Η εκλογή του κ. Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup είναι θεσμική αναγνώριση για τη χώρα. Αλλά δεν έχει καμία αξία αν δεν μεταφραστεί σε μετρήσιμη βελτίωση της ζωής των πολιτών: αγοραστική δύναμη, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια.
1) Τα συγχαρητήρια ανήκουν πρώτα στους πολίτες
Αν κάποιον πρέπει να ευχαριστήσουμε, είναι οι πολίτες. Εκείνοι κράτησαν τη χώρα όρθια επί 15 χρόνια, πληρώνοντας την προσαρμογή με μισθούς, φόρους, ανασφάλεια και χαμένες ευκαιρίες.
Η προεδρία δεν είναι τρόπαιο για το πολιτικό προσωπικό. Είναι υπενθύμιση ότι οι κοινωνίες άντεξαν—και τώρα απαιτούν απόδοση.
2) Ιστορική εντιμότητα: η κρίση δεν ήταν πεδίο μικροκομματισμού
Μαζί με τις ευχές, αξίζει και κάτι πιο δύσκολο: οι πολιτικές δυνάμεις να αναγνωρίσουν ότι η διαχείριση της μεγαλύτερης κρίσης της εποχής απαιτούσε στοιχειώδη εθνική στήριξη, όχι «εμφύλιο» εντυπώσεων.
Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου βρέθηκε στην πρώτη γραμμή μιας κατάρρευσης που δεν γεννήθηκε σε μια νύχτα. Αν κάτι χρωστάμε σήμερα, είναι να μιλάμε με σοβαρότητα, όχι με ρεβανσισμό.
3) Το μοναδικό κριτήριο: αν βελτιώνεται η ζωή των πολιτών
Αν μια εκλογή αξίζει, αξίζει μόνο όταν πιάνει τόπο στην καθημερινότητα. Οι πολίτες δεν χρειάζονται συμβολισμούς. Χρειάζονται αποτελέσματα:
- Αγοραστική δύναμη: πραγματική ανάσα στα εισοδήματα, όχι στατιστικές δικαιολογίες.
- Δικαιοσύνη: κανόνες που ισχύουν για όλους, χωρίς παραθυράκια για τους ισχυρούς.
- Αξιοπρέπεια: κράτος που σέβεται τον πολίτη, όχι που τον εξαντλεί.
Ερωτήματα που δεν χωράνε σε δελτία τύπου
- Ποιο απτό αποτέλεσμα θα φέρει αυτή η προεδρία για την Ελλάδα μέσα στο 2026;
- Ποια πρωτοβουλία θα στηρίξει την κοινωνική συνοχή και όχι μόνο τους δείκτες;
- Πότε θα μετράμε την «επιτυχία» με μισθούς–τιμές–δικαιοσύνη και όχι με πανηγυρικές φωτογραφίες;
Η χώρα δεν χρειάζεται άλλον έναν τίτλο για να αισθανθεί «περήφανη». Χρειάζεται λιγότερη επικοινωνία και περισσότερη απόδοση: να γυρίσει επιτέλους η θυσία των πολιτών σε ζωή με ασφάλεια, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.