Η κυβέρνηση επιχείρησε να εμφανίσει ως “μεταρρύθμιση” την υποχρεωτική πληρωμή ενοικίων μέσω τραπεζών, αλλά αναγκάστηκε να πατήσει φρένο πριν καν ξεκινήσει, γιατί πολύ απλά το ίδιο το κράτος της δεν ήταν έτοιμο να στηρίξει αυτό που διαφήμιζε.
Πίσω από τη νέα εξάμηνη αναβολή δεν κρύβεται καμία “τεχνική προσαρμογή”, αλλά μια ωμή αλήθεια: το επιτελικό κράτος που θέλει να παρακολουθεί τα πάντα, αποδείχθηκε ξανά ανίκανο να οργανώσει ακόμη και τα στοιχειώδη. Και τώρα, μέσω του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων, ετοιμάζεται να επιστρέψει με ακόμα πιο ασφυκτικό έλεγχο.
Η αναβολή δεν είναι ανάσα — είναι πολιτική ξεφτίλα
Η δεύτερη αναβολή του μέτρου για τα ενοίκια μέσω τραπεζών αποτελεί ξεκάθαρη πολιτική ήττα.
Για μήνες παρουσίαζαν ως σχεδόν έτοιμη μια “τομή” κατά της φοροδιαφυγής και, λίγο πριν από την εφαρμογή της, αποδείχθηκε ότι λείπουν αποφάσεις, διαδικασίες, εξαιρέσεις, τεχνική υποδομή και στοιχειώδης λειτουργική ασφάλεια.
Δεν ήξεραν πώς θα ταυτοποιείται σωστά κάθε πληρωμή.
Δεν είχαν απαντήσει τι θα γίνεται στις συνιδιοκτησίες.
Δεν είχαν ξεκαθαρίσει πώς θα λειτουργούν οι πληρεξούσιοι, οι διαχειριστές, τα τρίτα πρόσωπα και οι εταιρείες διαχείρισης.
Και παρ’ όλα αυτά, είχαν το θράσος να εμφανίζουν το μέτρο ως “έτοιμο”.
Αυτό δεν λέγεται μεταρρύθμιση. Λέγεται πρόχειρη εξαγγελία με επικοινωνιακό περιτύλιγμα.
Το ΜΙΔΑ δεν είναι απλώς πλατφόρμα — είναι ο μεγάλος μηχανισμός επιτήρησης της ακίνητης περιουσίας
Μέσα στον Απρίλιο ενεργοποιείται το Μητρώο Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων, ένα τεράστιο ψηφιακό εργαλείο συγκέντρωσης στοιχείων για εκατομμύρια ιδιοκτήτες.
Εφορία, Κτηματολόγιο, ΔΕΔΔΗΕ και άλλες δημόσιες βάσεις κουμπώνουν σε ένα ενιαίο σύστημα, ώστε το κράτος να αποκτήσει πλήρη εικόνα για κάθε ακίνητο, κάθε χρήση, κάθε απόκλιση και κάθε κίνηση.
Οι πολίτες θα κληθούν να μπουν στο myAADE και να βρουν μπροστά τους μια προσυμπληρωμένη εικόνα της περιουσίας τους.
Θα πρέπει να ελέγξουν, να διορθώσουν, να ταυτίσουν ΑΤΑΚ με ΚΑΕΚ, να δηλώσουν αν το ακίνητο είναι κενό, μισθωμένο, ιδιοκατοικούμενο, δωρεάν παραχωρούμενο ή επαγγελματικό.
Με άλλα λόγια, το κράτος που δεν μπορεί να εφαρμόσει έγκαιρα ούτε το ίδιο του το μέτρο, θέλει ταυτόχρονα να στήσει έναν πανοπτικό μηχανισμό πλήρους χαρτογράφησης της ιδιωτικής περιουσίας.
Ο πραγματικός στόχος: να ξεψαχνιστούν τα πάντα και να μη μείνει τίποτα εκτός ελέγχου
Το επιχείρημα είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής.
Η πραγματικότητα είναι ότι στήνεται ένα πυκνό πλέγμα διασταυρώσεων που θα ακουμπά τους πάντες: ιδιοκτήτες, ενοικιαστές, μισθώσεις, τραπεζικούς λογαριασμούς, δηλώσεις Ε2, καταναλώσεις ρεύματος, Κτηματολόγιο και πραγματική χρήση ακινήτων.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στα “κενά” ακίνητα. Για πρώτη φορά το κράτος θέλει να μάθει ποια σπίτια είναι όντως κλειστά και ποια δηλώνονται ψευδώς ως κενά για να κρύβονται εισοδήματα ή να αποφεύγονται υποχρεώσεις.
Το ίδιο θα συμβεί και με τα μισθωμένα ακίνητα: ο ιδιοκτήτης θα δηλώνει, ο ενοικιαστής θα επιβεβαιώνει, το σύστημα θα διασταυρώνει και ο έλεγχος θα βαθαίνει.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο ο στόχος. Είναι η υποκρισία.
Γιατί αυτοί που σήμερα επικαλούνται την “τάξη”, είναι οι ίδιοι που χθες εμφανίζονταν πανέτοιμοι και σήμερα ομολογούν ότι δεν είχαν ούτε τα βασικά λυμένα.
Η νέα παράταση για τα ενοίκια μέσω τραπεζών δεν είναι μια αθώα διοικητική μετάθεση. Είναι το πιστοποιητικό αποτυχίας ενός κράτους που θέλει να ελέγχει τους πάντες χωρίς να μπορεί να οργανώσει τον ίδιο του τον εαυτό. Πρώτα πουλάνε αυστηρότητα, μετά σκοντάφτουν στην ανικανότητά τους και στο τέλος επιστρέφουν με ακόμη πιο βαρύ ψηφιακό φακέλωμα. Αυτό είναι το “επιτελικό” τους μοντέλο: πρόχειρη εξουσία, καθυστερημένη εφαρμογή και διαρκής ασφυξία για τον πολίτη.