Η ενημέρωση του δημάρχου στο Δημοτικό Συμβούλιο δεν κλείνει το θέμα. Αντίθετα, ανοίγει μια σοβαρότερη συζήτηση για όσα δεν ειπώθηκαν εγκαίρως και για τον ρόλο που δεν δόθηκε στην τοπική κοινωνία.
Η ενημέρωση του δημάρχου Ωρωπού, Γιώργου Γιασημάκη, προς το Δημοτικό Συμβούλιο για τον νέο νόμο, την επέκταση της αρμοδιότητας της ΕΥΔΑΠ και τις αλλαγές στη διαχείριση της ύδρευσης δεν μπορεί να θεωρηθεί το τέλος της υπόθεσης.
Είναι, στην πραγματικότητα, η αρχή της πολιτικής συζήτησης που ο Ωρωπός όφειλε να έχει κάνει πολύ νωρίτερα.
Ο ν. 5325/2026, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α΄ 122 της 31ης Ιουλίου 2026, αλλάζει τον χάρτη διαχείρισης του νερού και επεκτείνει τη γεωγραφική αρμοδιότητα της ΕΥΔΑΠ και στον Δήμο Ωρωπού.
Δεν πρόκειται απλώς για αλλαγή του φορέα που θα εκδίδει τους λογαριασμούς. Η μετάβαση συνδέεται με υποδομές, περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα, υποχρεώσεις, έργα, προσωπικό, τιμολόγηση και, τελικά, με τον τρόπο που θα παρέχεται ένα απολύτως αναγκαίο δημόσιο αγαθό.
Ακριβώς γι’ αυτό η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο τι ψηφίστηκε. Πρέπει να φτάσει στο πώς φτάσαμε έως εδώ — και κυρίως στο ποιοι συμμετείχαν στη διαδρομή.
Οι ενέργειες έγιναν — η κοινωνία όμως πού ήταν;
Κανείς δεν χρειάζεται να μηδενίσει όσα έγιναν. Η δημοτική αρχή δηλώνει ότι πραγματοποίησε επαφές με την κυβέρνηση, ότι άσκησε πιέσεις και ότι συνέβαλε σε αλλαγές πριν από την τελική ψήφιση.
Παράλληλα, ο Δήμος Ωρωπού συμμετείχε μαζί με άλλους 12 δήμους της Αττικής στην προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της αύξησης κατά 32,65% στο ειδικό τιμολόγιο της ΕΥΔΑΠ.
Αυτές οι ενέργειες έχουν θεσμική και πολιτική σημασία. Δεν απαντούν, όμως, στο βασικό ερώτημα:
Πού ήταν η οργανωμένη συμμετοχή των δημοτών όλο το προηγούμενο διάστημα;
Όταν διακυβεύεται το νερό μιας ολόκληρης περιοχής, δεν αρκούν οι συναντήσεις σε υπουργικά γραφεία ούτε οι παρεμβάσεις λίγο πριν από την τελική ψηφοφορία.
Χρειάζονται έγκαιρη ενημέρωση, ανοιχτή διαβούλευση, καθαρό σχέδιο και πραγματική κοινωνική συμμαχία.
Οι πολίτες δεν καλούνται απλώς να παρακολουθήσουν μια τεχνική αλλαγή. Καλούνται να ζήσουν με τις συνέπειές της. Επομένως, είχαν και έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι αλλάζει, τι μεταβιβάζεται, ποιος θα ελέγχει τις υποδομές, ποιες εγγυήσεις υπάρχουν για τις τιμές και την ποιότητα των υπηρεσιών και ποιο θα είναι το χρονοδιάγραμμα της μετάβασης.
Γιατί η ενημέρωση ήρθε στην τελική ευθεία;
Εδώ βρίσκεται η ουσία της πολιτικής ευθύνης.
Γιατί δεν οργανώθηκε εγκαίρως ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με πλήρη φάκελο στοιχείων;
Γιατί δεν πραγματοποιήθηκε ανοιχτή ενημερωτική εκδήλωση στις δημοτικές ενότητες;
Γιατί δεν συγκροτήθηκε ένα κοινό μέτωπο Δήμου, φορέων, συλλόγων, επαγγελματιών και κατοίκων πριν ολοκληρωθεί η νομοθετική διαδικασία;
Και κυρίως: γιατί οι δημότες πληροφορήθηκαν την έκταση των αλλαγών όταν ο νόμος είχε ήδη ψηφιστεί και δημοσιευθεί;
Η αυτοδιοίκηση δεν είναι μόνο διοικητική διαχείριση. Είναι δημοκρατική εκπροσώπηση.
Η ευθύνη μιας δημοτικής αρχής δεν εξαντλείται στο να συναντά υπουργούς και κυβερνητικούς παράγοντες. Περιλαμβάνει την υποχρέωση να ενημερώνει την κοινωνία, να την κινητοποιεί και να τη μετατρέπει σε ενεργό μέρος της διεκδίκησης.
Η δύναμη ενός δήμου δεν βρίσκεται μόνο στο γραφείο του δημάρχου. Βρίσκεται στους πολίτες του.
Όταν υπάρχει χρόνος, ενημερώνεις. Όταν υπάρχει κίνδυνος, κινητοποιείς. Όταν αλλάζει ο έλεγχος ενός δημόσιου αγαθού, δεν παρουσιάζεις απλώς το αποτέλεσμα εκ των υστέρων.
Τώρα απαιτούνται διαφάνεια και δημόσιες δεσμεύσεις
Η ψήφιση του νόμου δεν σημαίνει ότι τελείωσε και η ευθύνη του Δήμου. Αντίθετα, τώρα αρχίζει η κρίσιμη περίοδος της εφαρμογής.
Η δημοτική αρχή οφείλει να δημοσιοποιήσει το πλήρες χρονολόγιο των ενεργειών και των επαφών της, να παρουσιάσει αναλυτικά ποια περιουσιακά στοιχεία και ποιες υποχρεώσεις αφορά η μετάβαση και να εξηγήσει τι θα συμβεί με τις εκκρεμείς υποδομές και τα αναγκαία έργα.
Χρειάζεται επίσης ειδική ανοιχτή συνεδρίαση, με ουσιαστική συμμετοχή των κατοίκων και σαφείς απαντήσεις για την τιμολογιακή πολιτική, την ποιότητα του νερού, τη συντήρηση των δικτύων, την εξυπηρέτηση των πολιτών και τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε περιοχής του Ωρωπού.
Ο Ωρωπός δεν χρειάζεται πολιτική διαχείριση της τελευταίας στιγμής. Χρειάζεται σχέδιο, λογοδοσία, διαφάνεια και κοινωνία παρούσα από την αρχή — όχι χειροκροτητή στο τέλος.
Το νερό δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός δημάρχου, καμίας δημοτικής αρχής και καμίας παράταξης. Δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης πίσω από κλειστές πόρτες και κατόπιν απλής ανακοίνωσης των τετελεσμένων.
Είναι δημόσιο αγαθό, κοινωνικό δικαίωμα και υπόθεση όλων.
Οι δημότες του Ωρωπού δεν πρέπει απλώς να πληροφορούνται τι αποφασίστηκε. Πρέπει να έχουν λόγο πριν ληφθούν οι αποφάσεις, να είναι παρόντες στη διαπραγμάτευση και να πρωταγωνιστούν στη διεκδίκηση.
Γιατί αυτοδιοίκηση χωρίς κοινωνία δεν είναι συμμετοχή. Είναι διαχείριση πίσω από κλειστές πόρτες.