Αν το σημερινό λιμάνι μείνει απαρχαιωμένο, στο τέλος δεν θα υπάρχει ούτε λιμάνι ούτε ανάπτυξη – αλλά η λύση δεν μπορεί να είναι η μεταφορά του προβλήματος σε έναν αρχαιολογικό χώρο
Οι εικόνες από το εμπορικό λιμάνι της Χαλκίδας μιλούν από μόνες τους.
Εντός του λιμανιού, οι χώροι είναι ασφυκτικά γεμάτοι. Η δυνατότητα εναπόθεσης, διακίνησης και διαχείρισης φορτίων είναι περιορισμένη. Το λιμάνι έχει ξεπεράσει προ πολλού τα λειτουργικά όρια που επιβάλλουν οι ανάγκες μιας σύγχρονης εμπορικής εγκατάστασης.
Εκτός του λιμανιού, πολίτες, οικογένειες και επισκέπτες κινούνται σε επικίνδυνες συνθήκες, δίπλα σε αυτοκίνητα και βαρέα οχήματα, σε σημεία όπου δεν υπάρχει ούτε στοιχειωδώς ασφαλές πεζοδρόμιο.
Αυτή είναι η πραγματικότητα:
Το λιμάνι ασφυκτιά και μαζί του ασφυκτιά ολόκληρη η πόλη.
Η Χαλκίδα παραμένει κομμένη στα δύο. Το παραλιακό μέτωπο του Βόρειου Ευβοϊκού δεν συνδέεται λειτουργικά με τον Νότιο Ευβοϊκό και η πόλη εξακολουθεί να πληρώνει έναν χωροταξικό σχεδιασμό άλλης εποχής.
ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ, ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ
Υπάρχουν ορισμένοι που, κάθε φορά που ανοίγει η συζήτηση για τη μεταφορά και την αναβάθμιση του εμπορικού λιμένα, σπεύδουν να μιλήσουν για απώλεια θέσεων εργασίας, κινδύνους για την οικονομία και δήθεν επιθέσεις εναντίον των εργαζομένων.
Ας τελειώνουμε με αυτή τη σκόπιμη διαστρέβλωση.
Κανείς δεν ζητά να κλείσει το λιμάνι.
Κανείς δεν ζητά να χαθεί ούτε μία θέση εργασίας.
Κανείς δεν ζητά να σταματήσει η εμπορική δραστηριότητα.
Αντιθέτως, ζητάμε ένα νέο, σύγχρονο, ασφαλές και ανταγωνιστικό εμπορικό λιμάνι, με επαρκείς χερσαίους χώρους, σύγχρονες υποδομές, ασφαλή πρόσβαση και δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης.
Γιατί, αν το σημερινό λιμάνι παραμείνει εγκλωβισμένο στον ίδιο κορεσμένο χώρο και στις ίδιες απαρχαιωμένες υποδομές, δεν θα προστατευθεί.
Θα καταδικαστεί.
Και κάποια στιγμή δεν θα υπάρχει ούτε σύγχρονο λιμάνι ούτε πραγματική αναπτυξιακή προοπτική ούτε ασφαλές επαγγελματικό μέλλον για όσους ζουν από τη λειτουργία του.
Το πραγματικό ρίσκο δεν είναι η αλλαγή.
Το πραγματικό ρίσκο είναι να μην αλλάξει τίποτα.
ΝΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ – ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΟΠΟΥ ΝΑ ’ΝΑΙ
Η μεταφορά του εμπορικού λιμένα αποτελεί πλέον επίσημο αναπτυξιακό στόχο. Ο ίδιος ο υπουργός Ναυτιλίας ανακοίνωσε στη Χαλκίδα ότι το λιμάνι πρέπει να μεταφερθεί και το παραλιακό μέτωπο να αναβαθμιστεί.
Άρα η συζήτηση δεν αφορά πλέον το αν υπάρχει ανάγκη μεταφοράς.
Αυτό έχει ουσιαστικά απαντηθεί.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι:
Πού θα πάει το νέο λιμάνι;
Ως επικρατέστερη κατεύθυνση έχει παρουσιαστεί η περιοχή του πρώην εργοστασίου Τσιμέντων Χαλκίδας, στο Μικρό Βαθύ Αυλίδας.
Όμως εδώ χρειάζεται απόλυτη καθαρότητα.
Η περιοχή δεν είναι ένας ιστορικά και πολιτιστικά ουδέτερος βιομηχανικός χώρος. Συνδέεται άμεσα με τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Αυλίδας και το Ιερό της Αυλιδείας Αρτέμιδος.
Μιλάμε για έναν τόπο με τεράστια αρχαιολογική, μυθολογική και ιστορική σημασία.
Μιλάμε για την Αυλίδα της Ιφιγένειας και του Αγαμέμνονα.
Μιλάμε για έναν χώρο στον οποίο έχουν εντοπιστεί αρχαιότητες και όπου ακόμη και η ανέγερση και η λειτουργία του παλιού εργοστασίου συνδέθηκαν με αρχαιολογικές ανακαλύψεις.
Επομένως, η απάντηση δεν μπορεί να είναι:
«Αφού μεταφέρουμε το λιμάνι, ας το βάλουμε εκεί και βλέπουμε».
ΔΕΝ ΣΩΖΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΥΛΙΔΑ
Η ανάγκη απελευθέρωσης του παραλιακού μετώπου της Χαλκίδας δεν μπορεί να μετατραπεί σε άλλοθι για την επιβάρυνση ενός αρχαιολογικά ευαίσθητου χώρου.
Δεν είναι σοβαρός σχεδιασμός να απομακρύνουμε μια βαριά εμπορική δραστηριότητα από τον αστικό πυρήνα της Χαλκίδας και να τη μεταφέρουμε χωρίς επαρκή τεκμηρίωση σε μια περιοχή με τόσο ισχυρό αρχαιολογικό και πολιτιστικό αποτύπωμα.
Δεν γίνεται να λέμε ότι θέλουμε τουριστική ανάπτυξη, πολιτιστική ανάδειξη και προστασία της ιστορίας μας και την ίδια στιγμή να θεωρούμε αυτονόητη την εγκατάσταση ενός μεγάλου εμπορικού λιμένα σε έναν τέτοιο χώρο.
Δεν σώζουμε τη Χαλκίδα θυσιάζοντας την Αυλίδα.
Η Χαλκίδα και η Αυλίδα ανήκουν στον ίδιο Δήμο. Δεν μπορεί η μία περιοχή να αναπνεύσει μεταφέροντας απλώς το βάρος και τις οχλήσεις στην άλλη.
Η ανάπτυξη δεν είναι μεταφορά προβλημάτων από τη μία γειτονιά στην άλλη.
Ανάπτυξη είναι να επιλέγεις τη σωστή θέση, με επιστημονικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά, συγκοινωνιακά και πολιτιστικά κριτήρια.
Η ΘΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΘΕΙ – ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕΙ
Η κυβερνητική ανακοίνωση μιλά για εγκρίσεις και master plan. Δεν παρουσιάζει συγκεκριμένο οικόπεδο ως τελεσίδικη και αμετάκλητη επιλογή.
Και αυτό είναι κρίσιμο.
Η θέση του νέου λιμένα πρέπει να προκύψει μέσα από πραγματική συγκριτική αξιολόγηση εναλλακτικών περιοχών και όχι από μια απόφαση που θα έχει ληφθεί προκαταβολικά πίσω από κλειστές πόρτες.
Πρέπει να εξεταστούν:
Η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.
Τα βάθη και τα θαλάσσια χαρακτηριστικά.
Οι απαιτούμενοι χερσαίοι χώροι.
Η δυνατότητα επέκτασης.
Η άμεση σύνδεση με το εθνικό οδικό και, όπου είναι εφικτό, το σιδηροδρομικό δίκτυο.
Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Η απόσταση από κατοικημένες περιοχές.
Η προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η οικονομική βιωσιμότητα.
Η προστασία και η ενίσχυση των θέσεων εργασίας.
Δεν αρκεί να βρούμε έναν μεγάλο παραθαλάσσιο χώρο στον χάρτη.
Χρειάζεται η σωστή θέση για ένα έργο που υποτίθεται ότι θα καθορίσει την περιοχή για τα επόμενα πενήντα χρόνια.
ΟΥΤΕ ΠΑΛΙΟ ΛΙΜΑΝΙ ΟΥΤΕ ΛΑΘΟΣ ΝΕΟ ΛΙΜΑΝΙ
Το δίλημμα δεν είναι:
Ή μένει το λιμάνι εκεί που βρίσκεται ή μεταφέρεται υποχρεωτικά στο πρώην Τσιμεντάδικο.
Αυτό είναι ένα ψεύτικο και επικίνδυνο δίλημμα.
Η πραγματική επιλογή είναι:
Ή σχεδιάζουμε ένα σύγχρονο εμπορικό λιμάνι στη σωστή θέση, με διαφάνεια και επιστημονική τεκμηρίωση,
ή καταλήγουμε να αντικαταστήσουμε ένα παλιό χωροταξικό λάθος με ένα καινούργιο.
Η Χαλκίδα δεν χρειάζεται απλώς μια μεταφορά.
Χρειάζεται μια σωστή μεταφορά.
Χρειάζεται ένα λιμάνι που θα μπορεί να αναπτυχθεί, να προστατεύει τους εργαζομένους του και να εξυπηρετεί τη βιομηχανική και εμπορική δραστηριότητα της ευρύτερης περιοχής.
Ταυτόχρονα, η Αυλίδα χρειάζεται προστασία, ανάδειξη και ένα σχέδιο που να σέβεται την ιστορία και το μέλλον της.
Η ΧΑΛΚΙΔΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ – ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΧΕΙΡΗ ΛΥΣΗ
Η αδράνεια τόσων ετών πρέπει να τελειώσει.
Το σημερινό λιμάνι δεν μπορεί να μείνει για πάντα εγκλωβισμένο μέσα στην πόλη.
Αν παραμείνει απαρχαιωμένο και κορεσμένο, κάποια στιγμή δεν θα υπάρχει ούτε ανταγωνιστικό λιμάνι ούτε πραγματική ανάπτυξη.
Όμως δεν θα δεχθούμε η ανάγκη αυτή να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για μια λανθασμένη χωροθέτηση.
Ζητάμε:
Πλήρη παρουσίαση όλων των εναλλακτικών θέσεων.
Δημοσιοποίηση των μελετών.
Ουσιαστική διαβούλευση με την τοπική κοινωνία, τους εργαζομένους, τους ειδικούς και τους επιστημονικούς φορείς.
Δεσμευτική γνωμοδότηση των αρμόδιων αρχαιολογικών υπηρεσιών.
Σαφές χρονοδιάγραμμα.
Διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας.
Ολοκληρωμένο σχέδιο για την αξιοποίηση του σημερινού παραλιακού μετώπου.
Δεν θέλουμε να μείνουν όλα όπως είναι.
Αλλά δεν θα χειροκροτήσουμε και οποιαδήποτε λύση μόνο και μόνο επειδή παρουσιάζεται με τη λέξη «ανάπτυξη».
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ – ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ – ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΛΙΔΑ
Η μεταφορά του λιμανιού είναι αναγκαία.
Η αναβάθμισή του είναι όρος επιβίωσης.
Η απελευθέρωση του παραλιακού μετώπου της Χαλκίδας είναι ιστορική ευκαιρία.
Όμως η θέση του νέου λιμένα πρέπει να είναι αποτέλεσμα σοβαρής μελέτης και όχι προειλημμένης απόφασης.
Γιατί δεν θέλουμε ένα λιμάνι του χθες μέσα στη Χαλκίδα.
Αλλά δεν θέλουμε ούτε ένα νέο λιμάνι πάνω στην ιστορία της Αυλίδας.
ΝΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ.
ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ.
ΟΧΙ ΣΕ ΜΙΑ ΛΑΘΟΣ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ.
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ.
ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ.
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΛΙΔΑ