Δεν ήταν απλώς μια φωτιά. Ήταν ένα ακόμη καμπανάκι για το πώς αντιμετωπίζονται η ασφάλεια, η διαχείριση υλικών και η στοιχειώδης πρόληψη μέσα σε έναν δημοτικό χώρο που θα έπρεπε να λειτουργεί με κανόνες, ευθύνη και συνεχή επιτήρηση.
Η πυρκαγιά που ξέσπασε το πρωί της Κυριακής στο εργοτάξιο του Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων στα Ψαχνά μπορεί να τέθηκε υπό έλεγχο χάρη στην άμεση επέμβαση της Πυροσβεστικής και των εθελοντών, όμως πίσω από την κατάσβεση μένει όρθιο το βασικό ερώτημα: πώς γίνεται σε δημοτικό εργοτάξιο να εκδηλώνεται φωτιά σε σημείο με πρόσφατα εναποτεθειμένα απορρίμματα και κανείς να μην έχει ήδη δώσει πειστικές απαντήσεις;
Συναγερμός σήμανε λίγο μετά τις 11:00 το πρωί, όταν εκδηλώθηκε φωτιά εντός του εργοταξίου του Δήμου στα Ψαχνά. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η εστία εντοπίστηκε σε σημείο όπου νωρίτερα είχαν μεταφερθεί και εναποτεθεί απορρίμματα από εργαζομένους του δήμου.
Η κινητοποίηση ήταν άμεση. Στο σημείο έσπευσαν δυνάμεις της Πυροσβεστικής Χαλκίδας και μέλη των Εθελοντών Ψαχνών, που επιχείρησαν γρήγορα ώστε να περιορίσουν τη φωτιά και να αποτρέψουν την επέκτασή της σε παρακείμενες εγκαταστάσεις, οχήματα ή μηχανήματα. Η κατάσβεση ολοκληρώθηκε χωρίς να λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις το συμβάν.
Το γεγονός όμως ότι η φωτιά εκδηλώθηκε μέσα σε δημοτικό εργοταξιακό χώρο, σε σημείο όπου είχαν προηγηθεί αποθέσεις υλικών, μετατρέπει αυτομάτως το περιστατικό από ένα απλό συμβάν σε υπόθεση με σοβαρό διοικητικό και επιχειρησιακό ενδιαφέρον. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για ένα τυχαίο οικόπεδο. Μιλάμε για χώρο ευθύνης του δήμου.
Το πρώτο ερώτημα είναι η πρόληψη
Σε κάθε τέτοιο περιστατικό, το βασικό δεν είναι μόνο ποιος έσβησε τη φωτιά, αλλά γιατί χρειάστηκε να σβηστεί. Υπήρχαν κανόνες ασφαλούς εναπόθεσης; Υπήρχε διαχωρισμός υλικών; Είχαν ληφθεί μέτρα για τον κίνδυνο ανάφλεξης; Είχε γίνει ο απαιτούμενος έλεγχος στον χώρο;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που γεννά η ίδια η πραγματικότητα του συμβάντος και όχι η πολιτική αντιπαράθεση.
Το ανακριτικό ψάχνει, αλλά ο δήμος οφείλει να μιλήσει
Το Ανακριτικό Τμήμα της Πυροσβεστικής έχει ήδη ξεκινήσει τη συλλογή στοιχείων για τα αίτια της πυρκαγιάς, με όλα τα ενδεχόμενα να παραμένουν ανοιχτά: από αμέλεια μέχρι και ανθρώπινη παρέμβαση. Εξετάζονται οι συνθήκες μεταφοράς των υλικών, οι καταθέσεις όσων βρέθηκαν στον χώρο και τυχόν υλικό από κάμερες ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή.
Όμως, πέρα από την ανακριτική διαδικασία, υπάρχει και η πολιτική υποχρέωση της διοίκησης να ενημερώσει καθαρά τους πολίτες.
Όταν η “καθημερινότητα” γίνεται κίνδυνος
Σε πολλούς δήμους της χώρας, το εργοτάξιο αντιμετωπίζεται σαν ένας αόρατος χώρος, έξω από το δημόσιο κάδρο. Κι όμως, εκεί αποτυπώνεται καθημερινά η πραγματική εικόνα διοίκησης: πειθαρχία ή χαλαρότητα, έλεγχος ή προχειρότητα, σύστημα ή “πάμε κι όπου βγει”.
Και όταν μέσα σε έναν τέτοιο χώρο ξεσπά φωτιά, τότε η υπόθεση δεν αφορά μόνο την Πυροσβεστική. Αφορά και τον τρόπο που λειτουργεί ο ίδιος ο δήμος.
Η επιτυχής κατάσβεση απέτρεψε τα χειρότερα. Αυτό είναι το θετικό και πρέπει να καταγραφεί. Όμως δεν αρκεί. Γιατί το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι να πανηγυρίζουμε που δεν κάηκαν περισσότερα, αλλά να απαντηθεί αν τηρούνταν όλα όσα έπρεπε ώστε να μη φτάσουμε ποτέ ως εκεί.
Η φωτιά έσβησε. Οι απορίες όχι. Και σε έναν δημοτικό χώρο, οι απορίες αυτές δεν μπορούν να θαφτούν κάτω από τις στάχτες.