Η Εύβοια δεν χρειάζεται άλλο πολιτικό φωτογραφικό άλμπουμ. Χρειάζεται απολογισμό. Και όταν μιλάμε για τον Σίμο Κεδίκογλου, δεν μιλάμε για έναν νέο βουλευτή χωρίς διαδρομή, αλλά για πολιτικό με χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας, υπουργικές θέσεις και ισχυρή πρόσβαση στο κέντρο της εξουσίας.
Ο Σίμος Κεδίκογλου δεν είναι απλώς «ένας βουλευτής Ευβοίας». Είναι πολιτικό πρόσωπο με μακρά διαδρομή. Η Βουλή αναφέρει ότι εξελέγη βουλευτής Ευβοίας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2004, του 2007 και του 2009, ενώ η προσωπική του σελίδα αναφέρει ότι εκλέγεται από το 2004 στην εκλογική περιφέρεια της Εύβοιας.
Έχει επίσης διατελέσει υφυπουργός στον Πρωθυπουργό και κυβερνητικός εκπρόσωπος την περίοδο 2012–2013, καθώς και υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης καταγράφει ότι ο Σίμος Κεδίκογλου υπηρέτησε ως υφυπουργός από τις 31 Αυγούστου 2021 έως τις 26 Μαΐου 2023.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο κ. Κεδίκογλου «ασχολείται».
Το ερώτημα είναι άλλο:
Τι μετρήσιμο αποτέλεσμα έχει φέρει για την Εύβοια;
Από την παρουσία στην απόδοση
Στην πολιτική, ειδικά στην επαρχία, υπάρχει ένα παλιό τέχνασμα: η παρουσία βαφτίζεται έργο. Η φωτογραφία βαφτίζεται παρέμβαση. Η συνάντηση βαφτίζεται λύση. Το δελτίο Τύπου βαφτίζεται αποτέλεσμα.
Όμως η Εύβοια δεν μπορεί να συνεχίσει να μετρά πολιτική προσφορά με βάση το πόσες φορές ένας βουλευτής εμφανίστηκε δίπλα σε υπουργούς, περιφερειάρχες, δημάρχους ή υπηρεσιακούς παράγοντες. Δεν μπορεί να μετρά πρόοδο με βάση το πόσες φορές χρησιμοποιήθηκε η λέξη «παρέμβαση».
Η πραγματική πολιτική αξιολόγηση πρέπει να γίνεται αλλιώς:
Ποια έργα ολοκληρώθηκαν;
Ποιες χρηματοδοτήσεις εξασφαλίστηκαν;
Ποιες υποδομές παραδόθηκαν;
Ποια προβλήματα λύθηκαν οριστικά;
Ποιες εκκρεμότητες έφυγαν από τα χαρτιά και μπήκαν στο πεδίο;
Ποιο ήταν το όφελος για τον αγρότη, τον επαγγελματία, τον εργαζόμενο, τον νέο, τον κάτοικο της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Εύβοιας;
Αυτός είναι ο απολογισμός που οφείλει κάθε βουλευτής. Και ακόμη περισσότερο ένας πρώην υπουργός.
Το βάρος της υπουργικής ιδιότητας
Η υπουργική θέση δεν είναι παράσημο για προεκλογικό φυλλάδιο. Είναι θέση ευθύνης. Όταν ένας πολιτικός έχει περάσει από υπουργείο, ιδίως από υπουργείο όπως το Αγροτικής Ανάπτυξης, τότε η κρίση απέναντί του γίνεται αυστηρότερη.
Η Εύβοια έχει αγρότες, κτηνοτρόφους, παραγωγούς, μικρές μονάδες, συνεταιριστικά προβλήματα, ζητήματα αποζημιώσεων, ανασυγκρότησης, υποδομών, κόστους παραγωγής, πυρόπληκτων περιοχών, πλημμυρικών ζημιών και εγκατάλειψης της υπαίθρου.
Άρα το ερώτημα για τον Σίμο Κεδίκογλου δεν μπορεί να είναι γενικό και αόριστο. Πρέπει να είναι συγκεκριμένο:
Όταν ήταν υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, ποια ειδική πολιτική ωφέλεια προέκυψε για την Εύβοια;
Όχι για την εικόνα του.
Όχι για το βιογραφικό του.
Όχι για τη δημόσια παρουσία του.
Για την ίδια την Εύβοια.
Η Βόρεια Εύβοια μετά τις φωτιές, οι αγροτικές ζώνες που παλεύουν με το κόστος, οι παραγωγοί που ζητούν στήριξη, οι περιοχές που θέλουν αντιπλημμυρική προστασία, οι επαγγελματίες που βλέπουν την τοπική οικονομία να στενάζει — όλοι αυτοί δεν χρειάζονται πολιτική συμπάθεια. Χρειάζονται αποτελέσματα.
Οι «παρεμβάσεις» δεν αρκούν από μόνες τους
Στην προσωπική του δραστηριότητα εμφανίζονται ανακοινώσεις για παρεμβάσεις και έργα, όπως για παράδειγμα το έργο ανάπλασης στο Μαντούδι, συνολικού προϋπολογισμού 3.136.624,51 ευρώ, καθώς και η παρέμβαση προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για τη γιορτή της Σχολής Πεζικού στη Χαλκίδα.
Κανείς δεν λέει ότι αυτά είναι αδιάφορα. Κάθε θετική εξέλιξη για την Εύβοια έχει αξία. Όμως εδώ βρίσκεται η ουσία: άλλο πράγμα η ανακοίνωση μιας εμπλοκής ή μιας παρέμβασης και άλλο πράγμα ο συνολικός πολιτικός απολογισμός.
Ένα έργο που εντάσσεται, δεν είναι πάντα έργο που τελειώνει.
Μια δήλωση στήριξης, δεν είναι πολιτική λύση.
Μια επαφή με υπουργό, δεν είναι από μόνη της θεσμική επιτυχία.
Μια υπόσχεση, δεν είναι υποδομή.
Μια φωτογραφία, δεν είναι αποζημίωση.
Ένα δελτίο Τύπου, δεν είναι ανάπτυξη.
Γι’ αυτό ο απολογισμός πρέπει να γίνει με πίνακα και όχι με συνθήματα. Έργο προς έργο. Χρηματοδότηση προς χρηματοδότηση. Χρονοδιάγραμμα προς χρονοδιάγραμμα. Απόφαση προς απόφαση.
Το κεντρικό ερώτημα για την Εύβοια
Η Εύβοια έχει πληρώσει ακριβά τη λογική της πολιτικής διαμεσολάβησης. Για δεκαετίες, οι πολίτες άκουγαν ότι «ο βουλευτής παρεμβαίνει», «ο βουλευτής πιέζει», «ο βουλευτής ζητά», «ο βουλευτής βρίσκεται κοντά».
Αλλά το «κοντά» δεν φτάνει.
Ο πολίτης στη Χαλκίδα, στο Μαντούδι, στην Ιστιαία, στην Κύμη, στην Κάρυστο, στην Αρτάκη, στην Αυλίδα, στα Ψαχνά, στη Σκύρο δεν ζει από την πολιτική παρουσία. Ζει από δρόμους, νοσοκομεία, σχολεία, λιμάνια, αντιπλημμυρικά, αποζημιώσεις, δουλειές, συγκοινωνίες, ασφάλεια, καθαρό περιβάλλον και πραγματική παραγωγική στήριξη.
Εκεί πρέπει να κριθεί ο κ. Κεδίκογλου.
Όχι αν έχει εμπειρία. Έχει.
Όχι αν έχει διαδρομή. Έχει.
Όχι αν είχε πρόσβαση στην εξουσία. Είχε.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η διαδρομή και αυτή η πρόσβαση μετατράπηκαν σε ουσιαστικό κέρδος για την Εύβοια.
Η πολιτική ευθύνη δεν συμψηφίζεται με επικοινωνία
Υπάρχει μια μεγάλη παγίδα στην τοπική πολιτική: να θεωρείται επιτυχία το ότι ένας βουλευτής «αναδεικνύει» ένα θέμα. Όμως όταν είσαι χρόνια βουλευτής και πρώην υπουργός, η ανάδειξη δεν αρκεί. Η ανάδειξη είναι το πρώτο βήμα, όχι το τελικό αποτέλεσμα.
Ο πολίτης έχει δικαίωμα να ρωτήσει:
Πού είναι ο συνολικός απολογισμός έργων για την Εύβοια;
Ποια θέματα έκλεισαν οριστικά;
Ποια προβλήματα λιμνάζουν ακόμη;
Πού πέτυχε η πολιτική παρέμβαση;
Πού απέτυχε;
Ποια κυβερνητικά κενά ανέδειξε δημόσια;
Πότε συγκρούστηκε πραγματικά για τον τόπο;
Πότε είπε «όχι» στην κυβέρνηση όταν η Εύβοια αδικήθηκε;
Γιατί ο βουλευτής δεν είναι εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης στον νομό. Είναι εκπρόσωπος του νομού απέναντι στην κυβέρνηση. Και αυτή είναι τεράστια διαφορά.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο Κεδίκογλου
Το θέμα δεν αφορά μόνο ένα πρόσωπο. Αφορά συνολικά το μοντέλο εκπροσώπησης της Εύβοιας. Ένα μοντέλο όπου συχνά οι βουλευτές εμφανίζονται ως μεταφορείς αιτημάτων και όχι ως παραγωγοί λύσεων.
Η Εύβοια έχει κουραστεί να ακούει «το θέσαμε», «το συζητήσαμε», «το παρακολουθούμε», «το διεκδικούμε». Αυτές οι λέξεις έχουν φθαρεί. Δεν συγκινούν πια. Δεν απαντούν στην πραγματικότητα.
Ο τόπος δεν ζητά άλλες καλές προθέσεις. Ζητά πολιτικό ταμείο.
Και στο πολιτικό ταμείο μετράνε μόνο τρία πράγματα:
τι υποσχέθηκες, τι έφερες, τι άλλαξε.
Όλα τα υπόλοιπα είναι επικοινωνιακή διαχείριση.
Ο Σίμος Κεδίκογλου είναι βουλευτής Ευβοίας και πρώην υπουργός. Αυτό από μόνο του ανεβάζει τον πήχη. Δεν του επιτρέπει να εμφανίζεται απλώς ως πολιτικός που «προσπαθεί». Η προσπάθεια είναι αυτονόητη. Το ζητούμενο είναι το αποτέλεσμα.
Η Εύβοια δεν έχει ανάγκη από πολιτικούς που φωτογραφίζονται δίπλα στα προβλήματα. Έχει ανάγκη από πολιτικούς που τα λύνουν.
Και για τον Σίμο Κεδίκογλου, όπως και για κάθε κυβερνητικό βουλευτή του νομού, το ερώτημα είναι απλό, καθαρό και αμείλικτο:
Μετά από τόσα χρόνια στη Βουλή, μετά από υπουργικές θέσεις, μετά από τόσες ανακοινώσεις και παρεμβάσεις, τι ακριβώς κέρδισε η Εύβοια;
Όχι τι ειπώθηκε.
Όχι τι φωτογραφήθηκε.
Όχι τι ανακοινώθηκε.
Τι έγινε.