Όταν οι απαντήσεις έρχονται μετά από 35 ημέρες και γεννούν περισσότερα ερωτήματα από όσα λύνουν, τότε το πρόβλημα δεν είναι δημοσιογραφικό. Είναι θεσμικό.
Η υπόθεση που ανέδειξε το militaire.gr για τη στέγαση συγγενικού προσώπου του Α/ΓΕΕΘΑ σε οίκημα ΣΟΑ δεν είναι μια «προσωπική ιστορία». Είναι μια υπόθεση που ακουμπά την καρδιά της αξιοκρατίας στις Ένοπλες Δυνάμεις: ποιος προηγείται, με ποια κριτήρια, με ποια μόρια, με ποια διαφάνεια και με ποιο δικαίωμα. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ χρειάστηκαν 35 ημέρες για να απαντήσουν στα σχετικά ερωτήματα, ενώ η απάντηση που παρατέθηκε από το ΓΕΣ κάνει λόγο για στέγαση στα ΣΟΑ Κηφισιάς και όχι στα ΣΟΑ Χαϊδαρίου.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν κάποιος αξιωματικός έχει οικογένεια, παιδιά ή ανάγκες. Όλα τα στελέχη έχουν ανάγκες. Το ζήτημα είναι αν εφαρμόζονται οι ίδιοι κανόνες για όλους ή αν κάποιοι κανόνες γίνονται πιο ελαστικοί όταν το επώνυμο, η συγγένεια ή η υπηρεσιακή εγγύτητα αγγίζει την κορυφή της ιεραρχίας.
Το ερώτημα δεν είναι προσωπικό. Είναι θεσμικό
Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, το ΓΕΣ φέρεται να απάντησε ότι ο συγκεκριμένος αξιωματικός «ουδέποτε κατέλυσε στα ΣΟΑ Χαϊδαρίου» και ότι στεγάζεται στα ΣΟΑ Κηφισιάς, επειδή δικαιούται στέγαση βάσει μορίων, υπηρεσιακής και οικογενειακής κατάστασης.
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε υπάρχει ένας πολύ απλός δρόμος: πλήρης θεσμική διαφάνεια.
Πόσα μόρια είχε;
Ποιοι άλλοι ήταν στη λίστα;
Ποια ήταν η σειρά προτεραιότητας;
Πόσα στελέχη με αντίστοιχες ή μεγαλύτερες ανάγκες περιμένουν;
Από πότε και με ποια διαδικασία στελέχη αυτού του βαθμού στεγάζονται σε ΣΟΑ Κηφισιάς;
Αυτά δεν είναι κουτσομπολιό. Είναι ερωτήματα διοίκησης, ισονομίας και αξιοπιστίας.
Όταν τα στελέχη πληρώνουν ενοίκια, η σιωπή γίνεται πρόκληση
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι μόνο στρατηγοί, επιτελεία και τελετές. Είναι και οι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ΕΠΟΠ που μετακινούνται, νοικιάζουν σπίτια, συντηρούν οικογένειες και βλέπουν τον μισθό τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας.
Γι’ αυτούς τους ανθρώπους, κάθε υπόθεση στέγασης δεν είναι «λεπτομέρεια». Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας.
Όταν λοιπόν εμφανίζεται μια υπόθεση όπου συγγενικό πρόσωπο ανώτατου στρατιωτικού παράγοντα φέρεται να εξασφαλίζει στέγαση σε προνομιακό πλαίσιο, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε καθυστερημένη ούτε αμυντική ούτε απειλητική. Πρέπει να είναι καθαρή, τεκμηριωμένη και ελέγξιμη.
Οι απειλές δεν απαντούν στην ουσία
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και το σημείο της απάντησης που, σύμφωνα με το militaire.gr, αναφέρεται στην παράνομη διακίνηση και κατοχή εμπιστευτικού υπηρεσιακού εγγράφου με προσωπικά δεδομένα, χαρακτηρίζοντάς την ποινικά κολάσιμη πράξη.
Βεβαίως, τα προσωπικά δεδομένα και τα υπηρεσιακά έγγραφα προστατεύονται. Αυτό είναι αυτονόητο. Όμως άλλο η προστασία προσωπικών δεδομένων και άλλο η επίκλησή της ως ασπίδα απέναντι σε ερωτήματα δημόσιου ενδιαφέροντος.
Διότι όταν μιλάμε για κρατική περιουσία, στρατιωτικά οικήματα, σειρά προτεραιότητας και στέγαση στελεχών, το θέμα δεν εξαφανίζεται πίσω από τη λέξη «εμπιστευτικό». Αντιθέτως, γίνεται ακόμη πιο σοβαρό.
Τρία ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν τώρα
Πρώτον: Υπήρξε ή όχι έγγραφη έγκριση για στέγαση στα ΣΟΑ Χαϊδαρίου; Το militaire.gr αναφέρει ότι υπάρχει έγγραφο της 4ης Ιουλίου 2025 για κατά προτεραιότητα στέγαση σε διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων, 88 τ.μ., για τρία έτη, από 21 Ιουλίου 2025 έως 20 Ιουλίου 2028.
Δεύτερον: Αν τελικά δεν έγινε χρήση του Χαϊδαρίου και επιλέχθηκε η Κηφισιά, με ποια διαδικασία έγινε η αλλαγή;
Τρίτον: Πόσα στελέχη με αντίστοιχες ανάγκες έμειναν εκτός, ενώ κάποιος άλλος προχώρησε;
Αυτά τα ερωτήματα δεν λύνονται με γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Λύνονται με πίνακες, κριτήρια, ημερομηνίες, αποφάσεις και θεσμικό έλεγχο.
Η αντιπολίτευση δεν έχει άλλοθι σιωπής
Το θέμα πρέπει να πάει στη Βουλή. Όχι για επικοινωνιακό θόρυβο, αλλά για κοινοβουλευτικό έλεγχο. Να κατατεθούν ερωτήσεις. Να ζητηθούν στοιχεία. Να φανεί αν η διαδικασία ήταν σύννομη, αξιοκρατική και ίση για όλους.
Αν όλα έγιναν σωστά, το ΓΕΣ και το ΓΕΕΘΑ δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.
Αν όμως υπάρχουν σκιές, τότε η σιωπή γίνεται συνενοχή.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις στηρίζονται στην πειθαρχία, αλλά η πειθαρχία χωρίς δικαιοσύνη γίνεται υπακοή στην αυθαιρεσία.
Και όταν το τελευταίο στέλεχος πληρώνει ενοίκιο με μισθό που δεν φτάνει, κανείς στην κορυφή δεν δικαιούται να ζητά εμπιστοσύνη χωρίς διαφάνεια.
Η στολή θέλει σεβασμό.
Αλλά ο σεβασμός δεν επιβάλλεται με σιωπή.
Κερδίζεται με καθαρές διαδικασίες.