Εικόνες που προκαλούν αγανάκτηση από τις εργασίες διαπλάτυνσης του δρόμου από το Προκόπι Ευβοίας προς τον Άγιο δημοσιοποίησε η Νέλλη Ψαρρού, καταγγέλλοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το φυσικό περιβάλλον στην περιοχή.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει, φορτηγά που μετέφεραν χώματα φέρεται να κατευθύνονταν προς ρεματιά, προκειμένου να απορρίψουν εκεί τα υλικά. Παράλληλα, κλαδιά δέντρων που εμπόδιζαν τη διέλευση των βαρέων οχημάτων εμφανίζονται να έχουν αποκοπεί βίαια από τους κορμούς, αφήνοντας πίσω πληγωμένα και παραμορφωμένα δέντρα.
Η καταγγελία δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα, τα οποία οφείλουν να απαντήσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες:
Υπάρχει άδεια για την απόθεση χωμάτων και άλλων υλικών στη συγκεκριμένη ρεματιά; Έχει προηγηθεί περιβαλλοντικός έλεγχος; Υπάρχει επίβλεψη των εργασιών; Ποιος έδωσε εντολή για τις παρεμβάσεις στα δέντρα και με ποια διαδικασία;
Οι ρεματιές δεν αποτελούν χώρους απόρριψης πλεοναζόντων υλικών. Είναι φυσικές διόδους του νερού και οποιαδήποτε αυθαίρετη επέμβαση μπορεί να περιορίσει τη ροή τους και να αυξήσει τον κίνδυνο πλημμυρικών φαινομένων.
Όπως επισημαίνει η Νέλλη Ψαρρού, ακόμη και όταν ένα δέντρο πρέπει αναγκαστικά να κλαδευτεί ή να απομακρυνθεί για τις ανάγκες ενός έργου, αυτό οφείλει να γίνεται οργανωμένα, προσεκτικά και με σεβασμό. Όχι με βίαιες διελεύσεις φορτηγών και σπασίματα κλαδιών από τη βάση τους.
Ο σεβασμός προς τη φύση δεν αποδεικνύεται μόνο με μεγάλες δηλώσεις περί προστασίας του περιβάλλοντος. Φαίνεται στην καθημερινή πρακτική, στον τρόπο εκτέλεσης ενός έργου και στις μικρές λεπτομέρειες που τελικά αποκαλύπτουν τη νοοτροπία μιας κοινωνίας.
Οι αρμόδιοι οφείλουν να πραγματοποιήσουν άμεσα αυτοψία στην περιοχή και να ενημερώσουν δημόσια εάν οι εργασίες, η απόθεση των υλικών και οι επεμβάσεις στη βλάστηση πραγματοποιούνται με τις προβλεπόμενες άδειες.
Γιατί, όταν η ρεματιά κλείσει και το νερό αναζητήσει βίαια διέξοδο, δεν θα φταίει αυτομάτως η «κλιματική αλλαγή». Θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί τι έκανε —ή τι επέτρεψε να γίνει— ο άνθρωπος.