Ο Δήμος Χαλκιδέων παραδέχεται ότι άλλαξε προμηθευτή, αλλά δεν δίνει όνομα – Τα παιδιά δεν είναι «παρτίδες» σε συμβάσεις και οι γονείς δεν είναι υποχρεωμένοι να ψάχνουν στη Διαύγεια
Υπάρχουν υποθέσεις όπου η σιωπή δεν είναι απλώς κακή επικοινωνία.
Είναι πρόβλημα διοίκησης.
Και η υπόθεση με τα ξένα σώματα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, βρέθηκαν σε τρόφιμα παιδιών στους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς του Δήμου Χαλκιδέων, είναι ακριβώς μια τέτοια υπόθεση.
Εδώ δεν μιλάμε για μια τυπική διοικητική αστοχία.
Δεν μιλάμε για μια καθυστέρηση σε προμήθεια.
Δεν μιλάμε για μια ακόμη δημοτική εκκρεμότητα που θα χαθεί μέσα σε πρακτικά, αποφάσεις και υπηρεσιακές απαντήσεις.
Μιλάμε για φαγητό παιδιών.
Και όταν στο φαγητό των παιδιών εντοπίζονται ξένα σώματα, τότε οι πολιτικές ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο:
Έλενα Βάκα, Δήμαρχος Χαλκιδέων.
Αναστασία Μακαρώνα – Ψυχογυιού, Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής, Πρόνοιας και Κοινωνικών Δομών και αναπληρώτρια Δήμαρχος. Ο ίδιος ο Δήμος την εμφανίζει με αυτή την αρμοδιότητα για το 2026.
Ο Δήμος παραδέχθηκε αλλαγή προμηθευτή — αλλά δεν είπε ποιος είναι
Στην επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Χαλκιδέων αναφέρεται ότι οι παιδικοί σταθμοί δεν προμηθεύονται πλέον τα συγκεκριμένα τρόφιμα από τον προμηθευτή στα αρτοπαρασκευάσματα του οποίου βρέθηκαν τα ξένα σώματα, αλλά από άλλον προμηθευτή. Η ίδια ανακοίνωση αναφέρει επίσης ότι ξεκίνησε νόμιμη διαδικασία επιβολής κυρώσεων στον μέχρι πρότινος προμηθευτή.
Ωραία.
Ποιος είναι ο άλλος προμηθευτής;
Γιατί δεν αναφέρεται το όνομά του;
Γιατί οι γονείς δεν ενημερώθηκαν καθαρά;
Γιατί ο Δήμος αρκείται σε μια γενική διατύπωση, λες και μιλάμε για χαρτικά και όχι για τρόφιμα που μπαίνουν στο πιάτο παιδιών;
Αν όλα έγιναν σωστά, γιατί δεν λένε καθαρά:
Τότε προμηθευτής ήταν ο τάδε.
Σήμερα προμηθευτής είναι ο τάδε.
Αυτοί είναι οι έλεγχοι.
Αυτές είναι οι κυρώσεις.
Αυτό είναι το πόρισμα.
Αυτό ζητούν οι γονείς.
Όχι επικοινωνιακές ασκήσεις.
Όχι μισές απαντήσεις.
Όχι διοικητική ομίχλη.
Το όνομα που εμφανίζεται στα δημόσια στοιχεία
Στα δημόσια στοιχεία σύμβασης του 2025 εμφανίζεται ως προμηθευτής η εταιρεία ΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΖΥΜΗ – ΑΛΙΜΠΙΝΙΣΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, με ΑΦΜ 998943244, για σύμβαση συνολικής αξίας 165.581,90 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, με ΑΔΑΜ 25SYMV017529405.
Στη Διαύγεια εμφανίζεται επίσης πράξη με θέμα «ΣΥΜΒΑΣΗ 89/2025 ΑΛΙΜΠΙΝΙΣΗΣ», με ημερομηνία 30/03/2026.
Αυτά τα στοιχεία δεν αποδεικνύουν από μόνα τους υπαιτιότητα για το περιστατικό.
Αποδεικνύουν όμως κάτι εξαιρετικά σοβαρό:
ότι υπάρχει δημόσιο ίχνος σύμβασης και οικονομικής σχέσης με την εταιρεία, ενώ ο Δήμος την ίδια ώρα μιλά για αλλαγή προμηθευτή χωρίς να κατονομάζει τον νέο.
Και εδώ είναι το κρίσιμο ερώτημα προς την κ. Βάκα και την κ. Μακαρώνα:
Η Αλιμπινίσης συνεχίζει να προμηθεύει άλλες κατηγορίες τροφίμων στον Δήμο;
Η σύμβαση 89/2025 είναι ενεργή, πληρώνεται, εκτελείται ή αφορά παλαιότερη υποχρέωση;
Ποιος είναι σήμερα ο προμηθευτής των συγκεκριμένων αρτοπαρασκευασμάτων;
Στη Διακήρυξη 63/2025 υπάρχουν κι άλλα ονόματα — αλλά όχι καθαρή απάντηση
Στη Διακήρυξη 63/2025 για προϊόντα σίτισης που καλύπτουν ανάγκες παιδικών σταθμών, ΚΔΑΠ ΜΕΑ, ΚΑΠΗ, Κοινωνικού Παντοπωλείου και συσσιτίων, εμφανίζονται ως προμηθευτές οι ΑΛΙΜΠΙΝΙΣΗΣ ΑΒΕΕ, ΛΑΚΡΕ ΑΕ και ΣΚΟΥΡΙΑΣ ΑΝΤΡΕΑΣ.
Όμως αυτό δεν απαντά στο βασικό:
Ποιος από αυτούς — ή ποιος άλλος — είναι σήμερα ο προμηθευτής των συγκεκριμένων τροφίμων που αντικατέστησαν τα αρτοπαρασκευάσματα όπου βρέθηκαν τα ξένα σώματα;
Ο Δήμος ξέρει.
Η Δήμαρχος ξέρει.
Η αρμόδια Αντιδήμαρχος ξέρει.
Άρα γιατί δεν το λένε;
Κυρία Βάκα, δεν αρκεί το «κάναμε ό,τι προβλέπεται»
Η Δήμαρχος Χαλκιδέων, Έλενα Βάκα, δεν μπορεί να εμφανίζεται μόνο στις φωτογραφίες, στις εκδηλώσεις και στις ανακοινώσεις των έργων. Η διοίκηση δεν είναι μόνο κορδέλες και δελτία Τύπου. Είναι και ευθύνη όταν κάτι πάει στραβά.
Και εδώ κάτι πήγε πολύ στραβά.
Γιατί όταν σε δομές του Δήμου που φιλοξενούν παιδιά καταγγέλλεται ότι βρέθηκαν ξένα σώματα σε τρόφιμα, η πρώτη υποχρέωση της Δημοτικής Αρχής είναι η απόλυτη διαφάνεια.
Όχι η μισή αλήθεια.
Η κ. Βάκα οφείλει να απαντήσει:
Ποιος ήταν ο προμηθευτής όταν έγιναν τα περιστατικά;
Ποιος είναι ο προμηθευτής σήμερα;
Ποια σύμβαση ισχύει τώρα;
Ποιος έκανε τον έλεγχο;
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;
Ποιες κυρώσεις κινήθηκαν;
Γιατί οι γονείς δεν έχουν πλήρη ενημέρωση;
Αυτά δεν είναι αντιπολίτευση.
Είναι τα αυτονόητα.
Κυρία Μακαρώνα, εσείς έχετε την αρμοδιότητα
Η Αναστασία Μακαρώνα – Ψυχογυιού δεν είναι μια απλή παρατηρήτρια. Είναι η αρμόδια Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής, Πρόνοιας και Κοινωνικών Δομών. Ο Δήμος την εμφανίζει καθαρά σε αυτή τη θέση, με ευθύνη για τις κοινωνικές δομές, ενώ στην απόφαση αντιδημάρχων για το 2026 αναφέρεται και ως αναπληρώτρια Δήμαρχος.
Άρα εδώ δεν χωρούν υπεκφυγές.
Η αρμόδια Αντιδήμαρχος πρέπει να δώσει πλήρη στοιχεία:
Πότε ενημερώθηκε για τα περιστατικά;
Ποιος ήταν ο προμηθευτής;
Πότε σταμάτησε η προμήθεια από αυτόν;
Ποιος ανέλαβε μετά;
Με ποια διαδικασία;
Με ποια σύμβαση;
Με ποιους ελέγχους;
Η φράση «άλλος προμηθευτής» δεν είναι απάντηση.
Είναι αποφυγή απάντησης.
Δεν μπορεί να παίζεται κρυφτό με το φαγητό των παιδιών
Οι γονείς δεν είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τους ερευνητές.
Δεν είναι υποχρεωμένοι να ψάχνουν σε Διαύγεια, ΚΗΜΔΗΣ, Πυξίδα ΟΤΑ και διακηρύξεις για να μάθουν ποιος προμηθεύει τα παιδιά τους.
Αυτή είναι υποχρέωση της διοίκησης.
Ο Δήμος Χαλκιδέων όφειλε να είχε βγει από την πρώτη στιγμή και να πει:
Αυτός ήταν ο προμηθευτής.
Αυτό έγινε.
Αυτή ήταν η αντίδρασή μας.
Αυτός είναι ο νέος προμηθευτής.
Αυτοί είναι οι έλεγχοι που έγιναν.
Αντί γι’ αυτό, έχουμε μια ανακοίνωση που παραδέχεται αλλαγή προμηθευτή, αλλά δεν λέει το βασικότερο: το όνομα.
Τα παιδιά της Χαλκίδας δεν είναι αριθμοί σε συμβάσεις.
Δεν είναι κωδικοί σε διαγωνισμούς.
Δεν είναι «είδη διατροφής» σε πίνακες προμηθειών.
Είναι παιδιά.
Και όταν στο φαγητό τους εντοπίζονται ξένα σώματα, η Δημοτική Αρχή δεν έχει δικαίωμα να απαντά με μισές κουβέντες.
Η Έλενα Βάκα οφείλει πολιτική απάντηση.
Η Αναστασία Μακαρώνα – Ψυχογυιού οφείλει υπηρεσιακή και θεσμική διαφάνεια.
Και ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να πει καθαρά:
Ποιος ήταν ο προμηθευτής τότε;
Ποιος είναι ο προμηθευτής τώρα;
Και γιατί το όνομά του δεν ειπώθηκε από την πρώτη στιγμή στους γονείς;