Το τελευταίο διάστημα η Τροχαία Χαλκίδας δείχνει ότι όταν υπάρχει βούληση, εντολή και σταθερή παρουσία στους δρόμους, η εικόνα μπορεί να αλλάξει. Οι έλεγχοι στο κέντρο, η προστασία των ποδηλατοδρόμων και η αντιμετώπιση του παράνομου παρκαρίσματος αποδεικνύουν ότι η ασυδοσία δεν είναι κανονικότητα και ότι οι κανόνες μπορούν να εφαρμοστούν.
Γι’ αυτό το μπράβο στον Διοικητή της Τροχαίας Χαλκίδας, Απόστολο Λιάλιαρη, και στους άνδρες της υπηρεσίας είναι καθαρό και δεδομένο.
Όμως εδώ αρχίζει η δύσκολη αλήθεια.
Η Τροχαία καλείται σήμερα να μαζέψει ένα χάος που δεν δημιούργησε η ίδια. Καλείται να επιβάλει τάξη σε μια πόλη που εδώ και χρόνια λειτουργεί χωρίς σοβαρό σχέδιο στάθμευσης, χωρίς επαρκείς θέσεις προσωρινής στάσης, χωρίς ουσιαστική πρόβλεψη για ΑμεΑ, ταξί, φορτοεκφορτώσεις, ηλικιωμένους, ασθενείς και επαγγελματίες.
Και αυτό δεν είναι απλή αστοχία. Είναι δημοτική φαρσοκωμωδία.
Γιατί δεν μπορείς να σχεδιάζεις παρεμβάσεις στο κέντρο της Χαλκίδας χωρίς να έχεις απαντήσει στο βασικό ερώτημα: πού θα σταματήσει νόμιμα ο πολίτης; Πού θα αφήσει ένας οδηγός έναν άρρωστο άνθρωπο; Πού θα εξυπηρετηθεί ένα άτομο με αναπηρία; Πού θα σταματήσει ένα ταξί; Πώς θα δουλέψει το κατάστημα; Πώς θα γίνει η φορτοεκφόρτωση; Πώς θα κινηθεί η αγορά χωρίς να νεκρώσει;
Η εφαρμογή του νόμου είναι απαραίτητη. Οι ποδηλατόδρομοι δεν είναι πάρκινγκ. Οι διαβάσεις δεν είναι θέσεις στάθμευσης. Τα πεζοδρόμια δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Αλλά η τάξη χωρίς υποδομές μετατρέπεται σε ασφυξία.
Και ας το πούμε καθαρά: δεν θα κλείσουν τα καταστήματα για να «ησυχάσει» η πόλη. Δεν θα ερημώσει το κέντρο για να φαίνεται πιο τακτοποιημένο στα χαρτιά. Καμία αγορά δεν αντέχει αυτό το χάλι. Κανένας επαγγελματίας δεν μπορεί να δουλεύει όταν ο πελάτης δεν μπορεί να προσεγγίσει, όταν ο οδηγός γυρίζει γύρω-γύρω απελπισμένος και όταν κάθε απλή μετακίνηση γίνεται δοκιμασία.
Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ότι η Τροχαία κάνει τη δουλειά της. Μακάρι να συνεχίσει να την κάνει με την ίδια αποφασιστικότητα. Το πρόβλημα είναι ότι ο Δήμος δεν έχει κάνει τη δική του δουλειά όπως έπρεπε.
Γιατί μια πόλη δεν οργανώνεται μόνο με κλήσεις. Οργανώνεται με σχέδιο, πάρκινγκ, προσβάσεις, θέσεις ΑμεΑ, πιάτσες ταξί, ζώνες φορτοεκφόρτωσης και πραγματική μέριμνα για την καθημερινότητα.
Η Χαλκίδα δεν αντέχει άλλη προχειρότητα. Δεν αντέχει άλλα έργα χωρίς πρόβλεψη, άλλες παρεμβάσεις χωρίς συνολικό σχεδιασμό και άλλες επικοινωνιακές βιτρίνες πάνω σε μια καθημερινότητα που πνίγει πολίτες και αγορά.
Το μπράβο στην Τροχαία είναι δεδομένο.
Το ερώτημα προς τον Δήμο είναι αμείλικτο:
Πότε επιτέλους θα σταματήσει να φορτώνει στους πολίτες, στους επαγγελματίες και στην αγορά το κόστος των δικών του αστοχιών;