Πενήντα μήνες.
Τέσσερα και κάτι χρόνια μετά την καταστροφή της Βόρειας Εύβοιας.
Κι όμως, αν κάποιος περπατήσει σήμερα στα αποκαΐδια, θα βρει περισσότερες υποσχέσεις από δέντρα.
Η φύση κάνει ό,τι μπορεί. Οι άνθρωποι όμως;
Η Δημοτική Αρχή: “Αναγέννηση” στα χαρτιά
Τι έκανε —και κυρίως, τι κάνει— η Δημοτική Αρχή Ιστιαίας–Αιδηψού για την αναγέννηση του καμένου δάσους;
Έχουν ακουστεί πολλές λέξεις: “σχέδιο”, “πρόγραμμα”, “δράση”, “ανασυγκρότηση”.
Στην πράξη; Ελάχιστα.
Ούτε μία συστηματική δενδροφύτευση με σχέδιο και παρακολούθηση.
Ούτε μία δημόσια πρόσκληση συμμετοχής πολιτών σε πρωτοβουλίες αναδάσωσης.
Ούτε ένα τοπικό πρόγραμμα περιβαλλοντικής αποκατάστασης με διαφάνεια και λογοδοσία.
Μόνο μελέτες, προτάσεις και φωτογραφίες.
Κι αν κάτι πράγματι κινείται, το κρατούν πιο κρυφό κι από τις προεκλογικές υποσχέσεις.
Το περίφημο “Πρόγραμμα Ανασυγκρότησης”
Θυμάται κανείς το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα ανασυγκρότησης της Β. Εύβοιας;
Το όραμα για “πράσινη μετάβαση”, για “νέες υποδομές”, για “βιώσιμη ανάπτυξη”;
Πενήντα μήνες μετά, το μόνο που αναπτύσσεται είναι η γραφειοκρατία.
Η τοπική αυτοδιοίκηση, αντί να απαιτήσει και να πιέσει, αρκείται σε δηλώσεις καλών προθέσεων.
Η σιωπή έγινε συνενοχή.
Κι ο χρόνος έγινε εχθρός.
Τα Έλατα των Χριστουγέννων και η Ειρωνεία των Πραγμάτων
Κάθε Δεκέμβρη, ο Δήμος στολίζει πλατείες με κομμένα ή πλαστικά δέντρα.
Θα μπορούσαν να είναι φυτεύσιμα έλατα που, μετά τις γιορτές, να ριζώσουν στη γη μας.
Αλλά όχι — το δέντρο είναι “για τη βιτρίνα”. Όπως κι η οικολογική συνείδηση.
Τα Σχολεία και η “Περιβαλλοντική Ευαισθητοποίηση”
Τα παιδιά μας θα μπορούσαν να είναι οι πρεσβευτές μιας νέας αρχής.
Να συμμετέχουν σε σχολικές δράσεις φύτευσης, φροντίδας, μάθησης.
Αντ’ αυτού, βλέπουμε “εκπαιδευτικά ταξίδια”, “ανταλλαγές”, “εκδρομές”.
Συμμετοχή με φωτογραφίες — όχι με φτυάρια.
Το Drone Έχουμε, Το Δάσος Όχι
Ευτυχώς έχουμε “δημοτικό drone”.
Για να καταγράφει από ψηλά το τοπίο που δεν αλλάζει.
Για να βλέπουμε σε full HD αυτό που δεν γίνεται στην πραγματικότητα: την αναγέννηση.
Η Επόμενη Μέρα
Η ευθύνη δεν είναι μόνο των “άλλων”.
Είναι και δική μας.
Των πολιτών που σιωπούν, που αρκούνται στην κριτική από τον καναπέ, που ξεχνούν γρήγορα.
Η φύση περιμένει. Αλλά δεν περιμένει για πάντα.
Δείτε το βίντεο: