Η υπόθεση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου θέτει ένα ερώτημα που η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει καθαρά: ποια συγκεκριμένη πολιτική διασφαλίζει την ολοκλήρωση του έργου απέναντι στις τουρκικές αντιδράσεις;
Ο Κυριάκος Βελόπουλος ερμήνευσε τις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο ως αποστασιοποίηση της Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «νίπτουν τας χείρας των». Πρόκειται για πολιτική εκτίμηση της Ελληνικής Λύσης, η οποία εκφράζει δυσπιστία απέναντι στις αμερικανικές διαβεβαιώσεις.
Η πραγματική διατύπωση του Αμερικανού υπουργού αφορά τη διακριτική διπλωματία για ευαίσθητα ζητήματα που εμπλέκουν άλλες χώρες. Η σύνδεση με την Τουρκία αποτελεί εύλογη πολιτική ερμηνεία του πλαισίου, καθώς ο ίδιος απέφυγε να την κατονομάσει. Παράλληλα, δήλωσε αμερικανική υποστήριξη στα ενεργειακά έργα. Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: πώς μεταφράζεται αυτή η υποστήριξη όταν εμφανίζονται εμπόδια στην υλοποίηση;
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το έργο θα προχωρήσει σύμφωνα με τον σχεδιασμό και απορρίπτει την ερμηνεία πως αναγνωρίζεται στην Άγκυρα δικαίωμα να το εγκρίνει. Αυτή η δημόσια δέσμευση δημιουργεί και συγκεκριμένο μέτρο αξιολόγησης: την πρόοδο των εργασιών και τους όρους υπό τους οποίους θα πραγματοποιηθούν.
Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν το χρονοδιάγραμμα, τις δεσμεύσεις των εταίρων και το σχέδιο αντιμετώπισης ενδεχόμενης νέας παρεμπόδισης. Η αναγκαία εμπιστευτικότητα της διπλωματίας δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση από την πολιτική λογοδοσία.
Αντίστοιχα, η συμμετοχή μιας γαλλικής εταιρείας δεν αρκεί από μόνη της για να αποδείξει το εύρος της κρατικής στήριξης του Παρισιού. Ο ισχυρισμός περί γαλλικού «αδειάσματος» χρειάζεται συγκεκριμένα στοιχεία και σαφή προσδιορισμό της δέσμευσης που υποτίθεται ότι εγκαταλείφθηκε.
Ούτε η συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο προκύπτει ως επιβεβαιωμένη εξέλιξη από αυτές τις δηλώσεις. Υπάρχει, όμως, ένα σοβαρό πολιτικό ενδεχόμενο που πρέπει να αποκλειστεί στην πράξη: να μετατραπεί η αποφυγή της έντασης σε μόνιμη προϋπόθεση υποχώρησης.
Εάν κάθε απειλή οδηγεί σε αναβολή και κάθε αναβολή συνηθίζεται ως κανονικότητα, δημιουργείται επικίνδυνο προηγούμενο. Εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος μιας εθνικής αποτυχίας.
Η Αθήνα θα κριθεί από την ολοκλήρωση του έργου και την υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων. Οι καθησυχαστικές δηλώσεις έχουν πλέον συγκεκριμένο βάρος ευθύνης.