Η ψηφοφορία για τις ασυλίες, η ανοιχτή γκρίνια στη γαλάζια κοινοβουλευτική ομάδα και το σκάνδαλο που δεν κλείνει συνθέτουν ένα σκηνικό πολιτικής ασφυξίας για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Το πρόβλημα για το Μαξίμου δεν είναι πια επικοινωνιακό. Είναι καθαρά πολιτικό, θεσμικό και εσωκομματικό. Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ δεν χτυπά απλώς την κυβέρνηση από απέναντι· τη ροκανίζει από μέσα, μέσα στην ίδια της την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η αυριανή ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ μετατρέπει τη Βουλή σε πεδίο δοκιμής συνοχής για το κυβερνών κόμμα.
Κι αυτό είναι το πιο βαρύ στοιχείο: δεν μιλάμε για μια αντιπολιτευτική καταγγελία, αλλά για ένα εσωτερικό ρήγμα που αρχίζει να βγαίνει στο φως. Από την κυβέρνηση λένε ότι δεν τίθεται κομματική πειθαρχία, αλλά ταυτόχρονα καταγράφονται ζυμώσεις, τηλεφωνήματα και φόβος για διαρροές και απουσίες. Όταν ένα κόμμα φτάνει να μετρά όχι τα “ναι”, αλλά τις πιθανές λιποταξίες του, έχει ήδη μπει σε ζώνη πολιτικού κινδύνου.
Η κάλπη που καίει
Η ψηφοφορία της 22ας Απριλίου δεν είναι μια τυπική κοινοβουλευτική διαδικασία. Είναι ο καθρέφτης της αδυναμίας του συστήματος να διαχειριστεί το βάρος ενός σκανδάλου χωρίς να αφήσει πίσω του υποψίες συγκάλυψης. Ήδη κυβερνητικά στελέχη δηλώνουν ότι θα στηρίξουν τις άρσεις, αλλά την ίδια ώρα υπάρχουν δημόσιες διαφοροποιήσεις, με πιο χαρακτηριστική την επιλογή του Στέλιου Πέτσα να ανακοινώσει αποχή. Αυτό δεν είναι απλώς “διαφορετική άποψη”. Είναι καμπανάκι εσωτερικής αμφισβήτησης.
Η ΝΔ πληρώνει και τον χειρισμό, όχι μόνο την υπόθεση
Η παραίτηση Λαζαρίδη, στον απόηχο της υπόθεσης του πτυχίου, δεν λειτούργησε ως εκτόνωση. Λειτούργησε ως επιβεβαίωση καθυστέρησης, αμηχανίας και κακού πολιτικού ενστίκτου. Το Μαξίμου έδειξε ότι δεν προλαβαίνει τις εξελίξεις· σέρνεται πίσω από αυτές. Και όταν ένα κέντρο εξουσίας χάνει το αντανακλαστικό του, τότε κάθε νέο πλήγμα δεν προστίθεται γραμμικά — πολλαπλασιάζεται.
Η Κοβέσι δεν έρχεται απλώς σε ένα φόρουμ
Η παρουσία της Λάουρα Κοβέσι στην Ελλάδα αυτή την εβδομάδα αποκτά βαρύ θεσμικό και πολιτικό συμβολισμό. Με βάση τα μέχρι τώρα δημοσιευμένα στοιχεία, την Τετάρτη 22/04 συναντά τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη και την Πέμπτη 23/04 συμμετέχει στους Δελφούς, στο πλαίσιο του Forum που διεξάγεται από 22 έως 25 Απριλίου. Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει απέναντί της μόνο μια δύσκολη κοινοβουλευτική ψηφοφορία, αλλά και ένα ευρωπαϊκό θεσμικό βλέμμα στραμμένο πάνω της, ακριβώς στη χειρότερη δυνατή στιγμή.
Το πραγματικό δίλημμα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν είναι αν θα “μαζέψει” την Κοινοβουλευτική του Ομάδα μέχρι τα τέλη Απριλίου. Είναι αν μπορεί ακόμη να πείσει ότι κυβερνά ένα κόμμα εξουσίας και όχι έναν μηχανισμό που τρίζει σε κάθε νέα δικογραφία. Γιατί όταν η Βουλή γίνεται ναρκοπέδιο, όταν οι βουλευτές ζυγίζουν τη στάση τους με όρους προσωπικής επιβίωσης και όταν η ευρωπαϊκή εισαγγελική πίεση συναντά εσωκομματική νευρικότητα, τότε δεν έχεις απλώς κρίση διαχείρισης. Έχεις κρίση νομιμοποίησης. Και αυτή δεν κουκουλώνεται ούτε με διαρροές, ούτε με “μασάζ”, ούτε με μετάθεση της συζήτησης για τις 30 Απριλίου.