Ο πολίτης δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μονίμως ως πορτοφόλι. Να πληρώνει φόρους, τραπεζικές χρεώσεις, λογαριασμούς ενέργειας, τηλεφωνία και τρόφιμα και, όταν διαμαρτύρεται επειδή δεν του μένουν αρκετά για να ζήσει, να ακούει συμβουλές περί «ατομικής ευθύνης».
Κάποια στιγμή, η υπομονή εξαντλείται. Και η αγανάκτηση χρειάζεται να αποκτήσει μορφή, στόχο και συλλογική έκφραση.
Μια οργανωμένη, τριήμερη αποχή από τις μη αναγκαίες αγορές θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πρώτο, ειρηνικό μήνυμα. Τρεις ημέρες συνειδητού περιορισμού της κατανάλωσης. Τρεις ημέρες κατά τις οποίες ο πολίτης θα θυμηθεί ότι, εκτός από υποχρεώσεις, διαθέτει και δύναμη.
Γιατί πίσω από κάθε ταμείο υπάρχει ο πελάτης. Πίσω από κάθε πληρωμένο λογαριασμό υπάρχει εργασία. Πίσω από κάθε κρατικό έσοδο υπάρχει μια κοινωνία που παράγει, προσπαθεί και συνεισφέρει. Αυτή η κοινωνία δικαιούται σεβασμό, διαφάνεια και αξιοπρεπείς όρους ζωής.
Η ΑΑΔΕ οφείλει να υπηρετεί τη φορολογική δικαιοσύνη. Οι τράπεζες οφείλουν να λογοδοτούν για τις χρεώσεις και την εξυπηρέτησή τους. Οι επιχειρήσεις που παρέχουν βασικά αγαθά και υπηρεσίες οφείλουν να αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο ως κάτι περισσότερο από έναν αριθμό πελάτη.
Η πρόταση, όμως, χρειάζεται ουσία. Αν αγοράσουμε προκαταβολικά όσα θα αγοράζαμε μέσα στο τριήμερο, απλώς μεταφέρουμε τον τζίρο σε άλλες ημερομηνίες. Πραγματικό περιεχόμενο αποκτά η κινητοποίηση όταν περιορίζει τις περιττές δαπάνες και συνδέεται με συγκεκριμένα αιτήματα: καθαρές χρεώσεις, ουσιαστικούς ελέγχους, λογοδοσία και προστασία της πρόσβασης στα βασικά αγαθά.
Η συμμετοχή πρέπει να προσαρμόζεται στις δυνατότητες κάθε οικογένειας, με καλυμμένες τις ανάγκες για τρόφιμα, φάρμακα και φροντίδα και με σεβασμό στις προθεσμίες των υποχρεώσεών της. Κανείς δεν χρειάζεται να επιβαρυνθεί για να αποδείξει ότι διαμαρτύρεται.
Ένα τριήμερο δεν ανατρέπει από μόνο του ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Μπορεί, όμως, να γίνει δοκιμή συνεννόησης, οργάνωσης και αλληλεγγύης. Να μετατρέψει το μεμονωμένο παράπονο σε κοινή διεκδίκηση.
Η ειρηνική συλλογική δράση αποκτά δύναμη όταν έχει διάρκεια, καθαρό σκοπό και ανθρώπους που επιμένουν.
Από τη δική μας εργασία και κατανάλωση κινείται η οικονομία. Απαιτούμε αυτή η οικονομία να χωρά και τη δική μας αξιοπρέπεια.