Λίγες εβδομάδες πριν από την τελική προθεσμία του Ταμείου Ανάκαμψης, το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής επανέρχεται με νέα κοινοβουλευτική ερώτηση προς το Υπουργείο Τουρισμού για το έργο «Διαχείριση Προορισμών», συνολικού προϋπολογισμού άνω των 41 εκατ. ευρώ, καταγγέλλοντας έλλειμμα διαφάνειας, ασαφή πρόοδο και αναιμικό δημόσιο αποτύπωμα.
Η ουσία της παρέμβασης είναι σκληρή και πολιτικά εκτεθειμένη: πού κατευθύνθηκαν τα χρήματα, ποια έργα έχουν πράγματι συμβασιοποιηθεί, ποια παραδοτέα έχουν ολοκληρωθεί και γιατί, παρά το μέγεθος της χρηματοδότησης, η εικόνα που προκύπτει είναι εκείνη ενός έργου-ομπρέλα χωρίς καθαρό και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Ένα έργο-μαμούθ με θολή εικόνα
Το έργο «Διαχείριση Προορισμών» εντάχθηκε στο «Ελλάδα 2.0» με συνολικό προϋπολογισμό 41.354.936,20 ευρώ, εκ των οποίων 33.350.755 ευρώ προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Στο αντικείμενό του περιλαμβάνονται κρίσιμες παρεμβάσεις για τον τουριστικό σχεδιασμό της χώρας:
- Εθνικό και Περιφερειακά Παρατηρητήρια Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης
- ηλεκτρονική πλατφόρμα
- Λευκή Βίβλος Τουριστικού Μετασχηματισμού 2030-2035
- μελέτη για το brand identity της χώρας
- νομοτεχνική προετοιμασία για τους DMMOs
- πιλοτικές παρεμβάσεις σε προορισμούς
- δράσεις προβολής και προσέλκυσης ψηφιακών νομάδων
Παρά το εύρος και τη βαρύτητα του έργου, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει σαφής δημόσια εικόνα ούτε για την απορρόφηση των πόρων ούτε για τον βαθμό υλοποίησης των επιμέρους δράσεων. Και ακριβώς αυτό είναι το πολιτικό πρόβλημα: πολλά εκατομμύρια, ελάχιστη ορατότητα, περιορισμένη λογοδοσία.
Επιλογές χωρίς καθαρά κριτήρια
Ιδιαίτερα αιχμηρό είναι το σημείο της ερώτησης που αφορά τις Περιφέρειες και τους Δήμους που επελέγησαν για τις πιλοτικές δράσεις.
Σύμφωνα με όσα επικαλούνται οι βουλευτές, το Υπουργείο αρχικά απευθύνθηκε στις Περιφέρειες για σύναψη Μνημονίων Συνεργασίας, όμως περίπου οι μισές δεν προχώρησαν. Στη συνέχεια, το σχέδιο μετακινήθηκε σε επιλεγμένους Δήμους ή ομάδες Δήμων.
Εδώ εγείρεται το πιο βαρύ θεσμικό ερώτημα:
Με ποια αντικειμενικά, προκαθορισμένα και δημόσια γνωστά κριτήρια έγινε η επιλογή;
Για ένα έργο πανελλαδικής εμβέλειας, με προϋπολογισμό άνω των 41 εκατ. ευρώ, δεν αρκεί μια εσωτερική διοικητική διαδικασία. Χρειάζεται ανοιχτή πρόσκληση, σαφής τεκμηρίωση, ίση μεταχείριση και λογοδοσία.
Αν αυτά δεν υπάρχουν, τότε το ερώτημα δεν είναι μόνο τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό και θεσμικό.
Task Force στο και πέντε και ένα ψηφιακό έργο που “χάθηκε”
Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί η σύσταση Ομάδας Συντονισμού – Task Force με απόφαση της υπουργού τον Ιούνιο του 2025, δηλαδή σε μια χρονική στιγμή όπου ο χρόνος για την ολοκλήρωση των έργων είχε ήδη αρχίσει να στενεύει ασφυκτικά.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο:
Η Task Force δημιουργήθηκε για να ενισχύσει ένα έργο που προχωρούσε ομαλά ή για να μαζέψει καθυστερήσεις, διοικητικές αρρυθμίες και κίνδυνο απώλειας πόρων;
Την ίδια ώρα, οι βουλευτές ζητούν εξηγήσεις και για τη Δράση 16785, που αφορούσε τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό του Μητρώου Τουριστικών Επιχειρήσεων (e-MHTE), ένα βασικό έργο ψηφιακού εκσυγχρονισμού, το οποίο εμφανίζεται να έχει οδηγηθεί σε απένταξη ή μηδενική υλοποίηση.
Αν πράγματι ένα τόσο κρίσιμο ψηφιακό έργο δεν προχώρησε, τότε η συζήτηση δεν αφορά πια μόνο καθυστερήσεις.
Αφορά το αν υπήρξε σοβαρός σχεδιασμός, διοικητική επάρκεια και πραγματική δυνατότητα ολοκλήρωσης πριν από την εκπνοή του Ταμείου Ανάκαμψης.
Timeline
- Απρίλιος 2025: κατατίθεται προηγούμενη ερώτηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία, σύμφωνα με την αντιπολίτευση, παραμένει αναπάντητη.
- 13 Ιουνίου 2025: απόφαση για σύσταση Ομάδας Συντονισμού – Task Force.
- Τέλη Ιουνίου 2025: δημοσίευση της σχετικής απόφασης σε ΦΕΚ.
- 16 Μαρτίου 2026: νέα ερώτηση 15 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ προς την υπουργό Τουρισμού.
- 31 Μαΐου 2026: καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης έργων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Η πολιτική ουσία
Η νέα ερώτηση δεν είναι μία ακόμη αντιπολιτευτική καταγγελία ρουτίνας. Αγγίζει τον πυρήνα της συζήτησης για το πώς διαχειρίζεται η κυβέρνηση κρίσιμους ευρωπαϊκούς πόρους σε έναν από τους πιο νευραλγικούς τομείς της οικονομίας: τον τουρισμό.
Όταν ένα έργο τέτοιου ύψους εμφανίζεται με θολό αποτύπωμα, χωρίς σαφή δημόσια εικόνα για συμβάσεις, παραδοτέα, απορρόφηση και πραγματική λειτουργικότητα, τότε η υπόθεση ξεπερνά το επίπεδο της διοικητικής καθυστέρησης.
Γίνεται ζήτημα πολιτικής ευθύνης.
Στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα δεν είναι αν το Υπουργείο Τουρισμού θα δώσει μια ακόμη τυπική απάντηση στη Βουλή.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να αποδείξει ότι 41 εκατομμύρια ευρώ δεν σκορπίστηκαν σε μελέτες, μηχανισμούς και εσωτερικές διευθετήσεις χωρίς μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Γιατί όσο πλησιάζει η λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, τόσο λιγοστεύουν οι δικαιολογίες. Και όταν τελειώνουν οι προθεσμίες, αρχίζει ο λογαριασμός.