Με ρώτησαν αν μετάνιωσα την παραίτηση μετά την κλοπή στην Αρχαία Ολυμπία το 2012. Η απάντηση ήταν μία: Ποτέ. Γιατί ο τρόπος που πολιτεύεσαι είναι πιο σημαντικός από τις αποφάσεις σου — και κυρίως από το πόσο γαντζώνεσαι στην καρέκλα.
Η καρέκλα ως ιδεολογία
Στην Ελλάδα χτίστηκε μια νοοτροπία: “όλα να τα σώσουμε, εκτός από την καρέκλα”. Να βρίσκουμε δικαιολογίες, να μοιράζουμε ευθύνες μέχρι να μην έχει κανείς ευθύνη. Να κάνουμε την πολιτική επάγγελμα και τη λογοδοσία ντεκόρ.
Η ευθύνη δεν διαπραγματεύεται
Όταν πλήττεται ένα εθνικό σύμβολο, δεν υπάρχει “επικοινωνιακή διαχείριση”. Υπάρχει μόνο η στάση. Ή μένεις για να σωθείς εσύ ή στέκεσαι όρθιος για να σωθεί η έννοια της ευθύνης. Και αυτό είναι το πραγματικό κριτήριο πολιτικής: όχι οι δικαιολογίες, αλλά ο τρόπος.
«Με ρώτησαν αν μετάνιωσα την παραίτηση μετά την κλοπή στην Αρχαία Ολυμπία (2012).
Ποτέ. Γιατί άλλοι υπηρετούν την ευθύνη κι άλλοι υπηρετούν την καρέκλα. Εγώ διάλεξα το πρώτο.»
Παύλος Γερουλάνος