Υπάρχουν φορές που η πολιτική γελοιότητα ξεπερνά ακόμη και την πιο κακογραμμένη προπαγάνδα. Η κυβέρνηση που υποσχόταν έργα, ασφάλεια, αναβάθμιση και «νέα εποχή» για τον Οδοντωτό, κατάφερε τελικά να γράψει το πιο εξευτελιστικό της κεφάλαιο: να συμπέσουν τα 130 χρόνια ιστορίας του με το κλείσιμό του.
Ο Οδοντωτός δεν είναι ένα απλό δρομολόγιο για φωτογραφίες, δημόσιες σχέσεις και ψεύτικες εξαγγελίες. Είναι ιστορική γραμμή, ζωντανό σύμβολο της Αχαΐας, πνεύμονας για την περιοχή και κομμάτι της συλλογικής μνήμης. Και όμως, στα χέρια της κυβέρνησης Μητσοτάκη κατέληξε ακόμη ένα μνημείο εγκατάλειψης, ανικανότητας και πολιτικού εμπαιγμού.
Πρώτα οι υποσχέσεις, μετά το λουκέτο
Μας είπαν ότι το παίρνουν πάνω τους. Μας είπαν ότι θα τρέξουν τις λύσεις. Μας πούλησαν εικόνα ελέγχου, αποφασιστικότητας και ενδιαφέροντος. Και τι έμεινε τελικά; Ένα ιστορικό τρένο κλειστό, μια τοπική κοινωνία εξοργισμένη και μια κυβέρνηση που, όπως πάντα, ξέρει να μοιράζει μόνο λόγια εκεί όπου χρειάζονται πράξεις.
Αυτή είναι η γνωστή συνταγή του καθεστώτος Μητσοτάκη: εξαγγελία στην κάμερα, διάψευση στην πραγματικότητα, εξαφάνιση στην ευθύνη.
Ο εμπαιγμός έχει υπογραφή
Όταν υπόσχεσαι δημόσια και καταλήγεις να παραδίδεις αδιέξοδο, δεν μιλάμε απλώς για αποτυχία. Μιλάμε για πολιτική εξαπάτηση. Γιατί εδώ δεν έχουμε μια ατυχία της στιγμής, αλλά μια ολόκληρη νοοτροπία: να πουλάς ελπίδα χωρίς σχέδιο, να μοιράζεις βεβαιότητες χωρίς αποτέλεσμα και στο τέλος να κρύβεσαι πίσω από δικαιολογίες.
Ο πολίτης δεν κουράστηκε απλώς από τα ψέματα. Τα έχει πια σιχαθεί. Και στην περίπτωση του Οδοντωτού, το ψέμα δεν προσβάλλει μόνο τη νοημοσύνη των κατοίκων. Προσβάλλει την ίδια την ιστορία του τόπου.
Η Αχαΐα δεν αντέχει άλλο να τη βλέπουν ως ντεκόρ
Η Αχαΐα δεν είναι σκηνικό για επισκέψεις, χαμόγελα και δηλώσεις. Δεν είναι φόντο για υπουργικές φωτογραφίες και πρωθυπουργικά παραμύθια. Είναι ένας τόπος που δικαιούται σοβαρότητα, ασφάλεια, λειτουργία, σχέδιο και σεβασμό.
Αντί γι’ αυτό, εισπράττει την αλαζονεία μιας κυβέρνησης που νομίζει ότι όλα ξεπλένονται με επικοινωνία. Ότι κάθε αποτυχία θάβεται με μια νέα εξαγγελία. Ότι κάθε κλείσιμο βαφτίζεται «προσωρινό μέτρο» και κάθε διάλυση παρουσιάζεται ως υπεύθυνη διαχείριση. Μόνο που η πραγματικότητα δεν υπακούει στα non paper του Μαξίμου.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έκλεισε απλώς έναν σιδηρόδρομο. Έκλεισε, για ακόμη μία φορά, το στόμα της αλήθειας με το τσιμέντο του ψέματος. Πήρε έναν θρύλο της Αχαΐας και τον μετέτρεψε σε μνημείο της ανικανότητάς της. Και τώρα, πάνω στις ράγες που σίγησαν, μένει μόνο ο πιο βαρύς ήχος απ’ όλους: ο κρότος μιας κυβέρνησης που σαπίζει μέσα στα ίδια της τα fake news.