Αντί να ανοίξει ο δρόμος για απαντήσεις, άνοιξε άλλη μία τρύπα στο ήδη διάτρητο τοπίο της υπόθεσης των Τεμπών. Η δίκη για τα «χαμένα» βίντεο κατέρρευσε πριν καν σταθεί όρθια, μετά τη δεκτή δήλωση αποχής της προέδρου και την επ’ αόριστον αναβολή της διαδικασίας.
Η υπόθεση που θα έπρεπε να φωτίσει τι ακριβώς συνέβη με το κρίσιμο βιντεοληπτικό υλικό της εμπορικής αμαξοστοιχίας επιστρέφει στο μηδέν. Και μαζί της επιστρέφει και η πικρή βεβαιότητα ότι, κάθε φορά που πλησιάζει η ώρα της ουσίας, το σύστημα βρίσκει τρόπο να βυθίζεται ξανά στη σύγχυση, στην ένταση και στη θεσμική αποσύνθεση.
Η δίκη δεν προχώρησε – κατέρρευσε
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λάρισας έκανε δεκτή τη δήλωση αποχής που υπέβαλε η πρόεδρος του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου και η διαδικασία οδηγήθηκε σε επ’ αόριστον αναβολή. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η δίκη για τα βίντεο δεν απλώς καθυστέρησε· θα ξεκινήσει ξανά από την αρχή, σαν να μην έγινε τίποτα, σαν να μην χάθηκε ήδη πολύτιμος χρόνος, σαν να αντέχει ακόμη η κοινωνία άλλη μία παράταση στο σκοτάδι.
Από τα πειστήρια στις προσβολές και από εκεί στο χάος
Η αίθουσα μετατράπηκε σε πεδίο σύγκρουσης, με επίκεντρο τη διαδικασία λήψης αντιγράφων και τα ερωτήματα γύρω από τα πειστήρια. Η ένταση κορυφώθηκε, οι τόνοι ξέφυγαν, η διαδικασία εκτροχιάστηκε και το δικαστήριο οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Όταν μια τόσο κρίσιμη δίκη παγώνει όχι στην ουσία αλλά μέσα σε ένα τοξικό θεσμικό περιβάλλον, το πρόβλημα δεν είναι απλώς δικαστικό. Είναι βαθιά πολιτικό και βαθιά συστημικό.
Το επίδικο παραμένει εκρηκτικό
Η υπόθεση αφορά τη μη προσκόμιση βίντεο από τον Εμπορευματικό Σταθμό Θεσσαλονίκης στον εφέτη ανακριτή της κύριας έρευνας, αλλά και την επανεγγραφή δεδομένων σε ψηφιακό σκληρό δίσκο τους πρώτους μήνες μετά το δυστύχημα. Δηλαδή, μιλάμε για υλικό που θα μπορούσε να συμβάλει στην αποσαφήνιση κρίσιμων πτυχών της υπόθεσης και το οποίο, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, κατέστη αδύνατο να ανακτηθεί όταν τελικά παραδόθηκε. Κατηγορούμενοι είναι πρώην κορυφαία στελέχη του ΟΣΕ και ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας ασφαλείας που είχε τη φύλαξη και βιντεοεπιτήρηση του δικτύου.
Στα Τέμπη δεν λείπουν μόνο οι απαντήσεις. Λείπει σταθερά και η στοιχειώδης αίσθηση ότι το κράτος μπορεί να σηκώσει το βάρος της αλήθειας χωρίς να λυγίσει, να μπερδευτεί ή να αυτοακυρωθεί. Κάθε νέα αναβολή, κάθε νέα θεσμική εμπλοκή, κάθε νέο επεισόδιο χάους δεν είναι μια ουδέτερη διαδικαστική λεπτομέρεια. Είναι ένα ακόμη χτύπημα στην εμπιστοσύνη της κοινωνίας, ένα ακόμη μήνυμα ότι στην πιο βαριά πληγή της χώρας η Δικαιοσύνη δεν προχωρά με βήμα κάθαρσης, αλλά με βηματισμό παράλυσης.