Η σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το πρωί με πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας, Φάνη Σπανού, για τις παράνομες απορρίψεις αποβλήτων, παρουσιάστηκε ως μια κίνηση αποφασιστικότητας.
Όμως, για όποιον παρακολουθεί την εξέλιξη αυτού του προβλήματος, ήταν περισσότερο μια προσπάθεια πολιτικής διάσωσης παρά πραγματικής παρέμβασης.

Το περιβαλλοντικό χάος που έχει δημιουργηθεί δεν προέκυψε από τη μια μέρα στην άλλη.
Καλλιεργήθηκε μέσα από χρόνια ανεκτικότητας, αδράνειας και αποσπασματικών κινήσεων, σε μια περιοχή όπου η Περιφέρεια όφειλε να έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο.
Κι όμως, για μεγάλο διάστημα, η περιφερειακή διοίκηση κινήθηκε με ρυθμούς που δεν ανταποκρίνονται στην κρισιμότητα της κατάστασης.

Η σημερινή κινητοποίηση μπορεί να έδωσε την εικόνα της συνεννόησης μεταξύ Δήμων, υπηρεσιών και κρατικών φορέων, αλλά δεν απάντησε στο βασικό ερώτημα:
τι θα γίνει με τους ήδη κατεστραμμένους χώρους και ποιος θα πληρώσει το κόστος της αποκατάστασης;
Δεν υπήρξαν δεσμεύσεις, δεν υπήρξαν χρονοδιαγράμματα, δεν υπήρξε ούτε η στοιχειώδης πολιτική τόλμη να ειπωθεί καθαρά ότι όσοι ευθύνονται — φυσικά πρόσωπα ή επιχειρήσεις — θα κληθούν να αποκαταστήσουν το περιβαλλοντικό έγκλημα που έχουν προκαλέσει.

Τα μεγάλα προβλήματα δεν λύνονται με επικοινωνιακού τύπου συσκέψεις.
Χρειάζονται αποφάσεις που ίσως δυσαρεστήσουν, χρειάζονται συγκρούσεις, χρειάζεται διοίκηση που δεν κρύβεται πίσω από τεχνικές λεπτομέρειες.

Το “σχέδιο δράσης” που παρουσιάστηκε δεν περιείχε κάτι ουσιαστικά νέο.
Αντίθετα, αποτελεί επανάληψη προτάσεων που είχαν τεθεί δημόσια εδώ και καιρό.
Το γεγονός ότι συζητούνται μόλις τώρα, ενώ το πρόβλημα έχει ξεφύγει από κάθε όριο, δείχνει κάτι απλό:
η Περιφέρεια άργησε. Πολύ.

Η περιβαλλοντική υποβάθμιση δεν περιμένει τους πολιτικούς ρυθμούς ούτε τις επικοινωνιακές ανάγκες κανενός.
Κι αν σήμερα παρουσιάζεται μια κινητικότητα, αυτή δεν αναιρεί το γεγονός ότι η περιοχή οδηγήθηκε σε μια εκρηκτική κατάσταση επειδή η αντιμετώπισή της έγινε με καθυστέρηση και αναβλητικότητα.

Η κοινωνία δεν ζητάει άλλο ένα τραπέζι συζητήσεων.
Ζητάει αποτέλεσμα — και κυρίως υπευθυνότητα.
Και αυτό είναι κάτι που ο Φάνης Σπανός θα κριθεί αν μπορεί να προσφέρει όχι από τις συσκέψεις, αλλά από το τι θα γίνει την επόμενη μέρα.