Μήνες τώρα ο κ. Σπανός πουλούσε στο Περιφερειακό Συμβούλιο ένα ψεύτικο όνειρο: ότι δήθεν διεκδικεί ένα νέο «Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας», ότι τάχα δίνει μάχη για την ακαδημαϊκή αναγέννηση της Περιφέρειας, ότι παλεύει για μια ιστορική θεσμική δικαίωση. Τελικά δεν επρόκειτο ούτε για όραμα ούτε για διεκδίκηση. Επρόκειτο για πολιτική βιτρίνα, για ένα καλοστημένο παραμύθι, για ένα δόλωμα εντυπώσεων με κομματικό περιεχόμενο.
Η Στερεά Ελλάδα έχει ήδη δημόσιες πανεπιστημιακές δομές. Έχει ΕΚΠΑ στην Εύβοια, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στη Λαμία, Γεωπονικό σε Άμφισσα και Καρπενήσι. Αυτά όμως δεν τους συγκίνησαν ποτέ. Δεν έσκυψαν ούτε στη στέγη των φοιτητών, ούτε στις συνθήκες διαβίωσης, ούτε στις υποδομές, ούτε στην πραγματική ανάπτυξη των τμημάτων. Και τώρα, αφού αδιαφόρησαν για το δημόσιο πανεπιστήμιο που ήδη υπάρχει, βγήκαν να πλασάρουν το επόμενο ιδιωτικό σαν δήθεν “σωτηρία” της Περιφέρειας.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ “ΜΟΝΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ”
Αυτό ήταν το σύνθημα.
Αυτό ήταν το ψέμα.
Αυτό ήταν το περιτύλιγμα.
Ότι δήθεν η Στερεά Ελλάδα είναι «η μόνη Περιφέρεια χωρίς δικό της Πανεπιστήμιο» και άρα χρειάζεται ένα νέο ίδρυμα με ταμπέλα, έδρα και λογότυπο για να στηθεί πάνω του το πολιτικό αφήγημα. Μόνο που η πραγματικότητα δεν υπακούει στην προπαγάνδα.
Στη Στερεά Ελλάδα υπάρχουν ήδη πανεπιστημιακές δομές. Υπάρχουν φοιτητές, τμήματα, εκπαιδευτική παρουσία, ακαδημαϊκή ζωή, συγκεκριμένες ανάγκες.
Και ο Περιφερειάρχης δεν στάθηκε ποτέ μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα για να τη στηρίξει. Τη χρησιμοποίησε ως φόντο για να στήσει ένα καινούργιο παραμύθι.
Δεν τον ένοιαξε η φοιτητική μέριμνα.
Δεν τον έκαιγαν οι εστίες.
Δεν τον απασχόλησε η καθημερινότητα των φοιτητών.
Δεν του προέκυψε καμία αγωνία για τις πόλεις που φιλοξενούν πανεπιστημιακά τμήματα.
Τον ένοιαξε η επιγραφή.
Τον ένοιαξε το επικοινωνιακό κουτί.
Τον ένοιαξε να πουλήσει “πανεπιστήμιο”, όχι να στηρίξει την παιδεία.
ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ: Ο “ΔΡΑΚΟΣ” ΗΤΑΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ
Χθες το έργο τέλειωσε.
Και τέλειωσε άσχημα για όσους έκαναν πως δεν καταλάβαιναν.
Η κυβέρνηση είχε ήδη προαναγγείλει τι θέλει: όχι νέα δημόσια ΑΕΙ, αλλά δρόμο ανοιχτό για ιδιωτικά πανεπιστήμια-κολέγια, βαφτισμένα “μεταρρύθμιση”. Το Υπουργείο Παιδείας δεν άφηνε κανένα πραγματικό περιθώριο για ίδρυση νέου δημόσιου πανεπιστημίου. Κι όμως, ο κ. Σπανός συνέχιζε να περιφέρει το αφήγημα, να καλλιεργεί προσδοκίες, να θολώνει συνειδήσεις.
Μέχρι που ήρθε η ώρα της αλήθειας.
Η υπουργός εξήρε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Ο Περιφερειάρχης παραδέχθηκε ότι τον ενδιαφέρει κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Άρα τέλος τα προσχήματα.
Δεν μιλούσαμε για δημόσια διεκδίκηση.
Μιλούσαμε για πολιτικό στρώσιμο χαλιού.
Μιλούσαμε για προώθηση μιας καθαρά κομματικής ατζέντας με θεσμικό μανδύα.
Μιλούσαμε για ένα αφήγημα φτιαγμένο ώστε, όταν εμφανιστεί κάποιο ιδιωτικό σχήμα στη Λαμία, να παρουσιαστεί ως δήθεν “δικαίωση” της Στερεάς Ελλάδας.
Και αυτή είναι η μεγάλη κοροϊδία: ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, όταν και αν έρθει, θα είναι υπόθεση ιδιωτικών συμφερόντων και επενδυτών. Δεν είναι ιστορική αποκατάσταση της Περιφέρειας. Δεν είναι θεσμικός θρίαμβος. Δεν είναι δημόσια κατάκτηση. Είναι μπίζνα.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ Ή ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ΝΤΕΛΑΛΗΣ;
Εδώ τελειώνουν οι λέξεις και αρχίζουν οι ευθύνες.
Ο κ. Σπανός ως κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να στηρίζει ό,τι θέλει. Μπορεί να χειροκροτεί την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης. Μπορεί να υπηρετεί τη γραμμή του κόμματός του και να αισθάνεται ότι ξεπληρώνει ιδεολογικά γραμμάτια.
Ως Περιφερειάρχης όμως δεν έχει τέτοια πολυτέλεια.
Δεν εξελέγη για να γίνει ο ντελάλης της κυβερνητικής γραμμής.
Δεν εξελέγη για να ντύνει με τη σημαία της Στερεάς μια κομματική επιλογή.
Δεν εξελέγη για να πουλά “διεκδίκηση” εκεί όπου υπάρχει απλώς προώθηση ιδιωτικού σχεδίου.
Η Περιφέρεια έχει μία καθαρή υποχρέωση: να στηρίξει τα δημόσια πανεπιστήμια που ήδη λειτουργούν στον τόπο της.
Να απαιτήσει φοιτητική στέγη.
Να διεκδικήσει υποδομές.
Να ενισχύσει τα τμήματα.
Να συνδέσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση με την περιφερειακή ανάπτυξη.
Να βγάλει από την αφάνεια την Τεχνόπολη του Ευρίπου.
Να παλέψει για περισσότερες δημόσιες δομές και όχι να στήνει πολιτικό ντεκόρ για ιδιωτικά εγχειρήματα.
Γιατί η Στερεά Ελλάδα δεν έχασε το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας το 2013 από ατυχία. Το έχασε και επειδή δεν υπήρξε η αποφασιστικότητα, η βούληση και η στήριξη που χρειαζόταν. Και τώρα, αντί να διδαχθούν από εκείνο το ναυάγιο, έρχονται να σερβίρουν νέο φύκι ως μεταξωτή κορδέλα.
Ας το χωνέψουν μια και καλή: η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας δεν είναι παραμάγαζο κομματικής προπαγάνδας, ούτε γραφείο δημοσίων σχέσεων ιδιωτικών “επενδύσεων”, ούτε franchise εκπαιδευτικών συμφερόντων. Αν ο κ. Σπανός θέλει να υπηρετεί τη γραμμή της Νέας Δημοκρατίας, ας το κάνει χωρίς να βαφτίζει την κομματική σκοπιμότητα “περιφερειακό όραμα”. Γιατί η Στερεά δεν έχει ανάγκη από άλλον έναν πωλητή ιδιωτικών αυταπατών. Έχει ανάγκη από Περιφερειάρχη που να μην ξεπουλά το δημόσιο συμφέρον με πανεπιστημιακή κορδέλα.