Από τις ελλείψεις υλικών μέχρι τις καθυστερήσεις προμηθειών και τη γραφειοκρατία των υπηρεσιών – ο πολίτης πληρώνει, αλλά μένει χωρίς πινακίδες.
Αγοράζεις καινούριο αυτοκίνητο, πληρώνεις προκαταβολές, ασφάλεια, τέλη, συμβόλαια. Και στο τέλος… κάθεσαι. Γιατί η Πολιτεία δεν μπορεί να κάνει το αυτονόητο: να δώσει πινακίδες κυκλοφορίας στην ώρα τους. Στην Αττική, το φαινόμενο έχει γίνει “κανονικότητα” σε περιόδους αιχμής, με την αγορά να μιλά για προβλήματα στη διαθεσιμότητα υλικών και τις υπηρεσίες να επικαλούνται διαδικασίες, παραγγελίες και «ουρές».
Τι συμβαίνει πραγματικά με τις πινακίδες
Το αφήγημα «υπάρχει πρόβλημα στην εκτύπωση λόγω υλικού» ακούγεται απλό, αλλά η εικόνα είναι πιο σύνθετη:
1) Δεν είναι απλή “εκτύπωση” – είναι παραγωγή και διάθεση
Οι κρατικές πινακίδες δεν βγαίνουν από έναν εκτυπωτή γραφείου. Είναι μεταλλικά τεμάχια, με ειδική επίστρωση και ανάγλυφη σήμανση, που πρέπει:
- να παραχθούν,
- να παραληφθούν από το Δημόσιο,
- να διανεμηθούν στις υπηρεσίες,
- να υπάρχουν διαθέσιμες εκεί που γίνεται η ταξινόμηση.
Αν “σπάσει” οποιοσδήποτε κρίκος, ο πολίτης μένει με το τιμολόγιο στο χέρι.
2) Υλικά – όταν η αγορά “στεγνώνει”, το Δημόσιο αργεί διπλά
Σε περιόδους αναταραχής στις πρώτες ύλες (μεταλλικά φύλλα, επιστρώσεις, αναλώσιμα παραγωγής), η αγορά προσαρμόζεται γρήγορα.
Το Δημόσιο όμως λειτουργεί με ρυθμούς:
- διαγωνισμών,
- εγκρίσεων,
- παρατάσεων,
- ενστάσεων,
- «έλλειψης αποθεμάτων».
Με απλά λόγια: όταν ο ιδιώτης προλαβαίνει, το κράτος καθυστερεί.
3) Προμήθειες και αποθέματα: “Δεν έφτασαν – δεν παραγγείλαμε – δεν έχουμε”
Η Αττική, λόγω όγκου ταξινομήσεων, είναι “πρώτη γραμμή”. Αν δεν υπάρχει σωστός προγραμματισμός αποθεμάτων, εμφανίζονται καθυστερήσεις που βαφτίζονται “τεχνικό θέμα”.
Και κάπως έτσι:
- η αντιπροσωπεία λέει «περιμένουμε τις πινακίδες»,
- η υπηρεσία λέει «είμαστε φορτωμένοι/δεν έχουμε διαθέσιμες»,
- ο πολίτης λέει «εγώ πλήρωσα, γιατί δεν κυκλοφορώ;».
Ποιος πληρώνει το μάρμαρο
Ο αγοραστής
Πληρώνει χωρίς να απολαμβάνει το αγαθό. Και μένει:
- χωρίς αυτοκίνητο,
- με έξτρα έξοδα μετακίνησης,
- με αβεβαιότητα για παράδοση.
Η αγορά
Αντιπροσωπείες και εταιρείες leasing “καίνε” χρόνο και αξιοπιστία για κάτι που δεν ελέγχουν.
Η κοινωνία
Όταν το κράτος δεν μπορεί να ολοκληρώσει μια τυπική διαδικασία, το μήνυμα είναι σαφές:
μην περιμένεις λειτουργικότητα – προσαρμόσου στη δυσλειτουργία.
“Τι λένε – τι ισχύει – τι δεν λένε”
Τι λένε:
«Υπάρχει πρόβλημα υλικών/παραγωγής/εκτύπωσης.»
Τι ισχύει συνήθως:
Η καθυστέρηση προκύπτει από συνδυασμό:
- ανεπαρκών αποθεμάτων,
- καθυστερημένων παραλαβών,
- επιβράδυνσης διαδικασιών ταξινόμησης,
- φόρτου υπηρεσιών.
Τι δεν λένε:
Ότι η Αττική χρειάζεται σταθερό απόθεμα ασφαλείας και γρήγορη αναπλήρωση, όχι διαχείριση “με το σταγονόμετρο” και δικαιολογίες της τελευταίας στιγμής.
Τι πρέπει να γίνει (και όχι αύριο… χθες)
- Δημόσια εικόνα αποθεμάτων ανά υπηρεσία: να ξέρει ο πολίτης τι ισχύει.
- Απόθεμα ασφαλείας ειδικά για Αττική.
- Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα παράδοσης με ευθύνη υπηρεσίας – όχι “θα δούμε”.
- Απλοποίηση ταξινόμησης και ψηφιοποίηση όπου ακόμα “σέρνεται” η διαδικασία.
- Λογοδοσία: όταν υπάρχει καθυστέρηση, να υπάρχει και σαφής αιτία, όχι γενικολογίες.
Τι να κάνει ο πολίτης (πρακτικά, για να μην τον “δουλεύουν”)
- Ζήτα από την αντιπροσωπεία αριθμό πρωτοκόλλου κατάθεσης/αιτήματος.
- Ρώτα ξεκάθαρα: έχει εκδοθεί αριθμός κυκλοφορίας ή όχι;
- Μάθε ποια Διεύθυνση Μεταφορών της Αττικής χειρίζεται τον φάκελο.
- Αν σε στέλνουν “από τον Άννα στον Καϊάφα”, ζήτα γραπτή ενημέρωση (email).
Η γραπτή ενημέρωση “κόβει” τις υπεκφυγές.