Όταν οι εκλογές φαίνονται στον ορίζοντα, η κυβέρνηση θυμάται ξανά το γνωστό εγχειρίδιο: ανακοινώσεις, προσλήψεις, υποσχέσεις και κρατικό χρήμα σε δόσεις «ευθύνης». Μόνο που πίσω από τα μεγάλα λόγια για πρόληψη και πολιτική προστασία, πολλοί βλέπουν το παλιό, φθαρμένο έργο της προεκλογικής διαχείρισης.
Οι 350 προσλήψεις στους δήμους παρουσιάζονται ως θεσμική ενίσχυση. Όμως σε μια χώρα όπου οι ελλείψεις είναι διαχρονικές, το ερώτημα δεν είναι γιατί γίνονται τώρα οι προσλήψεις — το ερώτημα είναι γιατί δεν είχαν γίνει νωρίτερα, πριν η ανάγκη μετατραπεί σε πολιτική βιτρίνα.
Η σύμπτωση που δεν πείθει
Κάθε φορά που το πολιτικό σύστημα νιώθει την πίεση της κοινωνίας και το ενδεχόμενο εκλογικού κόστους, ανοίγει το συρτάρι των εξαγγελιών. Θέσεις, κονδύλια, προγράμματα, υποσχέσεις. Όλα βαφτίζονται «μεταρρύθμιση», ενώ συχνά λειτουργούν ως εργαλείο εκλογικής επιρροής.
Η πρόληψη δεν γίνεται με επικοινωνιακές δόσεις
Αν η κυβέρνηση πίστευε πραγματικά στην πρόληψη, δεν θα περίμενε να φτάσουμε ξανά λίγο πριν την αντιπυρική περίοδο για να μιλήσει για στελέχωση, καθαρισμούς και επιχειρησιακή ετοιμότητα. Η σοβαρή πολιτική προστασία χτίζεται με μόνιμο σχεδιασμό, όχι με εποχικές ανακοινώσεις και τηλεοπτικές δηλώσεις.
Το κράτος των καθυστερήσεων και της εκλογικής μνήμης
Το ίδιο κράτος που αφήνει δήμους υποστελεχωμένους, υπηρεσίες αποδυναμωμένες και πολίτες να παλεύουν μόνοι τους με τις υποχρεώσεις, εμφανίζεται ξαφνικά «γενναιόδωρο» όταν πλησιάζει η πολιτική ώρα του λογαριασμού. Και τότε οι προσλήψεις δεν μοιάζουν με λύση — μοιάζουν με μήνυμα προς την κάλπη.
Δεν είναι μεταρρύθμιση όταν θυμάσαι το κράτος λίγο πριν θυμηθεί ο λαός την ψήφο του. Είναι το παλιό προεκλογικό κόλπο, ντυμένο με τον μανδύα της “προστασίας”.