνει «παρών».
Η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο Μάξιμος Σενετάκης δεν συμμετείχαν σε καμία από τις τέσσερις ψηφοφορίες της συγκεκριμένης διαδικασίας, στις οποίες περιλαμβάνονταν και δύο αιτήματα για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η απουσία τους καταγράφεται, χωρίς από μόνη της να αποδεικνύει πολιτική διαφωνία ή συγκεκριμένο κίνητρο.
Διαφορετική ήταν η στάση των Γιάννη Κεφαλογιάννη, Γιάννη Οικονόμου και Άγγελου Συρίγου: συμμετείχαν στις ψηφοφορίες για την Κωνσταντοπούλου, αλλά δεν ψήφισαν στα αιτήματα που αφορούσαν τους δύο συναδέλφους τους στη ΝΔ. Αυτή η επιλεκτική αποχή αποτελεί ξεχωριστό στοιχείο της κοινοβουλευτικής εικόνας.
Ο Γιάννης Πασχαλίδης δήλωσε «παρών» στην περίπτωση Λαζαρίδη, ενώ καταψήφισε την άρση ασυλίας Αυγενάκη. Καταγράφηκε επίσης η ψήφος του Γιάννη Λοβέρδου υπέρ της άρσης ασυλίας Αυγενάκη, την οποία, σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος», ο ίδιος απέδωσε σε λάθος. Στην περίπτωση Λαζαρίδη ψήφισε κατά. Συνεπώς, δεν προκύπτει ενιαία στάση «επτά βουλευτών» απέναντι και στους δύο.
Η υπόθεση Αυγενάκη αφορά καταγγελία για ανακριβή δήλωση περιουσιακής κατάστασης, την οποία ο ίδιος απορρίπτει, υποστηρίζοντας ότι έχει δηλώσει όλα τα περιουσιακά του στοιχεία. Η υπόθεση Λαζαρίδη συνδέεται με τα προσόντα και την πρόσληψή του ως ειδικού συνεργάτη το 2007. Ο ίδιος αρνείται τις καταγγελίες και κάνει λόγο για πολιτική δίωξη.
Η αντιπολίτευση κατήγγειλε επιλεκτική προστασία των κυβερνητικών βουλευτών, ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Δημήτρης Καιρίδης, υπερασπίστηκε την απόρριψη αιτημάτων που η παράταξη θεωρεί αβάσιμα και καταχρηστικά. Από την πλευρά της ΝΔ διευκρινιζόταν επίσης ότι η ψήφος ήταν κατά συνείδηση. Το πολιτικό ζήτημα παραμένει η πειστικότητα των κριτηρίων με τα οποία η πλειοψηφία αποφασίζει πότε επιτρέπει και πότε εμποδίζει τη δικαστική διερεύνηση μιας υπόθεσης.