Η έβδομη παράταση απαιτεί εξηγήσεις – Δεν επιτρέπει, όμως, σε κανέναν να μοιράζει υπαινιγμούς περί εργολάβων χωρίς ούτε ένα συγκεκριμένο στοιχείο
Η έβδομη παράταση ενός δημόσιου έργου είναι σοβαρό ζήτημα.
Απαιτεί ενημέρωση, χρονοδιάγραμμα και αναλυτικό απολογισμό για όσα έγιναν και όσα απομένουν.
Αυτό είναι θεσμικός έλεγχος.
Το να σηκώνεται, όμως, κάποιος στο Δημοτικό Συμβούλιο και να χαρακτηρίζει μια ολόκληρη Δημοτική Αρχή «χαρά των εργολάβων», χωρίς να παρουσιάζει ούτε μία συγκεκριμένη απόδειξη, δεν είναι έλεγχος.
Είναι βαρύς πολιτικός υπαινιγμός.
Και ο Αντώνης Σπυρόπουλος είχε κάθε δικαίωμα να αντιδράσει.
Ένας νέος δήμαρχος δεν παρέλαβε λευκό χαρτί
Ο Αντώνης Σπυρόπουλος είναι νέος στη δημαρχιακή ευθύνη.
Δεν παρέλαβε έναν Δήμο χωρίς εκκρεμότητες, παλιά έργα, συμβάσεις, καθυστερήσεις και διοικητικά προβλήματα. Παρέλαβε μια κατάσταση που διαμορφώθηκε μέσα σε πολλά χρόνια και από ανθρώπους που είχαν προηγουμένως τη δυνατότητα να διοικήσουν, να αποφασίσουν και να αποδείξουν τι μπορούν να κάνουν.
Το συγκεκριμένο έργο αφορά αποκαταστάσεις μετά τις πλημμύρες του Αυγούστου του 2020.
Η εκκρεμότητα, επομένως, δεν γεννήθηκε σήμερα.
Δεν δημιουργήθηκε από τον Σπυρόπουλο και δεν μπορεί να παρουσιάζεται σαν προσωπικό του δημιούργημα.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή έχει ασφαλώς την ευθύνη να ολοκληρώσει το έργο, να ελέγξει τον ανάδοχο και να ενημερώσει τους πολίτες.
Άλλο, όμως, η πολιτική και διοικητική ευθύνη.
Και άλλο η υπόγεια κατηγορία ότι ένας νέος δήμαρχος εξυπηρετεί εργολαβικά συμφέροντα.
Οι παλιοί έχουν ιστορία – Και η ιστορία κρίνεται
Ο Γιάννης Μπουροδήμος δεν εμφανίστηκε χθες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Έχει πολυετή παρουσία, έχει ασκήσει διοίκηση και έχει τη δική του ιστορία. Μια ιστορία που δεν αποτελεί αυτομάτως πιστοποιητικό αλάθητου ή πολιτικής ανωτερότητας.
Οι παλιοί αυτοδιοικητικοί έχουν ασφαλώς εμπειρία.
Έχουν, όμως, και πεπραγμένα.
Έχουν αποφάσεις, έργα, παρατάσεις, συμβάσεις, επιτυχίες και αποτυχίες. Δεν μπορούν να εμφανίζονται κάθε φορά ως αθώοι παρατηρητές ενός συστήματος στο οποίο συμμετείχαν επί δεκαετίες.
Η μακρά παρουσία δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να πετά μια κατηγορία στον αέρα και στη συνέχεια να ζητά από τον αντίπαλό του να αποδείξει ότι δεν είναι ένοχος.
Όποιος μιλά για «χαρά των εργολάβων» οφείλει να κατονομάσει τον εργολάβο, την απόφαση, το όφελος και τη ζημία του Δήμου.
Διαφορετικά, δεν αποκαλύπτει κάτι.
Απλώς λασπώνει.
Ο Σπυρόπουλος δεν κρύφτηκε
Ο Αντώνης Σπυρόπουλος δεν άφησε την κατηγορία αναπάντητη.
Αντέδρασε έντονα, ίσως εντονότερα από όσο επιβάλλει η θεσμική θέση ενός δημάρχου, αλλά δεν κρύφτηκε πίσω από γενικόλογες ανακοινώσεις και επικοινωνιακές υπεκφυγές.
Υπερασπίστηκε δημόσια την προσωπική και οικογενειακή του διαδρομή. Δήλωσε ότι δεν έχει προνομιακές σχέσεις με εργολάβους και απάντησε σε εκείνους που επιχείρησαν να μετατρέψουν μια συζήτηση για παράταση έργου σε προσωπικό υπαινιγμό διαπλοκής.
Όταν η συνεδρίαση επανήλθε, ζήτησε συγγνώμη από τους πολίτες για την ένταση.
Η συγγνώμη αυτή δεν ήταν παραδοχή ενοχής.
Ήταν αναγνώριση ότι ένα Δημοτικό Συμβούλιο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αρένα προσωπικών χαρακτηρισμών.
Και αυτή η στάση έχει πολιτική σημασία.
Η αντιπολίτευση πρέπει να ελέγχει, όχι να καταδικάζει
Η αντιπολίτευση έχει δικαίωμα και υποχρέωση να ζητήσει αναλυτικά στοιχεία.
Ποιες εργασίες έχουν ολοκληρωθεί σε Νεροτριβιά, Πολιτικά, Μίστρο, Πούρνο και στις υπόλοιπες Κοινότητες;
Πού βρίσκεται το υπολειπόμενο 13%;
Γιατί χρειάστηκε έβδομη παράταση;
Υπάρχουν διαθέσιμες πιστώσεις και ποια είναι η νέα δεσμευτική ημερομηνία ολοκλήρωσης;
Αυτά είναι συγκεκριμένα ερωτήματα και ο δήμαρχος οφείλει να απαντήσει.
Η φράση «είστε η χαρά των εργολάβων», όμως, δεν είναι ερώτημα.
Είναι κατηγορία χωρίς φάκελο.
Ούτε ο Σπυρόπουλος είναι «η χαρά» κανενός ούτε ο Μπουροδήμος μπορεί να εμφανίζεται ως ο μοναδικός θεματοφύλακας της αυτοδιοικητικής ηθικής επειδή απλώς έχει περισσότερα χρόνια στην πολιτική σκηνή.
Ο νέος δήμαρχος πρέπει να κριθεί για τις πράξεις, τις αποφάσεις και το αποτέλεσμα της δικής του θητείας.
Όχι να καταδικαστεί προκαταβολικά από εκείνους που κουβαλούν μια πολύ μεγαλύτερη και καθόλου ανέλεγκτη πολιτική ιστορία.