Η στήριξη στους εργαζόμενους των δομών ΕΣΠΑ είναι αναγκαία, αλλά χωρίς κεντρική αυτοδιοικητική πίεση κινδυνεύει να μείνει στα χαρτιά
Στο πλευρό των εργαζομένων στις κοινωνικές δομές του Δήμου Χαλκιδέων που χρηματοδοτούνται μέσω ΕΣΠΑ στάθηκε το Δημοτικό Συμβούλιο, υιοθετώντας ομόφωνα ψήφισμα στήριξης για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης, της λειτουργίας των δομών και των θέσεων εργασίας. Το ζήτημα αφορά κρίσιμες κοινωνικές υπηρεσίες, όπως παιδικούς σταθμούς, Κέντρα Κοινότητας, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, κοινωνικά παντοπωλεία, συσσίτια και άλλες δομές που καλύπτουν πραγματικές και διαρκείς ανάγκες των πολιτών.
Το θέμα, όμως, δεν είναι μόνο τοπικό. Είναι βαθιά αυτοδιοικητικό και θεσμικό. Διότι οι κοινωνικές δομές των Δήμων δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται κάθε λίγα χρόνια ως «πρόγραμμα» που τελειώνει, ως προσωρινή παρέμβαση ή ως λογιστικό βάρος. Είναι ο πυρήνας της κοινωνικής προστασίας μέσα στις πόλεις και τις γειτονιές.
Η ΚΕΔΕ έχει ήδη αναγνωρίσει ότι οι προτεινόμενες αλλαγές στο καθεστώς απασχόλησης και χρηματοδότησης μπορούν να προκαλέσουν αστάθεια στη λειτουργία κρίσιμων υπηρεσιών και απώλεια πολύτιμης εμπειρίας, τονίζοντας ότι οι ανάγκες των Δήμων απαιτούν σταθερό και βιώσιμο πλαίσιο εργασίας.
Το Δημοτικό Συμβούλιο Χαλκιδέων έκανε το αυτονόητο. Στήριξε τους εργαζόμενους και έστειλε πολιτικό μήνυμα. Όμως το αυτονόητο δεν αρκεί. Για να υπάρξουν νομοθετικές ρυθμίσεις, για να εξασφαλιστεί σταθερή χρηματοδότηση και για να μη βρεθούν εργαζόμενοι και ωφελούμενοι στον αέρα, απαιτείται πλέον ουσιαστική εμπλοκή της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας.
Σύμφωνα με τη δημόσια τοποθέτηση του Γιώργου Σπύρου, το ζήτημα είχε τεθεί έγκαιρα από τον δήμαρχο Συκεών, Σίμο Δανιηλίδη, ο οποίος προσπάθησε να κινητοποιήσει την ΚΕΔΕ, χωρίς —κατά την ίδια τοποθέτηση— να εισακουστεί τότε από την ηγεσία της. Αυτό ακριβώς είναι το κρίσιμο πολιτικό σημείο: αν η Αυτοδιοίκηση είχε κινηθεί εγκαίρως, ίσως σήμερα να μη βρισκόταν ξανά σε θέση άμυνας.
Η υπόθεση των κοινωνικών δομών δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους. Αφορά τις οικογένειες που στηρίζονται σε αυτές, τα παιδιά που εξυπηρετούνται, τους ηλικιωμένους, τους ευάλωτους συμπολίτες, τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη καθημερινής κοινωνικής παρουσίας του Δήμου.
Ο Δήμος Χαλκιδέων έχει ήδη επισημάνει ότι οι ανάγκες που καλύπτουν αυτές οι δομές είναι πάγιες και διαρκείς και δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως εποχικές. Αυτό είναι και το κέντρο της υπόθεσης. Όταν η ανάγκη είναι μόνιμη, δεν μπορεί η εργασία να είναι διαρκώς προσωρινή. Όταν η κοινωνική υπηρεσία είναι κρίσιμη, δεν μπορεί η χρηματοδότησή της να είναι κάθε φορά στον αέρα.
Η κυβέρνηση, σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται ενημέρωση της ΠΟΠ-ΟΤΑ, έχει δώσει διαβεβαιώσεις ότι η χρηματοδότηση θα παραμείνει σταθερή, ότι θα καλυφθεί από κρατικούς πόρους και ότι θα διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας, ενώ εντός του 2026 αναμένεται νομοσχέδιο για νέο καθεστώς λειτουργίας των κοινωνικών δομών και των εργασιακών σχέσεων από το 2027. Οι διαβεβαιώσεις, όμως, δεν αρκούν αν δεν γίνουν σαφείς, δεσμευτικές και νομοθετικά κατοχυρωμένες.
Γι’ αυτό η ΚΕΔΕ οφείλει τώρα να περάσει από τα ψηφίσματα στη διεκδίκηση. Να απαιτήσει καθαρή λύση. Να πιέσει θεσμικά. Να βάλει στο τραπέζι την οριστική διασφάλιση των δομών, της χρηματοδότησης και των εργαζομένων.
Γιατί οι κοινωνικές δομές δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι το ελάχιστο δίχτυ προστασίας που κρατά όρθια την κοινωνία εκεί όπου το κράτος συχνά καθυστερεί, απουσιάζει ή μεταθέτει ευθύνες.
Και αυτή τη φορά, κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε.