Μαζευτείτε. Να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε. Για να μην με περνάτε για βόδι: ο «ιδιώτης» που καταδικάστηκε για τις παρακολουθήσεις παρουσιάζεται ως άσχετος με την κυβέρνηση — αλλά, σύμφωνα με όσα έχουν ειπωθεί/διακινηθεί, δούλευε μέσα σε απόρρητες εγκαταστάσεις της ΕΥΠ, είχε αστυνομική φρουρά, ταξίδευε με C-130 και κυκλοφορούσε με υπηρεσιακό “μαϊμού” διαβατήριο. Και παρακολουθούσε μέχρι και τον Α/ΓΕΕΘΑ.
Αν αυτά είναι αλήθεια, δεν μιλάμε για «ιδιώτη». Μιλάμε για κράτος. Και το κράτος έχει υπογραφή.
Το παραμύθι του «ιδιώτη»
Δεν υπάρχει «ιδιώτης»:
- που πατάει σε απόρρητες εγκαταστάσεις,
- που έχει γραφείο/βάση εργασίας μέσα σε υπηρεσία,
- που διαθέτει κρατική κάλυψη για κινήσεις και αποστολές,
- που έχει υποδομές ασφαλείας και πρόσβαση σε κρίσιμους στόχους.
Αυτό δεν είναι ιδιωτική πρωτοβουλία. Είναι κρατική λειτουργία — ή κρατική ανοχή.
Φρουρά, C-130, “διαβατήριο”: ποιος υπέγραψε;
Ας κόψουμε τις υπεκφυγές.
Φρουρά ΕΛ.ΑΣ. δεν δίνεται σε όποιον “περνάει απ’ έξω”. Θέλει εντολή.
C-130 δεν είναι “εισιτήριο”. Θέλει έγκριση. Θέλει λίστα επιβαινόντων.
Ταξιδιωτικό έγγραφο/διαβατήριο δεν είναι “ατύχημα”. Θέλει έκδοση. Θέλει κάλυψη.
Κάποιος υπέγραψε. Κάποιος ενέκρινε. Κάποιος έδωσε πρόσβαση.
Και αυτός ο “κάποιος” δεν είναι ο πολίτης που διαβάζει τα ρεπορτάζ. Είναι το κράτος.
Όταν παρακολουθείται ο Α/ΓΕΕΘΑ, τελειώνουν οι δικαιολογίες
Παρακολούθηση κορυφαίων θεσμικών προσώπων (υπουργών, πολιτικών αρχηγών, δημοσιογράφων, Α/ΓΕΕΘΑ) δεν είναι “χόμπι” ενός ιδιώτη.
Είναι επιχειρησιακή πράξη με αλυσίδα ευθύνης.
Και όταν η αλυσίδα «σπάει» δημοσίως, δεν είναι επειδή δεν υπάρχει. Είναι επειδή την κρύβουν.
Μία δίκη, μία “ταμπέλα”, μία χώρα σε θεσμικό κενό
- Καταδίκη προσώπων ως “ιδιωτών” για παρακολουθήσεις.
- Ταυτόχρονα, κυκλοφορούν στοιχεία/καταγγελίες για ενσωμάτωση αυτών των προσώπων σε κρατικές δομές και διευκολύνσεις.
- Το πολιτικό σύστημα επιχειρεί να κλείσει το θέμα με τη φράση: «δεν ξέραμε».
Το «δεν ξέραμε» δεν είναι απάντηση. Είναι ομολογία αποτυχίας ή συγκάλυψης.
ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
- Ποιος έδωσε πρόσβαση/χώρο/γραφείο σε εγκαταστάσεις της ΕΥΠ; Με ποια διαδικασία και ποια διαβάθμιση;
- Ποιος ζήτησε/ενέκρινε αστυνομική φρουρά και με ποια αιτιολογία;
- Ποιος ενέκρινε μετακινήσεις με C-130 και με ποια ιδιότητα του προσώπου;
- Ποιος εξέδωσε/κάλυψε ταξιδιωτικά έγγραφα (και υπό ποιο καθεστώς);
- Ποιος έδωσε εντολή στόχευσης ή ποιος επέτρεψε να στοχοποιούνται κορυφαίοι θεσμοί χωρίς πολιτική ενημέρωση;
Ορκίζομαι ότι δεν είμαι εγώ.
Αλλά πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ ήταν ο Πρωθυπουργός. Όχι εγώ.
Μπορεί να πει «δεν ήξερα»;
Μπορεί. Αλλά τότε δεν λέει “είμαι αθώος”. Λέει: «δεν έλεγχα».
Και αν δεν λέει αυτό, τότε μένει το άλλο: «κάλυπτα».
Διαλέξτε. Γιατί τρίτο δεν έχει.