Στον Βόλο καίγονται πέντε φορές περισσότερα απορρίμματα από όσα παράγει ολόκληρος ο Δήμος – Στη Χαλκίδα επανέρχεται ο κίνδυνος δημιουργίας μονάδας παραγωγής RDF–SRF
Ο Βόλος δεν είναι μια μακρινή υπόθεση που δεν αφορά τη Χαλκίδα. Είναι η εικόνα από το μέλλον που κάποιοι φαίνεται να σχεδιάζουν και για την Αυλίδα.
Σύμφωνα με δημόσια παρέμβαση του Κώστα Μανωλίδη, στη μονάδα παραγωγής τσιμέντου της ΑΓΕΤ στον Βόλο καίγεται ποσότητα απορριμματογενούς καυσίμου πέντε φορές μεγαλύτερη από τα απορρίμματα που παράγει ολόκληρος ο Δήμος Βόλου μέσα σε έναν χρόνο.
Τα υλικά δεν προέρχονται μόνο από την τοπική διαχείριση απορριμμάτων. Εισάγονται και από το εξωτερικό, μεταφέρονται με πλοία και οδηγούνται στους κλιβάνους της τσιμεντοβιομηχανίας ως RDF και SRF — επεξεργασμένα, δηλαδή, καύσιμα που παράγονται από κλάσματα απορριμμάτων.
Και τώρα το κρίσιμο ερώτημα αφορά εμάς: Θα επιτρέψουμε στη Χαλκίδα να γίνει ο επόμενος κρίκος αυτής της αλυσίδας;
Το σχέδιο που φέρνει τη Χαλκίδα στο κάδρο
Το ενδεχόμενο δημιουργίας ιδιωτικής Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων στην Αυλίδα δεν είναι μια απλή φήμη που γεννήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα. Έχει απασχολήσει επισήμως τον Δήμο Χαλκιδέων, την Περιφέρεια, τους βουλευτές και την τοπική κοινωνία.
Η ΑΓΕΤ φέρεται να έχει καταθέσει σχετικό φάκελο στο υπουργείο Περιβάλλοντος για ιδιωτική ΜΕΑ στην Αυλίδα. Μια τέτοια εγκατάσταση θα μπορεί να επεξεργάζεται απορρίμματα και να παράγει, μεταξύ άλλων, RDF και SRF — το υλικό που χρησιμοποιείται ως καύσιμο από τις τσιμεντοβιομηχανίες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι στη Χαλκίδα έχει ήδη αδειοδοτηθεί ή λειτουργεί τέτοια μονάδα. Σημαίνει, όμως, ότι το σχέδιο έχει τεθεί στο τραπέζι και ότι η τοπική κοινωνία δεν δικαιούται να κοιμάται όρθια περιμένοντας τις τετελεσμένες αποφάσεις.
Η παραγωγή απορριμματογενούς καυσίμου στην Αυλίδα μπορεί να εντάξει ολόκληρη την περιοχή σε μια ευρύτερη βιομηχανική αλυσίδα: παραλαβή απορριμμάτων, επεξεργασία, παραγωγή RDF–SRF και μεταφορά του προς καύση σε εργοστάσια τσιμέντου.
Η καμινάδα μπορεί να βρίσκεται στον Βόλο ή αλλού. Η «τροφοδοσία» της, όμως, σχεδιάζεται να ξεκινά και από τη δική μας πόρτα.
Ο Βόλος δείχνει πού οδηγεί το μοντέλο
Στον Βόλο, η αντίδραση έχει πλέον πάρει διαστάσεις κοινωνικού μετώπου. Πολίτες, φορείς, σύλλογοι και συλλογικότητες αποφάσισαν προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μεγάλο συλλαλητήριο, νέες αναλύσεις εδάφους γύρω από το εργοστάσιο και κινητοποιήσεις κατά των πλοίων που μεταφέρουν απορριμματογενή υλικά.
Οι περιβαλλοντικοί φορείς καταγγέλλουν ότι η ΑΓΕΤ μπορεί να καίει έως 200.000 τόνους τέτοιων υλικών ετησίως, με ποσότητες που φτάνουν στο λιμάνι της με πλοία. Παράλληλα, κάνουν λόγο για διπλασιασμό των επιτρεπόμενων ορίων ρύπων και ζητούν να σταματήσει η καύση σκουπιδιών, να μη λειτουργήσει η δημοτική μονάδα παραγωγής SRF και να εφαρμοστεί ένα πραγματικό σύστημα διαλογής και ανακύκλωσης.
Ο Βόλος έφτασε σήμερα να αγωνίζεται για να ανατρέψει ένα μοντέλο που έχει ήδη εγκατασταθεί. Η Χαλκίδα έχει ακόμη την ευκαιρία να το σταματήσει πριν ριζώσει.
Οι παλιές δηλώσεις δεν αρκούν
Το 2024 η δημοτική αρχή είχε δηλώσει δημόσια ότι οι φορείς ήταν σύσσωμοι και ότι δεν θα επέτρεπαν την εγκατάσταση ιδιωτικής ΜΕΑ στην Αυλίδα.
Δύο χρόνια μετά, όμως, οι πολίτες δικαιούνται συγκεκριμένες απαντήσεις:
- Σε ποιο στάδιο βρίσκεται ο φάκελος της ιδιωτικής ΜΕΑ;
- Ποιος είναι ο φορέας που επιδιώκει την αδειοδότηση;
- Ποια ακριβώς απόβλητα θα παραλαμβάνονται;
- Πόσοι τόνοι θα εισέρχονται καθημερινά στην περιοχή;
- Θα παράγονται RDF και SRF και πού θα μεταφέρονται;
- Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από την κυκλοφορία φορτηγών και τη λειτουργία της μονάδας;
- Ποια μέτρα έχουν λάβει Δήμος, Περιφέρεια και βουλευτές για να αποτρέψουν την εγκατάστασή της;
Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλη μία καθησυχαστική δήλωση. Χρειάζεται τον φάκελο, τις μελέτες, τις δυναμικότητες, τους κωδικούς των αποβλήτων και τις επίσημες αποφάσεις πάνω στο τραπέζι.
Η Αυλίδα δεν είναι η πίσω αυλή κανενός
Η Αυλίδα είναι ήδη μια βαθιά επιβαρυμένη περιοχή, με ισχυρή βιομηχανική δραστηριότητα, περιβαλλοντικές πιέσεις και έναν αρχαιολογικό τόπο τεράστιας σημασίας. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως η εύκολη πίσω αυλή όπου θα χωροθετείται κάθε δραστηριότητα που δεν θέλει κανείς δίπλα στο σπίτι του.
Αν η Χαλκίδα δεν αντιδράσει σήμερα, αύριο μπορεί να βρεθεί μπροστά σε αποφάσεις που θα χαρακτηρίζονται «τετελεσμένες», «νόμιμες» και «αναγκαίες». Αυτή είναι η γνωστή διαδρομή: πρώτα ο σχεδιασμός στα κλειστά γραφεία, μετά η περιβαλλοντική ορολογία και στο τέλος η κοινωνία καλείται απλώς να συνηθίσει.
Ο Βόλος μάς δείχνει τι συμβαίνει όταν η καύση απορριμμάτων παρουσιάζεται ως κανονικότητα. Η Χαλκίδα οφείλει να διδαχθεί πριν είναι αργά.
Καμία ιδιωτική ΜΕΑ στην Αυλίδα. Καμία παραγωγή απορριμματογενούς καυσίμου πίσω από την πλάτη των πολιτών. Καμία μετατροπή της πόλης μας σε κρίκο μιας αλυσίδας που αρχίζει από τα σκουπίδια και καταλήγει στις καμινάδες της τσιμεντοβιομηχανίας.