Το Μαξίμου βλέπει τα ανοιχτά μέτωπα να πολλαπλασιάζονται, την ώρα που νέες δικογραφίες, ευρωπαϊκές παρεμβάσεις και η επερχόμενη σύγκρουση στη Βουλή για το κράτος δικαίου διαμορφώνουν συνθήκες πολιτικής ασφυξίας.
Η κυβέρνηση δεν βρίσκεται απλώς μπροστά σε μια δύσκολη συγκυρία. Βρίσκεται αντιμέτωπη με τη συσσώρευση υποθέσεων που δεν κλείνουν, δεν ξεχνιούνται και δεν απορροφώνται επικοινωνιακά. ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές, θεσμικές σκιές και διαρκείς αναφορές σε ζητήματα κράτους δικαίου συνθέτουν ένα τοπίο στο οποίο η φθορά δεν είναι στιγμιαία, αλλά δομική. Και όσο νέες πληροφορίες, νέες δικογραφίες και νέες διαβιβάσεις στοιχείων προστίθενται στο κάδρο, τόσο στενεύουν τα περιθώρια της κυβερνητικής άμυνας.
Τα μέτωπα δεν κλείνουν, ανοίγουν
Το πρόβλημα για το κυβερνητικό στρατόπεδο δεν είναι μόνο το βάρος κάθε υπόθεσης ξεχωριστά. Είναι ότι όλες μαζί δημιουργούν την εικόνα μιας εξουσίας που κυνηγά διαρκώς τις εξελίξεις αντί να τις ελέγχει. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι καταγγελίες για τις υποκλοπές επανέρχονται ξανά και ξανά, όχι ως αποσπασματικά επεισόδια, αλλά ως σταθερές υπενθυμίσεις ότι το πολιτικό σύστημα παραμένει εκτεθειμένο σε ερωτήματα λογοδοσίας.
Η Βουλή γίνεται πεδίο συνολικής σύγκρουσης
Η προ ημερησίας διάταξης συζήτηση για το κράτος δικαίου δεν θα είναι μια ακόμη κοινοβουλευτική διαδικασία ρουτίνας. Αναμένεται να εξελιχθεί σε συνολική πολιτική αναμέτρηση, όπου η αντιπολίτευση θα επιχειρήσει να συνδέσει όλα τα ανοιχτά ζητήματα σε ένα ενιαίο κατηγορητήριο περί θεσμικής διολίσθησης. Εκεί, η κυβέρνηση δεν θα κληθεί να δώσει αποσπασματικές απαντήσεις, αλλά να υπερασπιστεί συνολικά το αποτύπωμά της στη λειτουργία των θεσμών.
Το παρασκήνιο μυρίζει επιτάχυνση εξελίξεων
Την ίδια ώρα, στο πολιτικό παρασκήνιο πυκνώνουν οι συζητήσεις, οι υπολογισμοί και οι εκτιμήσεις για τις επόμενες κινήσεις. Όταν η πίεση γίνεται πολυμέτωπη, κάθε νέα πληροφορία, κάθε διαβίβαση δικογραφίας, κάθε κοινοβουλευτική σύγκρουση μπορεί να λειτουργήσει ως επιταχυντής. Το επόμενο διάστημα δεν θα κρίνει μόνο την αντοχή της κυβέρνησης. Θα κρίνει και το αν το πολιτικό κλίμα μπαίνει πλέον σε τροχιά βαθύτερης αποσταθεροποίησης.
Το πρόβλημα για την κυβέρνηση δεν είναι ότι δέχεται πυρά. Είναι ότι τα πυρά πλέον συνδέονται μεταξύ τους και σχηματίζουν αφήγημα φθοράς. Και όταν η πολιτική πίεση παύει να είναι συγκυριακή και γίνεται συνολική, τότε δεν αρκεί η διαχείριση. Απαιτείται απάντηση.

