Ο Δημήτρης Χορν υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από ένας σπουδαίος ηθοποιός. Υπήρξε μέτρο, κανόνας και αισθητική στάση σε μια εποχή που το ελληνικό θέατρο και ο κινηματογράφος αναζητούσαν ταυτότητα ανάμεσα στο λαϊκό ένστικτο και την ευρωπαϊκή ωριμότητα. Με περιορισμένη φιλμογραφία αλλά τεράστιο αποτύπωμα, ο Χορν παραμένει μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς.
Οι εμβληματικοί ρόλοι και οι ταινίες που τον καθόρισαν
Ο Δημήτρης Χορν δεν ακολούθησε ποτέ τη λογική της ποσότητας. Κάθε κινηματογραφική του εμφάνιση ήταν επιλογή ευθύνης.
- Κάλπικη Λίρα
Στον ρόλο του ρομαντικού ποιητή αποτυπώνει με συγκλονιστική απλότητα τη σύγκρουση ιδεαλισμού και υλικού κόσμου. Μια ερμηνεία χαμηλών τόνων, υψηλής ακρίβειας. - Κυριακάτικο ξύπνημα
Αστικός υπαρξιακός χαρακτήρας πριν καθιερωθεί ο όρος. Ο Χορν ενσαρκώνει τον άνθρωπο της πόλης που παλεύει ανάμεσα στο όνειρο και τη ρουτίνα. - Το κορίτσι με τα μαύρα
Σκοτεινή, εσωτερική ερμηνεία, με ενοχή, ερωτισμό και ψυχική ένταση. Από τις πιο «ευρωπαϊκές» στιγμές του ελληνικού σινεμά. - Η Αλίκη στο ναυτικό
Ακόμη και σε εμπορικό μιούζικαλ, ο Χορν διατηρεί απόσταση, ειρωνεία και αστική φινέτσα, χωρίς να υποκύπτει στη φάρσα.
Συμπέρασμα:
Ο Χορν δεν κραύγαζε. Υπέβαλλε. Δεν εξηγούσε τον ρόλο· τον άφηνε να αναπνεύσει μέσα από παύσεις, βλέμμα και φωνή.
Η σχέση του με το ελληνικό θέατρο της εποχής
